Δοκιμή SYM VF 185: Για τον τίτλο του ισχυρότερου

Ραμμένο στα μέτρα μας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/12/2021

Από την εποχή του δίχρονου Yamaha Z 125 δεν είχε εμφανιστεί έως σήμερα στην ελληνική αγορά κάποιο άλλο παπί με περισσότερους από 15 ίππους στον πίσω τροχό και ταυτόχρονα κανονικό κιβώτιο ταχυτήτων με συμπλέκτη και έξι σχέσεις. Το SYM VF 185 αν και τετράχρονο, θέλει να γίνει το απόλυτο παπί επιδόσεων της εποχής μας και επαναφέρει το πνεύμα του  Z125. Σε ποιο βαθμό μπορεί να το καταφέρει; Η απάντηση στο τεστ του τεύχους 596 του περιοδικού ΜΟΤΟ που αναδημοσιεύουμε αυτούσιο:

 

Το μεγάλο πλεονέκτημα του VF 185 της SYM δεν είναι οι κορυφαίες επιδόσεις του. Εκείνο που πραγματικά το ξεχωρίζει είναι το γεγονός πως δημιουργήθηκε για χάρη της ελληνικής αγοράς

 

Τα παπιά φτιάχτηκαν για να λύσουν το πρόβλημα της αστικής μετακίνησης, όχι των μοτοσυκλετιστών, αλλά ειδικά όσων δεν ήταν μοτοσυκλετιστές. Γι' αυτό δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να τα συντηρήσεις και δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να τα οδηγήσεις. Η απλότητα των τετράχρονων αερόψυκτων κινητήρων, τα ημί-αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων, οι χαμηλές σέλες και το μικρό βάρος, επιτρέπουν στον οποιονδήποτε να τα καβαλήσει και να ζήσει μαζί τους για πάρα πολλά χρόνια με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Βέβαια όλα τα πράγματα σε αυτή τη ζωή αλλάζουν με το πέρασμα των χρόνων. Έτσι οι συνθήκες και το περιβάλλον μέσα στο οποίο χρησιμοποιούμε τα παπιά άλλαξε τις ανάγκες του κόσμου. Οι δουλειές που κάνουμε οι περισσότεροι γίνονται μέσα σε γραφεία και τα smartphone είναι μόνιμα κολλημένα στα χέρια μας. Ως αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής του τρόπου ζωής της δυτικής κοινωνίας, τα scooter πήραν τη θέση των παπιών. Χάρη στους αποθηκευτικούς χώρους κάτω από τη σέλα, τις θύρες USB και την απουσία λεβιέ ταχυτήτων, είναι ιδανικά για όποιον πάει στη δουλειά με κουστούμι. Όμως οι κανόνες έχουν εξαιρέσεις. Η Ελλάδα διαφέρει σε όλους τους τομείς από κάθε άλλη δυτική χώρα. Τα παπιά εδώ λατρεύονται σαν να είναι μικρές θεότητες – όχι γιατί είμαστε τρελοί, αλλά γιατί πραγματικά λύνουν τα σοβαρά προβλήματα που έχει αυτή η χώρα σε υποδομές και οργάνωση. Οι λακκούβες φέρνουν σε δύσκολη θέση τους μικρούς τροχούς των scooter και οι γλιστεροί δρόμοι προκαλούν εύκολα μικροπτώσεις που σπάνε τα πανάκριβα πλαστικά τους. Τα παπιά έχουν μεγάλους τροχούς και ελάχιστα πλαστικά, οπότε αντέχουν για περισσότερα χρόνια.

Ελλάδα-Ασία, συμμαχία!

 

