Δοκιμή SYM VF 185: Για τον τίτλο του ισχυρότερου

Ραμμένο στα μέτρα μας

Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/12/2021

Από την εποχή του δίχρονου Yamaha Z 125 δεν είχε εμφανιστεί έως σήμερα στην ελληνική αγορά κάποιο άλλο παπί με περισσότερους από 15 ίππους στον πίσω τροχό και ταυτόχρονα κανονικό κιβώτιο ταχυτήτων με συμπλέκτη και έξι σχέσεις. Το SYM VF 185 αν και τετράχρονο, θέλει να γίνει το απόλυτο παπί επιδόσεων της εποχής μας και επαναφέρει το πνεύμα του Z125. Σε ποιο βαθμό μπορεί να το καταφέρει; Η απάντηση στο τεστ του τεύχους 596 του περιοδικού ΜΟΤΟ που αναδημοσιεύουμε αυτούσιο:

Το μεγάλο πλεονέκτημα του VF 185 της SYM δεν είναι οι κορυφαίες επιδόσεις του. Εκείνο που πραγματικά το ξεχωρίζει είναι το γεγονός πως δημιουργήθηκε για χάρη της ελληνικής αγοράς

Τα παπιά φτιάχτηκαν για να λύσουν το πρόβλημα της αστικής μετακίνησης, όχι των μοτοσυκλετιστών, αλλά ειδικά όσων δεν ήταν μοτοσυκλετιστές. Γι' αυτό δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να τα συντηρήσεις και δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να τα οδηγήσεις. Η απλότητα των τετράχρονων αερόψυκτων κινητήρων, τα ημί-αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων, οι χαμηλές σέλες και το μικρό βάρος, επιτρέπουν στον οποιονδήποτε να τα καβαλήσει και να ζήσει μαζί τους για πάρα πολλά χρόνια με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Βέβαια όλα τα πράγματα σε αυτή τη ζωή αλλάζουν με το πέρασμα των χρόνων. Έτσι οι συνθήκες και το περιβάλλον μέσα στο οποίο χρησιμοποιούμε τα παπιά άλλαξε τις ανάγκες του κόσμου. Οι δουλειές που κάνουμε οι περισσότεροι γίνονται μέσα σε γραφεία και τα smartphone είναι μόνιμα κολλημένα στα χέρια μας. Ως αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής του τρόπου ζωής της δυτικής κοινωνίας, τα scooter πήραν τη θέση των παπιών. Χάρη στους αποθηκευτικούς χώρους κάτω από τη σέλα, τις θύρες USB και την απουσία λεβιέ ταχυτήτων, είναι ιδανικά για όποιον πάει στη δουλειά με κουστούμι. Όμως οι κανόνες έχουν εξαιρέσεις. Η Ελλάδα διαφέρει σε όλους τους τομείς από κάθε άλλη δυτική χώρα. Τα παπιά εδώ λατρεύονται σαν να είναι μικρές θεότητες – όχι γιατί είμαστε τρελοί, αλλά γιατί πραγματικά λύνουν τα σοβαρά προβλήματα που έχει αυτή η χώρα σε υποδομές και οργάνωση. Οι λακκούβες φέρνουν σε δύσκολη θέση τους μικρούς τροχούς των scooter και οι γλιστεροί δρόμοι προκαλούν εύκολα μικροπτώσεις που σπάνε τα πανάκριβα πλαστικά τους. Τα παπιά έχουν μεγάλους τροχούς και ελάχιστα πλαστικά, οπότε αντέχουν για περισσότερα χρόνια.

Ελλάδα-Ασία, συμμαχία!

Η ζωή κυλούσε ήρεμα σε αυτό το μικρό γαλατικό χωριό της Ευρώπης που ζούμε, έως τη στιγμή που έπρεπε να εναρμονιστούμε με τις προδιαγραφέςEuro4 της Ε.Ε. Τα εργοστάσια έφτιαχναν κάθε είδους και τύπου παπιά σε εκατομμύρια αντίτυπα για τις Ασιατικές αγορές, όμως κανένα τους δεν ήταν Euro4. Οι ελληνικές αντιπροσωπείες ζητούσαν και πίεζαν από τις εταιρείες να φτιάξουν Euro4 παπιά, αλλά όπως είναι λογικό κανένα εργοστάσιο δεν ήταν πρόθυμο να επιβαρυνθεί το κόστος που συνεπάγεται αυτή η προσαρμογή. Έτσι τα Euro4 παπιά, όχι μόνο άργησαν να έρθουν στην Ελλάδα, αλλά οι τιμές τους αυξήθηκαν υπερβολικά σε σχέση με τις τιμές που είχαμε συνηθίσει να πληρώνουμε για ένα παπί. Από αυτό ακριβώς το σημείο αρχίζουν οι διαφορές του SYMVF 185. Σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Έλληνα αντιπρόσωπου, η τιμή των 2.795€ είναι ένα ευχαριστήριο δώρο της SYM στην ελληνική αγορά, για την ηγετική θέση που έχει στις πωλήσεις όλα αυτά τα χρόνια. Ουσιαστικά αυτό που έκανε η SYM, ήταν να απορροφήσει η ίδια το κόστος προσαρμογής του VF 185 στις προδιαγραφές Euro4 και να μην το μεταβιβάσει στην ελληνική αντιπροσωπείακαι κατ’ επέκταση στον τελικό πελάτη.

Έχοντας αυτή την τιμή το υγρόψυκτο, εξατάχυτοVF 185, ανταγωνίζεται άμεσα τα premium αερόψυκτα τετρατάχυτα παπιά των 125 κυβικών. Ο μοναδικός άμεσος ανταγωνιστής του σε επιδόσεις και χαρακτήρα είναι το GTR 150 της Honda, όχι όμως και σε τιμή, αφού το Honda κοστίζει 3.490€.Με άλλα λόγια, το VF 185 είναι το φτηνότερο και δυνατότερο εξατάχυτο παπί της ελληνικής αγοράς αυτή τη στιγμή. Όλα αυτά λίγο πολύ τα γνωρίζαμε, καθώς είχαμε πάρει μια μικρή γεύση από τη δημοσιογραφική παρουσίαση που είχε γίνει στα Τρίκαλα. Όμως είναι άλλο πράγμα να οδηγείς για μερικά χιλιόμετρα ένα παπί και εντελώς διαφορετικό να ζεις μαζί του για μερικές ημέρες. Όπως έχουμε γράψει για το HondaGTR 150 των 15 πραγματικών ίππων στον τροχό, έτσι και το VF 185 των 18 πραγματικών ίππων στον τροχό είναι overpowered. Τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά των παπιών δεν είναι κατάλληλα για να ξεπερνάς τα 110km/h. Όπως επίσης και ο σχεδιασμός των πλαισίων τους με την μονή κάτω πλάκα του πιρουνιού, δεν είναι ό,τι καλύτερο για να φρενάρεις δυνατά από τα 150km/h.Προφανώς το VF 185 έχει τελικήπολύ πιο πάνω από 110km/h, οπότε ο αναβάτης έρχεται συχνά αντιμέτωπος με τα μειονεκτήματα της αρχιτεκτονικής των παπιών.

Το πλαίσιο και το ψαλίδι είναι γεροδεμένα και οι βαριές χυτές ζάντες με τα αντίστοιχα βαριά και χοντρά ελαστικά, δημιουργούν έντονο γυροσκοπικό φαινόμενο. Απόδειξη της αφθονίας μετάλλου στο πλαίσιο και τους τροχούς είναι το βάρος των 132 κιλών. Το VF 185 είναι εννέα ολόκληρα κιλά βαρύτερο από το GTR 150 της Honda και ταυτόχρονα το βαρύτερο παπί που έχουμε ζυγίσει έως σήμερα στις ζυγαριές μας.Έτσι, παρά το μικρό μεταξόνιο, το τιμόνι βαραίνει στα χέρια σου όσο αυξάνεται η ταχύτητα λόγω γυροσκοπικού φαινομένου, δημιουργώντας μια αίσθηση στιβαρότητας, που θυμίζει αρκετά τις κανονικές μοτοσυκλέτες, αλλά σε καμία περίτωση δεν είναι ίδια. Οι προδιαγραφές Euro4 επιβάλουν το ABS για τον εμπρός τροχό, αλλά όχι για τον πίσω. Κι αυτό ακριβώς έκανε η SYMστοVF 185, επιτρέποντας στον αναβάτη να μπλοκάρει ή να ντριφτάρει τον πίσω τροχόόποτε το επιθυμεί. Ξεκάθαρα το VF 185δεν έχει φτιαχτεί για κατεβαίνει ο κυρ Παναγιώτης από το χωριό στην πόλη. Έχει φτιαχτεί για να κάνεις “αλητείες” και είναι το μοναδικό παπί Euro4 που μπορείς να κάνεις αλητείες διότι όλα τα υπόλοιπα είτε έχουν συνδυασμένα φρένα εμπρός-πίσω, είτε έχουν ABS που δεν απενεργοποιείται. Γενικώς τα φρένα του VF 185 υπερκαλύπτουν τις επιδόσεις του κινητήρα και η ύπαρξη του ABS μόνο εμπρός συνδυάζει την ασφάλεια με τον σπορ χαρακτήρα του.

