Δοκιμές ηλεκτρικών μοτοποδηλάτων για στρατιωτική χρήση [VIDEO]

Ελκυστικά πλεονεκτήματα και μεγάλα μειονεκτήματα
Από το

motomag

28/12/2021

Βρεττανοί, Αμερικανοί και Αυστραλοί πραγματοποιούν τους τελευταίους μήνες ένα νέο κύκλο δοκιμών για χρήση ηλεκτρικών μοτοποδηλάτων στο πεδίο της μάχης. Κάτι τέτοιο δεν είναι καινούριο και υπάρχει συνεχής αξιολόγηση για στρατιωτική χρήση σε κάθε βήμα που κάνει η τεχνολογία, ή ακόμη καλύτερα εξελίσσοντας την τεχνολογία αποκλειστικά για αυτή την χρήση πριν γίνει διαθέσιμη στο ευρύτερο κοινό.

Η διαφορά αυτών των δοκιμών είναι πως πρόκειται για οχήματα που βρίσκονται ήδη διαθέσιμα στην παγκόσμια αγορά και εξετάζεται αν θα μπορούσαν να αναλάβουν κι αυτό τον ρόλο. Πέρα από την εξέλιξη των ηλεκτρικών, υπάρχουν νέες ανάγκες και στα στρατεύματα ανά τον κόσμο όπου τρέχουν διαφοροποιημένα σενάρια στρατιωτικών επεμβάσεων. Σε πολλά από αυτά η αυτονομία δεν είναι το πρώτο μέλημα αλλά βρίσκεται χαμηλότερα στην λίστα προτεραιοτήτων, όταν ταυτόχρονα είναι το πρώτο μειονέκτημα των ηλεκτρικών. Υπό προϋποθέσεις λοιπόν η χρονική συγκυρία είναι καλή και οι αναδυόμενοι κατασκευαστές ηλεκτρικών αναζητούν διακαώς ένα τέτοιο συμβόλαιο. Διότι ο εξοπλισμός μίας στρατιωτικής δύναμης, έστω και μικρής, ή εθνοφυλακής, συνοριοφυλακής κτλ, είναι αυτή την στιγμή η καλύτερη ευκαιρία που έχουν να δουν μαζικές πωλήσεις. Παρά την μικρή ανάπτυξη του δικτύου πλην περιοχών του πλανήτη που έχουν κάνει άλματα, ζήτηση για ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες υπάρχει παντού, ανεξαρτήτως κατάστασης δικτύου φόρτισης. Απέχει όμως από την μαζικότητα που μπορεί να δώσει ένα εξοπλιστικό συμβόλαιο το οποίο μπορεί να φτάσει να απαιτήσει και τον διπλασιασμό της παραγωγής για τα μικρά εργοστάσια που διατηρούν αρκετοί από τους κατασκευαστές που καλοβλέπουν σε μία τέτοια πώληση.

Σπανίως οι μοτοσυκλέτες που χρησιμοποιούνται σε στρατιωτικές επιχειρήσεις χαρακτηρίζονται από την ιπποδύναμή τους, κατ’ επέκταση και τα στρατιωτικά οχήματα γενικότερα. Τα κριτήρια είναι διαφορετικά και πλέον τα ηλεκτρικά προβάλουν ορισμένα δυνατά πλεονεκτήματα, με πρώτο και καλύτερο την αθόρυβη λειτουργία και την μικρότερη εκπομπή θερμότητας. Με τον ηλεκτρικό κινητήρα τα όρια μεταξύ ποδηλάτου και μικρού enduro γκριζάρουν περισσότερο από κάθε άλλη φορά, και σε αυτό ακριβώς επένδυσε και η Sur-Ron με το μοντέλο Ligh Bee που μάλιστα είναι εδώ και καιρό διαθέσιμο και την ελληνική αγορά. Καθώς ετοιμάζονται να βγάλουν σε παραγωγή μία ηλεκτρική Motocross μοτοσυκλέτα, συνεχίζουν την προβολή του σπορ μοτοποδηλάτου ως ελαφριά μοτοσυκλέτα που είναι ικανή και για στρατιωτική χρήση. Δεν είναι οι μόνοι, η Zero για παράδειγμα έχει αναπτύξει πολλές εφαρμογές με σώματα ασφαλείας και είναι πρωτοπόρος σε μαζικότητα πωλήσεων με ολοκληρωμένα μοντέλα μοτοσυκλετών για στρατιωτική χρήση όπως το παρακάτω.

Ωστόσο η χρήση ενός ηλεκτρικού μοτοποδηλάτου, έναντι μίας κανονικού μεγέθους ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, προσδίδει ευελιξία ιδιαίτερα όταν δεν χρειάζεται να ακολουθεί τους περιορισμούς απόδοσης για πολιτική χρήση, που έχει η συγκεκριμένη κατηγορία. Η Sur-Ron που έφτιαξε το παρακάτω video σε συνεργασία με τον Αυστραλιανό στρατό, ποντάρει σε μία σειρά από προτερήματα για αποστολές που δεν βασίζονται στην αυτονομία, ενώ ρίχνει εσκεμμένα πολύ λίγο φως στις δυνατότητες φόρτισης που προτείνει, ιδιαίτερα με την χρήση ηλιακής ενέργειας που είναι απλά ουτοπικό τόσο στο σήμερα, όσο και στο ορατό μέλλον.

Ένα όμως άκρως ρεαλιστικό σενάριο βασισμένο στα σημερινά δεδομένα, είναι η συγκρότηση ομάδας με βαρύτερα οχήματα και δυνατότητες φόρτισης πρόσθετων μπαταριών, που χρησιμοποιεί ένα ζεύγος ή μία μικρή ομάδα ηλεκτρικών μοτοποδηλάτων ως προπομπούς ή προκεχωρημένους ανιχνευτές καλύπτοντας μεγαλύτερη απόσταση από κάποιο drone κι έχοντας άμεση αναγνώριση του εδάφους καθώς και δυνατότητα επέμβασης.

Υπάρχουν λοιπόν σενάρια που τα ηλεκτρικά μοτοποδήλατα είναι καλύτερη λύση από μία enduro με θερμικό κινητήρα, και τα περισσότερα από αυτά έχουν να κάνουν με την αθόρυβη λειτουργία, το μικρότερο αποτύπωμα θερμότητας σε διάφορα όργανα εποπτείας αλλά και την ευκολία μεταφοράς, καθώς η ηλεκτρική μοτοσυκλέτα δεν έχει βενζίνη και λάδια που μπορεί να χυθούν ενώ στην συγκεκριμένη περίπτωση μία μπαταρία έχει το ίδιο μέγεθος με ένα δεκάλιτρο μπιτόνι βενζίνης, αλλά δίνει και την μισή σχεδόν αυτονομία. Επίσης δεν κινδυνεύουν από βραχυκύκλωμα, ακόμη κι αν βυθιστούν πλήρως στο νερό, όταν αντίθετα μία μοτοσυκλέτα με θερμικό κινητήρα δεν μπορεί να κάνει το υποβρύχιο χωρίς να χρειαστεί μετά να αδειάζεις το νερό που έχει εισχωρήσει μέσα στον κινητήρα.

Σε κάθε περίπτωση η χρήση ηλεκτρικών μοτοποδηλάτων σε στρατιωτικές ασκήσεις μπορεί να επιταχύνει την εξέλιξή τους καθώς θα κληθούν να αναπτύξουν λύσεις για ανάγκες που θα φανούν στην πορεία, κι αυτές να γίνουν αργότερα διαθέσιμες και εμπορικά. Μία enduro μοτοσυκλέτα με δεδομένα που γκριζάρει τα όρια με τα ηλεκτρικά ποδήλατα ανοίγει νέες δυνατότητες σπορ χρήσης.

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.