Η ζωή κυλούσε ήρεμα σε αυτό το μικρό γαλατικό χωριό της Ευρώπης που ζούμε, έως τη στιγμή που έπρεπε να εναρμονιστούμε με τις προδιαγραφέςEuro4 της Ε.Ε. Τα εργοστάσια έφτιαχναν κάθε είδους και τύπου παπιά σε εκατομμύρια αντίτυπα για τις Ασιατικές αγορές, όμως κανένα τους δεν ήταν Euro4. Οι ελληνικές αντιπροσωπείες ζητούσαν και πίεζαν από τις εταιρείες να φτιάξουν Euro4 παπιά, αλλά όπως είναι λογικό κανένα εργοστάσιο δεν ήταν πρόθυμο να επιβαρυνθεί το κόστος που συνεπάγεται αυτή η προσαρμογή. Έτσι τα Euro4 παπιά, όχι μόνο άργησαν να έρθουν στην Ελλάδα, αλλά οι τιμές τους αυξήθηκαν υπερβολικά σε σχέση με τις τιμές που είχαμε συνηθίσει να πληρώνουμε για ένα παπί. Από αυτό ακριβώς το σημείο αρχίζουν οι διαφορές του SYMVF 185. Σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Έλληνα αντιπρόσωπου, η τιμή των 2.795€ είναι ένα ευχαριστήριο δώρο της SYM στην ελληνική αγορά, για την ηγετική θέση που έχει στις πωλήσεις όλα αυτά τα χρόνια. Ουσιαστικά αυτό που έκανε η SYM, ήταν να απορροφήσει η ίδια το κόστος προσαρμογής του VF 185 στις προδιαγραφές Euro4 και να μην το μεταβιβάσει στην ελληνική αντιπροσωπείακαι κατ’ επέκταση στον τελικό πελάτη.

Έχοντας αυτή την τιμή το υγρόψυκτο, εξατάχυτοVF 185, ανταγωνίζεται άμεσα τα premium αερόψυκτα τετρατάχυτα παπιά των 125 κυβικών. Ο μοναδικός άμεσος ανταγωνιστής του σε επιδόσεις και χαρακτήρα είναι το GTR 150 της Honda, όχι όμως και σε τιμή, αφού το Honda κοστίζει 3.490€.Με άλλα λόγια, το VF 185 είναι το φτηνότερο και δυνατότερο εξατάχυτο παπί της ελληνικής αγοράς αυτή τη στιγμή. Όλα αυτά λίγο πολύ τα γνωρίζαμε, καθώς είχαμε πάρει μια μικρή γεύση από τη δημοσιογραφική παρουσίαση που είχε γίνει στα Τρίκαλα. Όμως είναι άλλο πράγμα να οδηγείς για μερικά χιλιόμετρα ένα παπί και εντελώς διαφορετικό να ζεις μαζί του για μερικές ημέρες. Όπως έχουμε γράψει για το HondaGTR 150 των 15 πραγματικών ίππων στον τροχό, έτσι και το VF 185 των 18 πραγματικών ίππων στον τροχό είναι overpowered. Τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά των παπιών δεν είναι κατάλληλα για να ξεπερνάς τα 110km/h. Όπως επίσης και ο σχεδιασμός των πλαισίων τους με την μονή κάτω πλάκα του πιρουνιού, δεν είναι ό,τι καλύτερο για να φρενάρεις δυνατά από τα 150km/h.Προφανώς το VF 185 έχει τελικήπολύ πιο πάνω από 110km/h, οπότε ο αναβάτης έρχεται συχνά αντιμέτωπος με τα μειονεκτήματα της αρχιτεκτονικής των παπιών.

Το πλαίσιο και το ψαλίδι είναι γεροδεμένα και οι βαριές χυτές ζάντες με τα αντίστοιχα βαριά και χοντρά ελαστικά, δημιουργούν έντονο γυροσκοπικό φαινόμενο. Απόδειξη της αφθονίας μετάλλου στο πλαίσιο και τους τροχούς είναι το βάρος των 132 κιλών. Το VF 185 είναι εννέα ολόκληρα κιλά βαρύτερο από το GTR 150 της Honda και ταυτόχρονα το βαρύτερο παπί που έχουμε ζυγίσει έως σήμερα στις ζυγαριές μας.Έτσι, παρά το μικρό μεταξόνιο, το τιμόνι βαραίνει στα χέρια σου όσο αυξάνεται η ταχύτητα λόγω γυροσκοπικού φαινομένου, δημιουργώντας μια αίσθηση στιβαρότητας, που θυμίζει αρκετά τις κανονικές μοτοσυκλέτες, αλλά σε καμία περίτωση δεν είναι ίδια. Οι προδιαγραφές Euro4 επιβάλουν το ABS για τον εμπρός τροχό, αλλά όχι για τον πίσω. Κι αυτό ακριβώς έκανε η SYMστοVF 185, επιτρέποντας στον αναβάτη να μπλοκάρει ή να ντριφτάρει τον πίσω τροχόόποτε το επιθυμεί. Ξεκάθαρα το VF 185δεν έχει φτιαχτεί για κατεβαίνει ο κυρ Παναγιώτης από το χωριό στην πόλη. Έχει φτιαχτεί για να κάνεις “αλητείες” και είναι το μοναδικό παπί Euro4 που μπορείς να κάνεις αλητείες διότι όλα τα υπόλοιπα είτε έχουν συνδυασμένα φρένα εμπρός-πίσω, είτε έχουν ABS που δεν απενεργοποιείται. Γενικώς τα φρένα του VF 185 υπερκαλύπτουν τις επιδόσεις του κινητήρα και η ύπαρξη του ABS μόνο εμπρός συνδυάζει την ασφάλεια με τον σπορ χαρακτήρα του.

Ένα ακόμα αξιοσημείωτο πλεονέκτημα του VF 185 στη σπορ οδήγηση σε σχέση με το GTR 150 είναι τα αναδιπλούμενα μαρσπιέ αναβάτη. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα παπιά που όταν ακουμπήσουν τα σταθερά μαρσπιέ τους στην άσφαλτο, ανασηκώνονται και πέφτεις, στο VF 185 διπλώνουν και σου δίνουν μεγαλύτερα περιθώρια κλίσης και κυρίως σου δίνουν χρόνο να καταλάβεις πού είναι τα όρια της κλίσης. Στον τομέα των αναρτήσεων, υπάρχει μια εμφανής ποιοτική διαφορά μεταξύ πιρουνιού και πίσω αμορτισέρ.

Το πιρούνι εμπρός παίρνει σαφώς καλύτερο βαθμό, χωρίς όμως να σε εντυπωσιάζει. Είναι απλώς αυτό που περιμένεις από ένα γρήγορο παπί. Πίσω όμως έχουμε ένα αμορτισέρ με ασθενείς αποσβέσεις, που αφήνει το ελατήριο να ταλαντώνεται μετά από κάθε λακκούβα. Δεν τερματίζει εύκολα, ούτε τινάζεται απότομα, όμως δεν έχει την προοδευτικότητα και την ποιότητα λειτουργίας που θα θέλαμε. Πάντως αν του αλλάξεις το ογκώδες και χαμηλά τοποθετημένο τελικό της εξάτμισης και βάλεις ένα καλύτερο αμορτισέρ πίσω, μπορείς να αυξήσεις ακόμα περισσότερο τα περιθώρια κλίσης και να διασκεδάσεις οδηγώντας μέσα σε πίστες καρτ και όχι μόνο….

Γυρίζοντας πίσω στην μιζέρια της καθημερινότητας, η μέση κατανάλωση ήταν στα 3,5 λίτρα για κάθε 100 χιλιόμετρα που κάναμε. Φυσικά τα περισσότερα από αυτά έγιναν με τέρμα ανοιχτό γκάζι, γι' αυτό και η μέγιστη κατανάλωση (4lit/100km) που μετρήσαμε είχε μικρή διακύμανση σε σχέση με την μέση. Λόγω της σχετικά μεγάλης χωρητικότητας του ρεζερβουάρ των 6 λίτρων, η αυτονομία ξεπερνά άνετα τα 180km/h, κάτι που είναι πλεονέκτημα για όσους ζουν σε περιοχές με λίγα βενζινάδικα.

Για την τιμή των όπλων

Αν το VF 185 δεν είχε αυτή την τιμή, θα ήταν απλώς το γρηγορότερο και δυνατότερο παπί της ελληνικής αγοράς. Ακούγεται εντυπωσιακός τίτλος τιμής, αλλά αν το καλοσκεφτείςείναι σα να λες ότι είναι ο πιο ψηλός νάνος! Όμως βάζοντας μέσα στο παιχνίδι την τιμή του, η κουβέντα αποκτά ουσία. Σε αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει άλλο δίκυκλο που να κινείται στους ανοιχτούς δρόμους συνεχώς με πάνω από 130km/h στο κοντέρ. Σε αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει άλλο δίκυκλο που να προσπερνά άμεσα και με ασφάλεια τα αυτοκίνητα σε ανηφορικούς επαρχιακούς δρόμους. Σε αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει άλλο δίκυκλο που να βάζεις δεύτερο άτομο στη σέλα του και να μην ιδρώνει το αυτί του. Σαφώς ο σπορ χαρακτήρας και το κανονικό κιβώτιο των έξι σχέσεων με τον συμβατικό συμπλέκτη, αφαιρούν πόντους από την πρακτικότητα στην καθημερινή χρήση πόλης σε σχέση με τα ημι-αυτόματα παπιά, όμως οι επιδόσεις προσφέρουν ασφάλεια στους δρόμους ταχείας κυκλοφορίας και η υψηλή τελική ταχύτητα σου δίνει τη δυνατότητα να καλύψεις μεγαλύτερες αποστάσεις καθημερινά. Υπό αυτή την έννοια, όχι μόνο είναι το γρηγορότερο παπί, αλλά και το ασφαλέστερο και πρακτικότερο.

