Διπλή νίκη της Fantic στο Internazionali D’ Italia

Πρωτιά στην ΜΧ2 και ΜΧ125

Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/2/2022

Με απόλυτη επιτυχία ολοκλήρωσε τη συμμετοχή της η Fantic στο Internazionali D’ Italia καθώς στον δεύτερο και τελευταίο γύρο του θεσμού ο Cornelius Toendel με Fantic XX250 και ο Cas Valk με Fantic XX125 αναδείχτηκαν νικητές στις κατηγορίες τους. Ακολουθεί το Δελτίο Τύπου της ελληνικής αντιπροσωπείας:

Θρίαμβος της Fantic στο Internazionali D’ Italia

Ο δεύτερος και τελευταίος γύρος του Internazionali d'Italia MX Series Pro 2022 διεξήχθη την Κυριακή 6 Φεβρουαρίου στην αμμώδη πίστα Riola Sardo, στη μεσοδυτική ακτή της Σαρδηνίας με συμμετοχές κορυφαίων ονομάτων της παγκόσμιας motocross σκηνής . Δύο Fantic κέρδισαν την ΜΧ2 και την ΜΧ125 καθώς ο Cornelius Toendel (Fantic XX250) και ο Cas Valk (Fantic XX125) ανέβηκαν στο 1^ο σκαλί του βάθρου στον αγώνα, κερδίζοντας παράλληλα και το κύπελλο της σειράς.

Τον πρώτο αγώνα της ημέρας πρωταγωνίστησε ο Valk, ο οποίος κέρδισε το holeshot και πήρε μια εύκολη νίκη, σημειώνοντας επίσης τον καλύτερο γύρο 24MX. Στο δεύτερο σκέλος, ο Werner πήρε το holeshot, αλλά η πρωτιά του τελείωσε στον δεύτερο γύρο όταν ο Valk πέρασε και έφυγε, ανοίγοντας την διαφορά μέχρι το τέλος του αγώνα. Το βάθρο του αγώνα 125 είδε τον Valk στο πρώτο σκαλί, με τον Zanchi δεύτερο και τον Werner τρίτο.

Holeshot στην MX2 για τον Nicholas Lapucci (Fantic ΧΧ250), ο οποίος ξεκίνησε από τη δεύτερη πύλη. Στη συνέχεια ο πολύ δυνατός πόνος στον ώμο, οφειλόμενος σε πτώση που είχε πριν ένα περίπου μήνα σε προπόνηση, ανάγκασαν τον Nicholas να κόψει ρυθμό. Τελικά, η νίκη πήγε στα χέρια του Cornelius Toendel (Fantic XX250) που ανέβηκε από την 5^η θέση και πέρασε τη γραμμή του τερματισμού 1^ος, ακολουθούμενος από τον Lagenfelder (GasGas) στην 2^η θέση, τον ομόσταβλό του του και περυσινό παγκόσμιο πρωταθλητή 125, Hakon Osterhagen στην 3^η, και τον Nicholas Lapucci στην 4^η θέση. Με τρία Fantic στις 4 πρώτες θέσεις της MX2 έκλεισε η αγωνιστική ημέρα για την ΜΧ2.

Στην κατηγορία Supercampione, στην οποία διαγωνίζονται μαζί οι μοτοσυκλέτες της ΜΧ1 και ΜΧ2 ο Toendel εντυπωσίασε, τερματίζοντας τρίτος, αφήνοντας πίσω του τα περισσότερα 450 της MX1.

Το κύπελλο ολοκληρώθηκε μετά από αυτό τον αγώνα, με τους οδηγούς της Fantic, Toendel και Valk να κερδίζουν την ΜΧ2 και την MX125 αντίστοιχα και τον Toendel να κερδίζει επιπλέον την 2^η θέση του κυπέλου στην κατηγορία Supercampione, αφήνοντας πίσω του μεγάλα ονόματα της ΜΧ1.

ΚΑΤΑΤΑΞΗ 125 - RIOLA

1) Cas Valk (Fantic) - 2) Ferruccio Zanchi (Yamaha) - 3) Maximilian Werner (KTM) ... 7) Unai Aguilo Azorin (Fantic)

ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ 125

1) Cas Valk (Fantic) 920 p. - 2) Ferruccio Zanchi (Yamaha) 760 p. - 3) Maximilian Werner (KTM) 570 σελ. … 7) Unai Aguilo Azorin 329 p. (Fantic)

ΚΑΤΑΤΑΞΗ MX2- RIOLA

1) Cornelius Tondel (Fantic), 25 p. - 2) Simon Langenfelder (GasGas), 22 σελ. - 3) Hakon H. Osterhagen (Fantic), 20 p. - 4) Nicholas Lapucci (Fantic), 18 σελ. …. 13) Yago Martinez Nogueira (Fantic) 8 p.

ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ MX2

1) Cornelius Tondel (Fantic), 47 p. - 2) Simon Langenfelder (GasGas) 40 p.– 3) Hakon Fredriksen (Honda) 36 p. - 4) Nicholas Lapucci (Fantic) 33 σελ. …. 10) Hakon H. Osterhagen (Fantic) 20 p. - 15) Yago Martinez Nogueira (Fantic) 15 p.

https://bit.ly/MOTO_674

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.