DirtFest: Μοτοσυκλέτες στον Ιππόδρομο! Μία απίστευτη πρωτοτυπία!

Το DirtFest συγκεντρώνει πάνω από 300 «αγωνιστικά» άλογα στο 2ο Off Road Adventure Festival
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/9/2019

Ένα ακόμη DirtFest είναι γεγονός, φέρνοντας πιο κοντά τους Έλληνες μοτοσυκλετιστές με ένα εξαιρετικά αγνό και όμορφο μοτοσυκλετιστικό αγώνισμα, μία ευκαιρία να κάνεις μία δραστηριότητα με την μοτοσυκλέτα σου χωρίς να σε ενδιαφέρουν τα άλογα, το κόστος, και όλα αυτά που αφαιρούν από την χαρά, και δυσκολεύουν την συμμετοχή! Στην χώρα μας όλοι θα ήθελαν να έχουν κάποια στιγμή την εμπειρία για μίας flat track συμμετοχής, όταν τους ρωτήσεις, κανείς όμως δεν φαντάζεται πως έχει την ευκαιρία. Το DirtFest ανοίγει ακριβώς αυτό τον ορίζοντα! Ακολουθεί δελτίο τύπου από την επιτυχημένη διεξαγωγή του τελευταίου DirtFest, το περασμένο Σαββατοκύριακο

 

Δελτίο Τύπου

Το Σάββατο και την Κυριακή 14-15 Σεπτεμβρίου, το Dirtfest από την ομάδα των Zulap, φιλοξενήθηκε στο Markopoulo Park στα πλαίσια του 2o Offroad Adventure Festival, παρουσιάζοντας ένα διήμερο γνωριμίας με το flat track, το νέο fun sport με μοτοσυκλέτα σε χωμάτινες οβάλ διαδρομές.

Μετά την επιτυχία του 1ου Dirtfest το 2018, όπου περισσότεροι από 40 συμμετέχοντες γλίστρησαν πάνω στις μοτοσυκλέτες τους υπό το βλέμμα φίλων του αθλήματος, ένα σχεδόν χρόνο μετά, το Dirtfest επέστρεψε για ένα showcase της ανερχόμενης σκηνής του flat track, αλλά και ως ένα gathering φίλων που ξέρουν να περνάνε καλά παίζοντας με τις μοτοσυκλέτες στο χώμα.

Pro-riders όπως οι Παπασταύρου, Λογοθέτης και Καρακώστας, χομπίστες, παλιές καραβάνες και νέα πρόσωπα, άντρες, γυναίκες και παιδιά, δοκίμασαν τις δυνάμεις τους στην οβάλ χωμάτινη διαδρομή. Με τον ισχυρο αέρα να δοκιμάζει τις αντοχές διοργανωτών και συμμετεχόντων, άλλοι με αγωνιστικά μονοκύλινδρα, άλλοι με βέσπες, άλλοι με τα νεοφερμένα από το Zulap Crew mini flat trackers της Sunday Motors ακόμα και με μεγάλα 2κύλινδρα , οι συμμετέχοντες προπονήθηκαν και αναμετρήθηκαν με κάποιους να ξεχωρίζουν και άλλους απλά να το χαίρονται.

«Πέρασα φανταστικά! Το flat track είναι κάτι που πρέπει να το δοκιμάσεις για να το ερωτευτείς. Χάρηκα πολύ που αρκετές κοπέλες ήρθαν και δοκίμασαν και εύχομαι στο μέλλον να διαδοθεί και εδώ, όπως σε Αμερική και Αγγλία! .», είπε η Dominika Grnova που ξεχώρισε μέσα στην πίστα, με τον Γιώργο Φακίνο από τους Homoratus να συμπληρώνει «Ευχαριστούμε τους διοργανωτές για την πρόσκληση, αλλά κυρίως την παρέα των Zulap που για άλλη μια φορά, αποδεικνύουν πως με χαμηλό budget μπορείς να χαμογελάς από ικανοποίηση και ας είναι αρχή της εβδομάδας.»

 

Αποτελέσματα flat track battles - Σάββατο 14/9

Ladies

  1. Dominika Grnova – Beta DTX450
  2. Δέσποινα Φίλη – Sunday S147
  3. Βάσω Μπατσομήτρου – Sunday S147

Vintage

  1. Γιώργος Φακίνος – BSA
  2. Γιώργος Τσιλογιάννης – Vespa 200
  3. Μάριος Πολλάλης – Vespa 200

 

Scramblers

  1. Αναστάσιος Βαρβαρήγος – Honda AX-1
  2. Αργύρης Γραμμένος – Harley Davidson
  3. Alex Δρασκόλιας – Yamaha XT660X

 

ΜΧ/Supermoto/Flat Track

  1. Σπύρος Μάρκου – Beta DTX450
  2. Γιώργος Παπασταύρου – Husqvarna FΤ450
  3. Νίκος Καρακώστας – Honda CRF450SM

 

Trackers

  1. Νώντας Λογοθέτης – ΚΤΜ 640
  2. Teddy Αντωνιάδης – Beta Tracker 350
  3. Βασίλης Πανουργιάς – ΚΤΜ 300

 

Αποτελέσματα Gentlemen’s TT- Κυριακή 15/9

  1. 51:82 - Τόλης Μάρκου – Beta RR350
  2. 52:09 - Teddy Αντωνιάδης – Beta RR350
  3. 53:02 - Βασίλης Πανουργιάς – ΚΤΜ 300

 

Με τον Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη να σφίζουν από μοτοσυκλετιστικές δραστηριότητες, με πολλαπλές προτάσεις σε φεστιβάλ, track days & αγώνες, οι φίλοι της μοτοσυκλέτας έχουν την ευκαιρία να χαρούν το πάθος τους, να εξελίξουν τα "skills" τους, αλλά και να μεταφέρουν το μικρόβιο της μοτοσυκλέτας σε ένα ευρύτερο κοινό. Η πρόταση του Zulap crew είναι απλή. #getoutnride.

 

Ευχαριστούμε το Off Road Adventure Festival & το Markopoulo Park για τη φιλοξενία!

 

Μείνετε συντονισμένοι και καβαλάτε μηχανάκια!

 

Zulap crew

[email protected]

 

 

Λίγα λόγια για το Zulap Crew:

Το Zulap Crew είναι μια ομάδα αναβατών που έχουν βάλει σκοπό να φέρουν νέο κόσμο στη χωμάτινη μοτοσυκλέτα. Με moto τους το #getoutnride, διοργανώνουν μηνιαία flat track days, με το Dirtfest να αποτελεί το ετήσιο showcase event, adventure tours, εκπαιδευτικές ημερίδες αλλά και συμμετέχουν σε events στο εξωτερικό με πιο πρόσφατο το Kurt Casseli Day στο Fox Raceway στην Pala της Καλιφόρνια αλλά και το Swank Rally στην παγωμένη πίστα των Ιταλικών Άλπεων Ice Rose Ring.

H πρόσφατη ιστορία του flat track στην Ελλάδα, από το Zulap Crew

  • 11 Νοεμβρίου 2016, Riding School - Αφίδνες. Με τη σημαντική υποστήριξη του Red Bull κατασκευάζουμε μαζί με τον dirt specialist Πολ Νικολάου την πρώτη οβάλ πίστα flat track για το κοινό.
  • 21 Ιουλίου 2017, Riding School – Αφίδνες. Ο Αμερικανός Red Bull rider Aaron Colton διεξάγει το πρώτο flat track clinic στην Ελλάδα πάνω στα εκπαιδευτικά ΤΤR125 του Yamaha Junior Academy by Riding School με τη συμμετοχή δημοσιογράφων και προσκεκλημένων αναβατών από διαφορετικά μοτοσυκλετιστικά disciplines, αγωνιζόμενους και ιδιώτες.
  • 30 Ιουνίου 2018, Riding School – Αφίδνες. Με περισσότερες από 40 συμμετοχές και πλήθος φίλων & dirt track enthusiasts στο κοινό, η πρώτη έκδοση του DirtFest συγκεντρώνει ένα ανομοιογενές μείγμα αναβατών στην ανανεωμένη χωμάτινη οβάλ πίστα.
  • 14 Σεπτεμβρίου 2019, Markopoulo Park. Σε νέο χώρο και νέα μεγαλύτερη οβάλ διαδρομή, το DirtFest επανέρχεται για να μυήσει νέους αναβάτες στην χωμάτινη πλαγιολίσθηση, φιλοξενούμενο πλέον στο 2ου Οff Road Adventure Festival.

 

Λίγα λόγια για το Off Road Adventure Festival:

Το Off - Road Adventure Festival είναι το πρώτο στο είδος του υπαίθριο event στην Ελλάδα, που το 2018 υποδέχθηκε περισσότερους από 4.000 επισκέπτες. Πρόκειται για τη μοναδική κατεξοχήν έκθεση στην Ελλάδα για τα SUV, Pickup & 4Χ4 οχήματα κάθε κατηγορίας, ένα φεστιβάλ για όλη την οικογένεια, που συγκεντρώνει σε ετήσια βάση ολόκληρο τον κόσμο της Off-Road περιπέτειας, με ποικίλες δράσεις γύρω από αυτή.

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”