Ένα ακόμα αξιοσημείωτο πλεονέκτημα του VF 185 στη σπορ οδήγηση σε σχέση με το GTR 150 είναι τα αναδιπλούμενα μαρσπιέ αναβάτη. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα παπιά που όταν ακουμπήσουν τα σταθερά μαρσπιέ τους στην άσφαλτο, ανασηκώνονται και πέφτεις, στο VF 185 διπλώνουν και σου δίνουν μεγαλύτερα περιθώρια κλίσης και κυρίως σου δίνουν χρόνο να καταλάβεις πού είναι τα όρια της κλίσης. Στον τομέα των αναρτήσεων, υπάρχει μια εμφανής ποιοτική διαφορά μεταξύ πιρουνιού και πίσω αμορτισέρ.

Το πιρούνι εμπρός παίρνει σαφώς καλύτερο βαθμό, χωρίς όμως να σε εντυπωσιάζει. Είναι απλώς αυτό που περιμένεις από ένα γρήγορο παπί. Πίσω όμως έχουμε ένα αμορτισέρ με ασθενείς αποσβέσεις, που αφήνει το ελατήριο να ταλαντώνεται μετά από κάθε λακκούβα. Δεν τερματίζει εύκολα, ούτε τινάζεται απότομα, όμως δεν έχει την προοδευτικότητα και την ποιότητα λειτουργίας που θα θέλαμε. Πάντως αν του αλλάξεις το ογκώδες και χαμηλά τοποθετημένο τελικό της εξάτμισης και βάλεις ένα καλύτερο αμορτισέρ πίσω, μπορείς να αυξήσεις ακόμα περισσότερο τα περιθώρια κλίσης και να διασκεδάσεις οδηγώντας μέσα σε πίστες καρτ και όχι μόνο….

Γυρίζοντας πίσω στην μιζέρια της καθημερινότητας, η μέση κατανάλωση ήταν στα 3,5 λίτρα για κάθε 100 χιλιόμετρα που κάναμε. Φυσικά τα περισσότερα από αυτά έγιναν με τέρμα ανοιχτό γκάζι, γι' αυτό και η μέγιστη κατανάλωση (4lit/100km) που μετρήσαμε είχε μικρή διακύμανση σε σχέση με την μέση. Λόγω της σχετικά μεγάλης χωρητικότητας του ρεζερβουάρ των 6 λίτρων, η αυτονομία ξεπερνά άνετα τα 180km/h, κάτι που είναι πλεονέκτημα για όσους ζουν σε περιοχές με λίγα βενζινάδικα.

Για την τιμή των όπλων

Αν το VF 185 δεν είχε αυτή την τιμή, θα ήταν απλώς το γρηγορότερο και δυνατότερο παπί της ελληνικής αγοράς. Ακούγεται εντυπωσιακός τίτλος τιμής, αλλά αν το καλοσκεφτείςείναι σα να λες ότι είναι ο πιο ψηλός νάνος! Όμως βάζοντας μέσα στο παιχνίδι την τιμή του, η κουβέντα αποκτά ουσία. Σε αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει άλλο δίκυκλο που να κινείται στους ανοιχτούς δρόμους συνεχώς με πάνω από 130km/h στο κοντέρ. Σε αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει άλλο δίκυκλο που να προσπερνά άμεσα και με ασφάλεια τα αυτοκίνητα σε ανηφορικούς επαρχιακούς δρόμους. Σε αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει άλλο δίκυκλο που να βάζεις δεύτερο άτομο στη σέλα του και να μην ιδρώνει το αυτί του. Σαφώς ο σπορ χαρακτήρας και το κανονικό κιβώτιο των έξι σχέσεων με τον συμβατικό συμπλέκτη, αφαιρούν πόντους από την πρακτικότητα στην καθημερινή χρήση πόλης σε σχέση με τα ημι-αυτόματα παπιά, όμως οι επιδόσεις προσφέρουν ασφάλεια στους δρόμους ταχείας κυκλοφορίας και η υψηλή τελική ταχύτητα σου δίνει τη δυνατότητα να καλύψεις μεγαλύτερες αποστάσεις καθημερινά. Υπό αυτή την έννοια, όχι μόνο είναι το γρηγορότερο παπί, αλλά και το ασφαλέστερο και πρακτικότερο.

ΤΕΧΝΙΚΑΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ SYM VF 185

Αντιπρόσωπος:		Γκοργκόλης Α.Ε.

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
Μήκος (mm):		-
Ύψος (mm):		-
Μεταξόνιο (mm):		-
Απόσταση από το έδαφος (mm):		-
Ύψος σέλας (mm):		-
Ίχνος (mm):		-
Γωνία κάστερ (˚):		-
Απόσταση σέλας - τιμονιού (mm):		500
Απόσταση σέλας - μαρσπιέ (mm):		520
Απόσταση μαρσπιέ - τιμονιού (mm):		760
Απόσταση πίσω σέλας - πίσω μαρσπιέ (mm):		500

ΜΕΤΡΗΣΗ ΒΑΡΟΥΣ
132kg
χωρίς καύσιμο: 127,3kg
Πίσω		55,4%
Εμπρός		44,6%
Σφάλμα στοιχείων κατασκευαστή:		+%

ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος:		Ατσάλινο δύο δοκών

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος:		Υγρόψυκτος, τετράχρονος, μονοκύλινδρος, με 1 ΕΕΚ και 4 Β/Κ
Διάμετρος επί διαδρομή (mm):		63,5 x 57,8
Χωρητικότητα (cc):		183
Ισχύς (ΗΡ/rpm):		18/8.500
Ροπή (kg.m/rpm):		1,7/7.000
Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):		98,3
Τροφοδοσία:		Ηλεκτρονικός ψεκασμός
Σύστημα εξαγωγής:		1 σε 1
Σύστημα λίπανσης:		Υγρό κάρτερ
Σύστημα εκκίνησης:		Μίζα

ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Συμπλέκτης:		Υγρός πολύδισκος
Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:		Με γρανάζια /-
Τελική μετάδοση / σχέση:		Με αλυσίδα /-


ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ
Km/h			Sec			Μέτρα
0-50			2,97			23,79
0-100			12,71			241,71
0-120			40,66			1111,73
ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ
Μέτρα			Sec			km/h
0-400			18,17			107,56
0-1.000			37,27			117,78

ΕΙΚΟΝΙΚΟ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΜΑ
Km/h			Sec				Μέτρα
80-140			33,39				1008,49

ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ (sec/μέτρα)
Km/h	4^η				5^η			6^η
40-80	7,13/117,21				7,74/129,64			7,96/132,78

ΦΡΕΝΑΡΙΣΜΑ
Km/h			Sec				Μέτρα
120-40			3,23				70,91

ΚΙΛΑ ΑΝΑ ΙΠΠΟ
			Κενή				Γεμάτη
Θεωρητικά			-				-
Πραγματικά			127,3				7,33

ΠΙΣΩ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Μονό αμορτισέρ
Διαδρομή (mm):			30
Ρυθμίσεις:			Προφόρτιση ελατηρίου
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:			Αλουμινένια (Tubeless)
Ελαστικό:			120/70-17
ΦΡΕΝΟ
Ένας δίσκος 200mmμε δαγκάνα δύο εμβόλων

ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Αναλογικό στροφόμετρο, LCD οθόνη με ψηφιακό ταχύμετρο, δείκτης βενζίνης, ολικός και μερικός χιλιομετρητής, λυχνίες για νεκρά, φλας, πίεση λαδιού, ABS (εμπρός) και σύστημα φραγής της κλειδαριάς.

ΕΜΠΡΟΣ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι
Διαδρομή/Διάμετρος (mm):			30/80
Ρυθμίσεις:			Καμία
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:			Αλουμινένια (Tubeless)
Ελαστικό:			90/80-17
ΦΡΕΝΟ
Ένας δίσκος 250mmμε δαγκάνα δύο εμβόλων και ABS

ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΗΣΗ
Ισχύς (ΗΡ/rpm):			17,48/8.600
Ροπή (kg.m/rpm):			1.63/7.200


ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ


ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ
Μέση				3,5
Ελάχιστη				2,5
Μέγιστη				4
Αυτονομία (km):				176
Αυτονομία ρεζέρβας (km):				-
Ρεζερβουάρ / ρεζέρβα (l):				6/-

https://bit.ly/MOTO_679

Επικαιρότητα

Η ιστορική εκστρατεία των “Τριών Όχι” κατά της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία

Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα

Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Ποιος θα περίμενε πως η Ιαπωνία των τεσσάρων μεγάλων κατασκευαστών, Honda, Yamaha, Suzuki και Kawasaki, θα αποθάρρυνε για τρεις δεκαετίες την επαφή των νέων με τη μοτοσυκλέτα, με μια ιδιαίτερα επιτυχημένη καμπάνια στα σχολεία, που έγινε γνωστή ως το Κίνημα / η Καμπάνια των Τριών Όχι: Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα. Μια καμπάνια που συνεχιζόταν σε πολλές περιφέρειες της χώρας, μέχρι και το 2012…

Η εκστρατεία “Tρία Όχι” (κυριολεκτικά “Κίνημα των Τριών Όχι”) ήταν μια εκτεταμένη πρωτοβουλία που εστίασε στα σχολεία της Ιαπωνίας, ξεκίνησε περίπου το 1982 και στόχευε στη δραστική μείωση των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες μεταξύ μαθητών λυκείου, αποθαρρύνοντας -και συχνά απαγορεύοντας- τη χρήση μηχανοκίνητων δίτροχων.

Η εκστρατεία αποτέλεσε απάντηση στη ραγδαία αύξηση των παπιών, scooter και μοτοσυκλετών κατά τη δεκαετία του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η οποία οδήγησε σε έξαρση των τροχαίων ατυχημάτων και στη δημιουργία των γνωστών συμμοριών μοτοσυκλέτας γνωστών ως Bosozoku.

Η γέννηση των τριών όχι

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ποιος ήταν υπεύθυνος για την καμπάνια αποθάρρυνσης των νέων να ασχοληθούν με τη μοτοσυκλέτα, καθώς αυτή ξεκίνησε γύρω στο 1982 ως κίνημα βάσης (grassroots), που συχνά επιβαλλόταν από τις σχολικές αρχές, τα συνδικάτα εκπαιδευτικών και τις ενώσεις γονέων (PTA), και όχι ως κεντρική εντολή από την κυβέρνηση! Να πούμε εδώ πως η καμπάνια είχε αρχικά στόχο και το αυτοκίνητο, αν και το περισσότερο επικίνδυνο προφίλ της μοτοσυκλέτας έστρεψε τους υπεύθυνους κυρίως εναντίον των δυο τροχών.

Η εκστρατεία των τριών όχι αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική στον περιορισμό της οδήγησης μοτοσυκλέτας από εφήβους, συμβάλλοντας σε απότομη πτώση της δημοτικότητας των μοτοσυκλετών στις νεότερες γενιές της Ιαπωνίας και σε αντίστοιχη πτώση στις πωλήσεις μοτοσυκλετών στο εσωτερικό της χώρας. Την ίδια ώρα οι 4 μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας γνώριζαν μεγάλες δόξες, κυρίως στο εξωτερικό, με τα μοντέλα τους.

Οι επικριτές της καμπάνιας υποστήριξαν -δικαίως κατά τη γνώμη μας- ότι η πολιτική των τριών όχι ενθάρρυνε την άκριτη υπακοή, περιόριζε την ελευθερία των νέων και δεν παρείχε ουσιαστική εκπαίδευση για ασφαλή οδήγηση, ενώ παράλληλα απέκλειε τη νέα γενιά από όλα τα πλεονεκτήματα της οδήγησης μοτοσυκλέτας.

Η εκστρατεία διήρκεσε για δεκαετίες, αλλά άρχισε να χάνει αρκετή από τη δημοτικότητά της τη δεκαετία του 2000, όμως η οριστική της απόρριψη πήρε πολύ παραπάνω, με την καμπάνια να παίρνει επίσημα τέλος μόλις το 2017, για να αντικατασταθεί από σεμινάρια και σχολές ασφαλούς οδήγησης.

Υπεύθυνοι κατασκευαστές, συντηρητική κοινωνία

Αξίζει να σημειωθεί πως αν η καμπάνια των τριών όχι ξεκίνησε το 1982, οι Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσυκλετών όπως η Honda και η Yamaha είχαν ξεκινήσει να ασχολούνται με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας πολύ πιο πριν, και συγκεκριμένα κατά τη δεκαετία του 1970, ενώ και το ιαπωνικό κράτος θέσπισε νόμους για την ασφάλεια των αναβατών μοτοσυκλέτας.

Συγκεκριμένα, το 1975 εισήχθησαν ξεχωριστές άδειες οδήγησης μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα, ενώ η χρήση κράνους κατέστη υποχρεωτική σε όλους τους δρόμους, ενώ προηγουμένως ίσχυε μόνο στους αυτοκινητοδρόμους.

Η Honda, η οποία είχε αναπτύξει σημαντικά τη δραστηριότητά της και ήταν δημοφιλέστατη και στο εσωτερικό της χώρας, αντιμετώπισε το ζήτημα με την πεποίθηση ότι η υγιής ανάπτυξη της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας και η διάδοση γνώσεων και τεχνικών ασφαλούς οδήγησης αποτελούσαν το κλειδί για την πρόληψη των ατυχημάτων. Έτσι, το 1970 ξεκίνησε τις δικές της δραστηριότητες προώθησης οδικής ασφάλειας.

Από την αρχή του "Κινήματος των Τριών Όχι", ο ιδρυτής της Honda Motor Co., Soichiro Honda, έγραψε στο βιβλίο του «My Hands Speak» ότι: "αντί να απομακρύνουμε τις μοτοσυκλέτες από τους μαθητές λυκείου στο όνομα της εκπαίδευσης, δεν θα έπρεπε η σχολική εκπαίδευση να αφορά τη διδασκαλία των κανόνων και των κινδύνων της οδήγησης μοτοσυκλέτας;"

Για την περαιτέρω ενίσχυση της ασφαλούς οδήγησης, η Honda ίδρυσε το 1973 το Motor Recreation Promotion Center, με στόχο την προώθηση “υγιών τρόπων οδήγησης”. Οι πρωτοβουλίες αυτές αντικατόπτριζαν την πρόθεση της Honda να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογούσε απέναντι στην ασφάλεια των πελατών της.

Την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε το πρώτο ιαπωνικό trial μοντέλο, Honda Bials TL125. Στο πλαίσιο της διάδοσης του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η Honda δημιούργησε περισσότερα από είκοσι Bials Parks σε όλη την Ιαπωνία, όπου μπορούσαν να διεξάγονται αγώνες trial με έμφαση στην τεχνική οδήγηση και όχι στην ταχύτητα. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν πάρκα ασφάλειας σε διάφορες περιοχές της χώρας ως χώροι για την ασφαλή απόλαυση του motocross. Με αυτά τα βήματα, η Honda επιδίωξε να διευρύνει τη βάση μιας υγιούς μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας, αποστασιοποιημένης από την επικίνδυνη οδήγηση και τους bosozoku που σπίλωναν την εικόνα της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, και με τη συντηρητική προσέγγιση της κοινωνίας οδήγησαν στην καμπάνια των τριών όχι.

Το 1975, η Honda εγκαινίασε το σύστημα Safety Sports Shop (SSS) στα καταστήματα μοτοσυκλετών της. Οι αντιπρόσωποι SSS παρείχαν υπηρεσία επιλογής κατάλληλου μοντέλου για κάθε πελάτη, βάσει κριτηρίων που αξιολογούσαν την εμπειρία και τις δεξιότητες οδήγησής του. Παράλληλα η εταιρεία διοργάνωνε σεμινάρια ασφαλούς οδήγησης σε όλη τη χώρα, τα οποία προωθούσαν την οδική ασφάλεια. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν πολυάριθμες λέσχες σε όλη την Ιαπωνία, κυρίως από αντιπροσωπείες, οι οποίες συγκεντρώνονταν μία φορά τον χρόνο στην πίστα της Suzuka, προσφέροντας ευκαιρίες στους φίλους της μοτοσυκλέτας να βρεθούν μαζί και να απολαύσουν οδήγηση σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

Το 1978 η ίδια εταιρεία ξεκίνησε τα προγράμματα Honda Motorcyclist School (HMS), που απευθύνονταν σε χρήστες μεσαίων και μεγάλων μοτοσυκλετών για την εκμάθηση τεχνικών ασφάλειας και σωστής οδικής συμπεριφοράς. Τα μαθήματα πραγματοποιούνταν σε κέντρα κυκλοφοριακής αγωγής στη Suzuka, στην Okegawa και στη Fukuoka. Το μονοήμερο αυτό σχολείο επεκτάθηκε αργότερα σε εθνικό επίπεδο και διοργανωνόταν από αντιπροσώπους και γραφεία πωλήσεων της Honda, συμπεριλαμβανομένων των διανομέων, απευθυνόμενο και σε όσους σχεδίαζαν να οδηγήσουν σκούτερ ή οικογενειακά δίκυκλα.

Από τη μεριά της η Yamaha ανέπτυσσε τα δικά της εκπαιδευτικά προγράμματα για τη μοτοσυκλέτα σε εθνική κλίμακα. Το 1970, οι Ιάπωνες κατείχαν συνολικά 8,85 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και μοτοποδήλατα -αριθμός υπερδεκαπλάσιος σε σύγκριση με το 1955, έτος ίδρυσης της εταιρείας των τριών διαπασών. Οι συνθήκες αυτές ενίσχυσαν την κοινωνική ανησυχία σχετικά με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας.

Στόχος των δραστηριοτήτων της Yamaha ήταν η ενίσχυση της ασφάλειας, μέσω της διδασκαλίας του σωστού τρόπου οδήγησης μοτοσυκλέτας, καθώς και η διεύρυνση του κύκλου των φίλων της μοτοσυκλέτας. Το αρχικό πρόγραμμα περιλάμβανε τα μαθήματα ασφαλούς οδήγησης της Yamaha και το Yamaha Trail School, τα οποία ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1968.

Όταν η εταιρεία άρχισε να διαθέτει στην αγορά το trail μοντέλο DT1 το 1968, η δημοτικότητα των εκτός δρόμου δραστηριοτήτων αυξήθηκε κατακόρυφα. Κορυφαίοι αναβάτες ανέλαβαν ρόλο εκπαιδευτών στο Yamaha Trail School, το οποίο συνέβαλε στη διάδοση της off-road οδήγησης, μέσω βασικής εκπαίδευσης στην οδήγηση στο χώμα. Το σχολείο προσέφερε επίσης μαθήματα ελέγχου και συντήρησης μοτοσυκλετών. Τον Σεπτέμβριο του 1970, η Yamaha δημιούργησε 35 χώρους Yamaha Trail Land σε ολόκληρη την Ιαπωνία, όπου το κοινό μπορούσε να γνωρίσει τη χαρά της εκτός δρόμου οδήγησης.

Τον Μάιο του 1969, η Yamaha ίδρυσε επίσης τα Yamaha Moped License Schools, ενθαρρύνοντας το κοινό να αποκτήσει άδεια οδήγησης μοτοποδηλάτου κατηγορίας 1. Τα σχολεία αυτά βασίστηκαν στο πρότυπο των Yamaha Music Studios που είχε δημιουργήσει η Nippon Gakki (σημερινή Yamaha Corporation)! Με την ιδέα της μεταφοράς της φιλοσοφίας των μουσικών μαθημάτων στη δημιουργία σχολών μοτοσυκλέτας, τα Moped License Schools αναπτύχθηκαν σε όλη τη χώρα. Τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας τους προσέλκυσαν περισσότερους από 160.000 μαθητές.

Η εταιρεία από την Iwata, ανέπτυξε επίσης εκδηλώσεις με στόχο τους φίλους της μοτοσυκλέτας. Μία από αυτές ήταν το 1ο Yamaha Grand Sports Festival (YGSF), που πραγματοποιήθηκε στο Fuji Speedway στις 5–6 Αυγούστου 1972. Ήταν μια μεγάλη διοργάνωση στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι λάτρεις της μοτοσυκλέτας και τελικά προσέλκυσε συνολικά 80.000 άτομα! Συμμετείχαν 1.500 αναβάτες σε αγώνες motocross, kart και ταχύτητας δρόμου. Στον χώρο της εκδήλωσης συγκεντρώθηκαν 380 λεωφορεία, 3.800 αυτοκίνητα και 5.000 μοτοσυκλέτες. Το 2ο YGSF πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1973 και ήταν ακόμη μεγαλύτερης κλίμακας, προσελκύοντας περίπου 95.000 άτομα μέσα σε δύο ημέρες!

Το απρόσμενο, εκπληκτικό συμπέρασμα στην επαρχία Gunma

Και ερχόμαστε στο 2026, όπου σε άρθρο του ιαπωνικού περιοδικού μοτοσυκλέτας Young Machine, διαβάζουμε κάτι το εκπληκτικό. Η επαρχία Gunma στην Ιαπωνία θεωρεί πως η εκστρατεία των "τριών όχι" απέτυχε παταγωδώς, καθώς… συνέβαλε στην αύξηση τροχαίων ατυχημάτων!

Σημειώνουμε εδώ πως η συγκεκριμένη επαρχία είναι γνωστή και ως “το βασίλειο του αυτοκινήτου” καθώς έχει ανεπαρκείς δημόσιες συγκοινωνίες, κατά μέσο όρο κάθε νοικοκυριό έχει 1,5+ αυτοκίνητα, ενώ εδώ έχουν έδρα και διάφορα εργοστάσια της Subaru. Κάπως έτσι η επαρχία Gunma κατατάσσεται σταθερά στον πάτο των επαρχιών όσον αφορά στην οδική ασφάλεια, με αριθμό ρεκόρ τροχαίων ατυχημάτων και τραυματισμών, με αντίστοιχα κακές επιδόσεις στο ποσοστό μαθητών λυκείου που εμπλέκονται σε ατυχήματα με ποδήλατο αλλά και στο ποσοστό ατυχημάτων νέων οδηγών.

Κάπως έτσι το 2014 ιδρύθηκε Ειδική Επιτροπή για τα Μέτρα Οδικής Ασφάλειας και, σε συνεργασία με το τμήμα τροχαίας πολιτικής της επαρχίας και την Αστυνομική Διεύθυνση, διερεύνησαν και ανέλυσαν τα αίτια των ατυχημάτων. Κατέληξαν στο κοινό συμπέρασμα ότι “η Εκστρατεία των Τριών Όχι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως παράγοντας που συμβάλλει στο πρόβλημα”!

Βλέπετε, όταν η Gunma εφάρμοζε αυστηρά την Εκστρατεία “Τρία Όχι” για την αποθάρρυνση της χρήσης μοτοσυκλέτας, ένα από τα αποτελέσματα της καμπάνιας ήταν να αποξενωθούν οι μαθητές λυκείου από την ουσιαστική κυκλοφοριακή αγωγή, οδηγώντας σε επιδείνωση της οδικής συμπεριφοράς και αύξηση ατυχημάτων.

Μετά από συνεδριάσεις, ανταλλαγές απόψεων με σχετικούς φορείς, μελέτες και διαλέξεις ειδικών στην ανάλυση τροχαίων ατυχημάτων, η Ειδική Επιτροπή προχώρησε στη διαμόρφωση νέου σχεδίου για τα τροχαία ατυχήματα και νέο ΚΟΚ που τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 2014.

Στόχος ήταν -και είναι- η παροχή κυκλοφοριακής αγωγής σε ευρύ φάσμα ηλικιών -από μαθητές λυκείου μέχρι παιδιά και ηλικιωμένους, ώστε να εξελιχθούν όλοι σε υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας, αποκτώντας δεξιότητες και γνώσεις ασφαλούς οδήγησης ποδηλάτου και μοτοσυκλέτας.

Κύρια μέτρα που λαμβάνει η επαρχία Gunma μετά το 2014:

Μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής στο σχολείο και ειδικές δραστηριότητες.
Σεμινάρια από την αστυνομία και την Ένωση Οδικής Ασφάλειας.
Δημιουργία και διανομή φυλλαδίων για ασφαλή ποδηλασία.
Τεστ γνώσεων για ποδήλατο.
Σεμινάρια οδικής συμπεριφοράς για κατόχους άδειας μοτοσυκλέτας.
Σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών στο Γενικό Κέντρο Κυκλοφορίας της Gunma.

Αργότερα, με την αναθεώρηση του κανονισμού και την κατάρτιση του 11ου Σχεδίου Οδικής Ασφάλειας, το πρόγραμμα ανανεώθηκε ως “Δεύτερο Πρόγραμμα Δράσης” (Μάρτιος 2021).

Το δεύτερο πρόγραμμα (2021–2025) στοχεύει ειδικά στους μαθητές λυκείου και εισάγει νέα μέτρα για ασφαλή ποδηλασία, όπως η προώθηση της χρήσης κράνους, ενώ συνεχίζει τις δράσεις για τις μοτοσυκλέτες.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάργηση της Εκστρατείας “Τρία Όχι” δεν οδήγησε σε απότομη αύξηση της απόκτησης άδειας οδήγησης από τους μαθητές, ή των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα.

Στο σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης του 2025, αρκετοί μαθητές ανέφεραν ότι οδηγούν επειδή είναι αναγκαίο για να πηγαίνουν στο σχολείο. Η πλειονότητα των νέων της Gunma δεν ασχολείται με σπορ οδήγηση ή τουρισμό, απλώς καλύπτει πρακτικές ανάγκες μέσω της μοτοσυκλέτας.

Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την προώθηση των δημόσιων συγκοινωνιών· δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Όμως, σε περιπτώσεις όπου οι συνθήκες μετακίνησης ή οικογενειακές ανάγκες το επιβάλλουν, η διατήρηση των “Τριών Όχι” στους σχολικούς κανονισμούς μειώνει την ποιότητα ζωής μαθητών και γονέων.

Αντίστοιχα, στις 9 Φεβρουαρίου 2018, η Επιτροπή για την Οδική Ασφάλεια Μοτοσυκλετών υπέβαλε έκθεση στο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της επαρχίας Saitama, συνοψίζοντας προτάσεις όπως η θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών που θα αντικαθιστούσαν την Εκστρατεία "Τρία Όχι".

Πόσος χρόνος χάθηκε για τη μοτοσυκλέτα στην Ιαπωνία τόσες δεκαετίες που τα συντηρητικά “Τρία Όχι” μεσουρανούσαν, για να καταλήξουμε σε μελέτες που συμφωνούν πως η αποθάρρυνση των νέων στη χρήση μοτοσυκλέτας οδήγησαν όχι μόνο σε μείωση της ποιότητας ζωής τους, αλλά και στην αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων!

Με πληροφορίες από το Young Machine και από την ιστορία των Honda και Yamaha

https://bit.ly/MOTO_679