 

 

ΤΕΧΝΙΚΑΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ            SYM VF 185        

Αντιπρόσωπος:

Γκοργκόλης Α.Ε.

 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

Μήκος (mm):

-

Ύψος (mm):

-

Μεταξόνιο (mm):

-

Απόσταση από το έδαφος (mm):

-

Ύψος σέλας (mm):

-

Ίχνος (mm):

-

Γωνία κάστερ (˚):

-

Απόσταση σέλας - τιμονιού (mm):

500

Απόσταση σέλας - μαρσπιέ (mm):

520

Απόσταση μαρσπιέ - τιμονιού (mm):

760

Απόσταση πίσω σέλας - πίσω μαρσπιέ (mm):

500

 

ΜΕΤΡΗΣΗ ΒΑΡΟΥΣ

132kg

χωρίς καύσιμο: 127,3kg

Πίσω

55,4%

Εμπρός

44,6%

Σφάλμα στοιχείων κατασκευαστή:

+%

 

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος:

Ατσάλινο δύο δοκών

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος:

Υγρόψυκτος, τετράχρονος, μονοκύλινδρος, με 1 ΕΕΚ και 4 Β/Κ

Διάμετρος επί διαδρομή (mm):

63,5 x 57,8

Χωρητικότητα (cc):

183

Ισχύς (ΗΡ/rpm):

18/8.500

Ροπή (kg.m/rpm):

1,7/7.000

Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):

98,3

Τροφοδοσία:

Ηλεκτρονικός ψεκασμός

Σύστημα εξαγωγής:

1 σε 1

Σύστημα λίπανσης:

Υγρό κάρτερ

Σύστημα εκκίνησης:

Μίζα

 

ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Συμπλέκτης:

Υγρός πολύδισκος

Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:

Με γρανάζια /-

Τελική μετάδοση / σχέση:

Με αλυσίδα /-

 

 

ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

Km/h

Sec

Μέτρα

0-50

2,97

23,79

0-100

12,71

241,71

0-120

40,66

1111,73

ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

Μέτρα

Sec

km/h

0-400

18,17

107,56

0-1.000

37,27

117,78

 

ΕΙΚΟΝΙΚΟ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΜΑ

Km/h

Sec

Μέτρα

80-140

33,39

1008,49

 

ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ (sec/μέτρα)

Km/h

4η

5η

6η

40-80

7,13/117,21

7,74/129,64

7,96/132,78

 

ΦΡΕΝΑΡΙΣΜΑ

Km/h

Sec

Μέτρα

120-40

3,23

70,91

 

ΚΙΛΑ ΑΝΑ ΙΠΠΟ

 

Κενή

Γεμάτη

Θεωρητικά

-

-

Πραγματικά

127,3

7,33

 

ΠΙΣΩ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Μονό αμορτισέρ

Διαδρομή (mm):

30

Ρυθμίσεις:

Προφόρτιση ελατηρίου

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Αλουμινένια (Tubeless)

Ελαστικό:

120/70-17

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 200mmμε δαγκάνα δύο εμβόλων

 

ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Αναλογικό στροφόμετρο, LCD οθόνη με ψηφιακό ταχύμετρο, δείκτης βενζίνης, ολικός και μερικός χιλιομετρητής, λυχνίες για νεκρά, φλας, πίεση λαδιού, ABS (εμπρός) και σύστημα φραγής της κλειδαριάς.

 

ΕΜΠΡΟΣ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι

Διαδρομή/Διάμετρος (mm):

30/80

Ρυθμίσεις:

Καμία

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Αλουμινένια (Tubeless)

Ελαστικό:

90/80-17

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 250mmμε δαγκάνα δύο εμβόλων και ABS

 

ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΗΣΗ

Ισχύς (ΗΡ/rpm):

17,48/8.600

Ροπή (kg.m/rpm):

1.63/7.200

 

 

ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

 

 

 

ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ

Μέση

3,5

Ελάχιστη

2,5

Μέγιστη

4

Αυτονομία (km):

176

Αυτονομία ρεζέρβας (km):

-

Ρεζερβουάρ / ρεζέρβα (l):

6/-

         

 


 

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”