Δοκιμή: Παντελόνι PMJ New Rider

Προστασία με στιλ!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/5/2021

Ποιος είπε ότι το να φοράς, όχι απλώς τον απαραίτητο, αλλά και τον καλύτερο με τις υψηλότερες προδιαγραφές προστατευτικό εξοπλισμό, σε βγάζει αυτομάτως από την λίστα των… στιλάτων αναβατών; Ποιος θεωρεί ότι ο μοτοσυκλετιστικός εξοπλισμός του περιορίζει τις ενδυματολογικές επιλογές για την καθημερινή μετακίνηση και τις βόλτες του;

Και στις δύο περιπτώσεις, όποιο κι αν είναι αυτό το υποθετικό-ρητορικό πρόσωπο, είναι εντελώς λάθος! Το έχουμε πει και το λέμε εδώ και χρόνια παρουσιάζοντας αμέτρητα παραδείγματα, αλλά το πιο πρόσφατο, το νέο jean παντελόνι PMJ New Rider Twaron Single Layer, είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό.

Το συγκεκριμένο παντελόνι είναι επίσης και η πιο πρόσφατη προσθήκη στον εξοπλισμό μας, παίρνοντας μάλιστα το "βάπτισμα του πυρός" σε δύσκολες συνθήκες, καθώς το φορέσαμε στην παρουσίαση των νέων ελαστικών της Bridgestone T32, με 800 χιλιόμετρα οδήγησης σε δύο μέρες, με τα μισά από αυτά σχεδόν υπό βροχή και κρύο!

Τι είναι όμως αυτό που κάνει τόσο ιδιαίτερο το συγκεκριμένο παντελόνι της ιταλικής PMJ; Αρχικά πρόκειται για μια καινοτόμα τεχνολογία κατασκευής, η οποία πραγματικά αποτελεί επανάσταση στον τομέα των casual μοτοσυκλετιστικών παντελονιών. Ο λόγος για την τεχνολογία που ονομάζεται single-layer και αλλάζει τα δεδομένα σε ό,τι αφορά την παραδοσιακή χρήση του αραμιδίου σε συνδυασμό με το denim. Εδώ να σημειώσουμε ότι η PMJ κατασκευάζει jeans για πολλές μεγάλες φίρμες στο χώρο της ένδυσης κι αυτό έχει παίξει πολύ μεγάλο ρόλο στην εφαρμογή και την γραμμή των δικών της προϊόντων, όπως θα δούμε παρακάτω.

Οι προδιαγραφές και τα στάνταρ για την κατασκευή του συγκεκριμένου παντελονιού τέθηκαν από το ίδιο το εργοστάσιο πολύ ψηλά από την αρχή, καθώς το ζητούμενο ήταν ένα jean παντελόνι κατασκευασμένο ως single layer, με την πλέξη δηλαδή του αραμιδίου με το denim σε όλη την επιφάνεια (T-Tex) και όχι ως ενισχυτική στρώση σε επιλεγμένα σημεία, το οποίο θα μπορεί να φορεθεί όπως ένα κανονικό jean. Θα έπρεπε επίσης να προσφέρει αντίσταση κατά της τριβής σε επίπεδα αντίστοιχα με το δέρμα και ταυτόχρονα να διατηρηθεί το κόστος χαμηλό. Επιπλέον απαραίτητη προϋπόθεση η ευκολία στο πλύσιμο και με slim εφαρμογή, αλλά να μπορεί να φορεθεί πάνω από μια street μπότα! Φυσικά, οι υποδοχές για προστασίες σε γοφούς και γόνατα, ήταν εκ των ων ουκ άνευ.

Οι δοκιμές για την αντοχή του δέρματος που έγιναν σε ειδικά μηχανήματα με το πρωτόκολλο ΕΝ 13595, έδειξαν μια αντοχή στην τριβή της τάξης των 2,1 δευτερολέπτων, ενώ η πιστοποίηση του jean σύμφωνα με τον κανονισμό 17092-4 CE της Ε.Ε. ήταν επιπέδου Α.

Κι αν όλα αυτά στα χαρτιά ακούγονται εντυπωσιακά, στην πράξη το αποτέλεσμα είναι ακόμη καλύτερο! To πρώτο πράγμα που διαπιστώσαμε, έχοντας και την εμπειρία από αντίστοιχα μοτοσυκλετιστικά jean, είναι το πόσο μαλακό και ελαφρύ ήταν το ύφασμα, σε σχέση με αντίστοιχα παντελόνια άλλων εταιρειών, που χωρίς υπερβολή είχαν το σχεδόν διπλάσιο βάρος. Η γραμμή του PMJ New Rider είναι slim (και όχι skinny) ενώ είναι και ελαστικό, γεγονός που βοηθά στο να φορεθεί πάνω από μια street ή και touring μπότα, όπως αυτή που φορούσαμε στην παρουσίαση των ελαστικών της Bridgestone. Η γραμμή του δεν ξεχωρίζει σε τίποτα από αυτή ενός συμβατικού jean, χωρίς εξωτερικές ραφές, ενώ και η εφαρμογή είναι εξόχως άνετη με το νούμερο της μέσης να ανταποκρίνεται ακριβώς στα αντίστοιχα των απλών casual jeans.

Το μικρότερο βάρος και όγκος έχει και ευεργετική επίδραση στην θερμοκρασία που "ανεβάζεις" φορώντας το, κάτι που είχαμε την ευκαιρία να το διαπιστώσουμε στην διαδρομή από το Λάτιο μέχρι την Τοσκάνη όπου αλλάξαμε τουλάχιστον δέκα φορές εποχές… Από καλοκαίρι μέχρι χειμώνα σε μερικά μόλις χιλιόμετρα, με το παντελόνι της PMJ να επιδεικνύει μέχρι και… ισοθερμικές ιδιότητες. Μόνο στα πολύ κρύα ορεινά περάσματα μπορούσα να αισθανθώ την πτώση της εξωτερικής θερμοκρασίας που έφτανε μέχρι και τους 10 βαθμούς, χωρίς όμως ποτέ να νιώσω την ανάγκη να βάλω και ένα ισοθερμικό από μέσα. Αντίστοιχα, στα πιο ζεστά μέρη και σε συνδυασμό με μοτοσυκλέτες που εξέπεμπαν αρκετή θερμότητα από τον κινητήρα τους, τα πόδια μου δεν θύμιζαν μπριζολάκια σε μπάρμπεκιου, με τις "μονωτικές" ικανότητες του παντελονιού να παίρνουν άριστα.

Στο πλύσιμο η συμπεριφορά του υφάσματος είναι αυτό που περιμένεις από ένα ποιοτικό jean, χωρίς να υπάρχει συρρίκνωση ή απώλεια χρώματος, ενώ δεν χρειάζεται και πρακτικά καθόλου σιδέρωμα, γεγονός που σίγουρα θα ενδιαφέρει όσους ή όσες έχουν αναλάβει τον τομέα "μπουγάδα" στο σπίτι…

Σε όλα τα παραπάνω, προσθέστε και το πολύ καλό επίπεδο τιμής στα 149 ευρώ, που σε σχέση με την κατηγορία είναι σε ένα άκρως ανταγωνιστικό πλαίσιο, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην ουσία μιλάμε για ένα τεχνικό ρούχο μοτοσυκλέτας.

Τα παντελόνια της PMJ μπορείτε να τα βρείτε στην Moto Fashion, Καλλιρρόης 27, Νέος Κόσμος, τηλ. 210-8547681-2

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες