Δοκιμή SYM VF 185: Για τον τίτλο του ισχυρότερου

Ραμμένο στα μέτρα μας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/12/2021

Από την εποχή του δίχρονου Yamaha Z 125 δεν είχε εμφανιστεί έως σήμερα στην ελληνική αγορά κάποιο άλλο παπί με περισσότερους από 15 ίππους στον πίσω τροχό και ταυτόχρονα κανονικό κιβώτιο ταχυτήτων με συμπλέκτη και έξι σχέσεις. Το SYM VF 185 αν και τετράχρονο, θέλει να γίνει το απόλυτο παπί επιδόσεων της εποχής μας και επαναφέρει το πνεύμα του  Z125. Σε ποιο βαθμό μπορεί να το καταφέρει; Η απάντηση στο τεστ του τεύχους 596 του περιοδικού ΜΟΤΟ που αναδημοσιεύουμε αυτούσιο:

 

Το μεγάλο πλεονέκτημα του VF 185 της SYM δεν είναι οι κορυφαίες επιδόσεις του. Εκείνο που πραγματικά το ξεχωρίζει είναι το γεγονός πως δημιουργήθηκε για χάρη της ελληνικής αγοράς

 

Τα παπιά φτιάχτηκαν για να λύσουν το πρόβλημα της αστικής μετακίνησης, όχι των μοτοσυκλετιστών, αλλά ειδικά όσων δεν ήταν μοτοσυκλετιστές. Γι' αυτό δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να τα συντηρήσεις και δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να τα οδηγήσεις. Η απλότητα των τετράχρονων αερόψυκτων κινητήρων, τα ημί-αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων, οι χαμηλές σέλες και το μικρό βάρος, επιτρέπουν στον οποιονδήποτε να τα καβαλήσει και να ζήσει μαζί τους για πάρα πολλά χρόνια με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Βέβαια όλα τα πράγματα σε αυτή τη ζωή αλλάζουν με το πέρασμα των χρόνων. Έτσι οι συνθήκες και το περιβάλλον μέσα στο οποίο χρησιμοποιούμε τα παπιά άλλαξε τις ανάγκες του κόσμου. Οι δουλειές που κάνουμε οι περισσότεροι γίνονται μέσα σε γραφεία και τα smartphone είναι μόνιμα κολλημένα στα χέρια μας. Ως αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής του τρόπου ζωής της δυτικής κοινωνίας, τα scooter πήραν τη θέση των παπιών. Χάρη στους αποθηκευτικούς χώρους κάτω από τη σέλα, τις θύρες USB και την απουσία λεβιέ ταχυτήτων, είναι ιδανικά για όποιον πάει στη δουλειά με κουστούμι. Όμως οι κανόνες έχουν εξαιρέσεις. Η Ελλάδα διαφέρει σε όλους τους τομείς από κάθε άλλη δυτική χώρα. Τα παπιά εδώ λατρεύονται σαν να είναι μικρές θεότητες – όχι γιατί είμαστε τρελοί, αλλά γιατί πραγματικά λύνουν τα σοβαρά προβλήματα που έχει αυτή η χώρα σε υποδομές και οργάνωση. Οι λακκούβες φέρνουν σε δύσκολη θέση τους μικρούς τροχούς των scooter και οι γλιστεροί δρόμοι προκαλούν εύκολα μικροπτώσεις που σπάνε τα πανάκριβα πλαστικά τους. Τα παπιά έχουν μεγάλους τροχούς και ελάχιστα πλαστικά, οπότε αντέχουν για περισσότερα χρόνια.

Ελλάδα-Ασία, συμμαχία!

 

Η ζωή κυλούσε ήρεμα σε αυτό το μικρό γαλατικό χωριό της Ευρώπης που ζούμε, έως τη στιγμή που έπρεπε να εναρμονιστούμε με τις προδιαγραφέςEuro4 της Ε.Ε. Τα εργοστάσια έφτιαχναν κάθε είδους και τύπου παπιά σε εκατομμύρια αντίτυπα για τις Ασιατικές αγορές, όμως κανένα τους δεν ήταν Euro4. Οι ελληνικές αντιπροσωπείες ζητούσαν και πίεζαν από τις εταιρείες να φτιάξουν Euro4 παπιά, αλλά όπως είναι λογικό κανένα εργοστάσιο δεν ήταν πρόθυμο να επιβαρυνθεί το κόστος που συνεπάγεται αυτή η προσαρμογή. Έτσι τα Euro4 παπιά, όχι μόνο άργησαν να έρθουν στην Ελλάδα, αλλά οι τιμές τους αυξήθηκαν υπερβολικά σε σχέση με τις τιμές που είχαμε συνηθίσει να πληρώνουμε για ένα παπί. Από αυτό ακριβώς το σημείο αρχίζουν οι διαφορές του SYMVF 185. Σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Έλληνα αντιπρόσωπου, η τιμή των 2.795€ είναι ένα ευχαριστήριο δώρο της SYM στην ελληνική αγορά, για την ηγετική θέση που έχει στις πωλήσεις όλα αυτά τα χρόνια. Ουσιαστικά αυτό που έκανε η SYM, ήταν να απορροφήσει η ίδια το κόστος προσαρμογής του VF 185 στις προδιαγραφές Euro4 και να μην το μεταβιβάσει στην ελληνική αντιπροσωπείακαι κατ’ επέκταση στον τελικό πελάτη.

Έχοντας αυτή την τιμή το υγρόψυκτο, εξατάχυτοVF 185, ανταγωνίζεται άμεσα τα premium αερόψυκτα τετρατάχυτα παπιά των 125 κυβικών. Ο μοναδικός άμεσος ανταγωνιστής του σε επιδόσεις και χαρακτήρα είναι το GTR 150 της Honda, όχι όμως και σε τιμή, αφού το Honda κοστίζει 3.490€.Με άλλα λόγια, το VF 185 είναι το φτηνότερο και δυνατότερο εξατάχυτο παπί της ελληνικής αγοράς αυτή τη στιγμή. Όλα αυτά λίγο πολύ τα γνωρίζαμε, καθώς είχαμε πάρει μια μικρή γεύση από τη δημοσιογραφική παρουσίαση που είχε γίνει στα Τρίκαλα. Όμως είναι άλλο πράγμα να οδηγείς για μερικά χιλιόμετρα ένα παπί και εντελώς διαφορετικό να ζεις μαζί του για μερικές ημέρες. Όπως έχουμε γράψει για το HondaGTR 150 των 15 πραγματικών ίππων στον τροχό, έτσι και το VF 185 των 18 πραγματικών ίππων στον τροχό είναι overpowered. Τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά των παπιών δεν είναι κατάλληλα για να ξεπερνάς τα 110km/h. Όπως επίσης και ο σχεδιασμός των πλαισίων τους με την μονή κάτω πλάκα του πιρουνιού, δεν είναι ό,τι καλύτερο για να φρενάρεις δυνατά από τα 150km/h.Προφανώς το VF 185 έχει τελικήπολύ πιο πάνω από 110km/h, οπότε ο αναβάτης έρχεται συχνά αντιμέτωπος με τα μειονεκτήματα της αρχιτεκτονικής των παπιών.

Το πλαίσιο και το ψαλίδι είναι γεροδεμένα και οι βαριές χυτές ζάντες με τα αντίστοιχα βαριά και χοντρά ελαστικά, δημιουργούν έντονο γυροσκοπικό φαινόμενο. Απόδειξη της αφθονίας μετάλλου στο πλαίσιο και τους τροχούς είναι το βάρος των 132 κιλών. Το VF 185 είναι εννέα ολόκληρα κιλά βαρύτερο από το GTR 150 της Honda και ταυτόχρονα το βαρύτερο παπί που έχουμε ζυγίσει έως σήμερα στις ζυγαριές μας.Έτσι, παρά το μικρό μεταξόνιο, το τιμόνι βαραίνει στα χέρια σου όσο αυξάνεται η ταχύτητα λόγω γυροσκοπικού φαινομένου, δημιουργώντας μια αίσθηση στιβαρότητας, που θυμίζει αρκετά τις κανονικές μοτοσυκλέτες, αλλά σε καμία περίτωση δεν είναι ίδια. Οι προδιαγραφές Euro4 επιβάλουν το ABS για τον εμπρός τροχό, αλλά όχι για τον πίσω. Κι αυτό ακριβώς έκανε η SYMστοVF 185, επιτρέποντας στον αναβάτη να μπλοκάρει ή να ντριφτάρει τον πίσω τροχόόποτε το επιθυμεί. Ξεκάθαρα το VF 185δεν έχει φτιαχτεί για κατεβαίνει ο κυρ Παναγιώτης από το χωριό στην πόλη. Έχει φτιαχτεί για να κάνεις “αλητείες” και είναι το μοναδικό παπί Euro4 που μπορείς να κάνεις αλητείες διότι όλα τα υπόλοιπα είτε έχουν συνδυασμένα φρένα εμπρός-πίσω, είτε έχουν ABS που δεν απενεργοποιείται. Γενικώς τα φρένα του VF 185 υπερκαλύπτουν τις επιδόσεις του κινητήρα και η ύπαρξη του ABS μόνο εμπρός συνδυάζει την ασφάλεια με τον σπορ χαρακτήρα του.

Ένα ακόμα αξιοσημείωτο πλεονέκτημα του VF 185 στη σπορ οδήγηση σε σχέση με το GTR 150 είναι τα αναδιπλούμενα μαρσπιέ αναβάτη. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα παπιά που όταν ακουμπήσουν τα σταθερά μαρσπιέ τους στην άσφαλτο, ανασηκώνονται και πέφτεις, στο VF 185 διπλώνουν και σου δίνουν μεγαλύτερα περιθώρια κλίσης και κυρίως σου δίνουν χρόνο να καταλάβεις πού είναι τα όρια της κλίσης. Στον τομέα των αναρτήσεων, υπάρχει μια εμφανής ποιοτική διαφορά μεταξύ πιρουνιού και πίσω αμορτισέρ.

Το πιρούνι εμπρός παίρνει σαφώς καλύτερο βαθμό, χωρίς όμως να σε εντυπωσιάζει. Είναι απλώς αυτό που περιμένεις από ένα γρήγορο παπί. Πίσω όμως έχουμε ένα αμορτισέρ με ασθενείς αποσβέσεις, που αφήνει το ελατήριο να ταλαντώνεται μετά από κάθε λακκούβα. Δεν τερματίζει εύκολα, ούτε τινάζεται απότομα, όμως δεν έχει την προοδευτικότητα και την ποιότητα λειτουργίας που θα θέλαμε. Πάντως αν του αλλάξεις το ογκώδες και χαμηλά τοποθετημένο τελικό της εξάτμισης και βάλεις ένα καλύτερο αμορτισέρ πίσω, μπορείς να αυξήσεις ακόμα περισσότερο τα περιθώρια κλίσης και να διασκεδάσεις οδηγώντας μέσα σε πίστες καρτ και όχι μόνο….

Γυρίζοντας πίσω στην μιζέρια της καθημερινότητας, η μέση κατανάλωση ήταν στα 3,5 λίτρα για κάθε 100 χιλιόμετρα που κάναμε. Φυσικά τα περισσότερα από αυτά έγιναν με τέρμα ανοιχτό γκάζι, γι' αυτό και η μέγιστη κατανάλωση (4lit/100km) που μετρήσαμε είχε μικρή διακύμανση σε σχέση με την μέση. Λόγω της σχετικά μεγάλης χωρητικότητας του ρεζερβουάρ των 6 λίτρων, η αυτονομία ξεπερνά άνετα τα 180km/h, κάτι που είναι πλεονέκτημα για όσους ζουν σε περιοχές με λίγα βενζινάδικα.

Για την τιμή των όπλων

Αν το VF 185 δεν είχε αυτή την τιμή, θα ήταν απλώς το γρηγορότερο και δυνατότερο παπί της ελληνικής αγοράς. Ακούγεται εντυπωσιακός τίτλος τιμής, αλλά αν το καλοσκεφτείςείναι σα να λες ότι είναι ο πιο ψηλός νάνος! Όμως βάζοντας μέσα στο παιχνίδι την τιμή του, η κουβέντα αποκτά ουσία. Σε αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει άλλο δίκυκλο που να κινείται στους ανοιχτούς δρόμους συνεχώς με πάνω από 130km/h στο κοντέρ. Σε αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει άλλο δίκυκλο που να προσπερνά άμεσα και με ασφάλεια τα αυτοκίνητα σε ανηφορικούς επαρχιακούς δρόμους. Σε αυτά τα χρήματα δεν υπάρχει άλλο δίκυκλο που να βάζεις δεύτερο άτομο στη σέλα του και να μην ιδρώνει το αυτί του. Σαφώς ο σπορ χαρακτήρας και το κανονικό κιβώτιο των έξι σχέσεων με τον συμβατικό συμπλέκτη, αφαιρούν πόντους από την πρακτικότητα στην καθημερινή χρήση πόλης σε σχέση με τα ημι-αυτόματα παπιά, όμως οι επιδόσεις προσφέρουν ασφάλεια στους δρόμους ταχείας κυκλοφορίας και η υψηλή τελική ταχύτητα σου δίνει τη δυνατότητα να καλύψεις μεγαλύτερες αποστάσεις καθημερινά. Υπό αυτή την έννοια, όχι μόνο είναι το γρηγορότερο παπί, αλλά και το ασφαλέστερο και πρακτικότερο.

 

 

ΤΕΧΝΙΚΑΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ            SYM VF 185        

Αντιπρόσωπος:

Γκοργκόλης Α.Ε.

 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

Μήκος (mm):

-

Ύψος (mm):

-

Μεταξόνιο (mm):

-

Απόσταση από το έδαφος (mm):

-

Ύψος σέλας (mm):

-

Ίχνος (mm):

-

Γωνία κάστερ (˚):

-

Απόσταση σέλας - τιμονιού (mm):

500

Απόσταση σέλας - μαρσπιέ (mm):

520

Απόσταση μαρσπιέ - τιμονιού (mm):

760

Απόσταση πίσω σέλας - πίσω μαρσπιέ (mm):

500

 

ΜΕΤΡΗΣΗ ΒΑΡΟΥΣ

132kg

χωρίς καύσιμο: 127,3kg

Πίσω

55,4%

Εμπρός

44,6%

Σφάλμα στοιχείων κατασκευαστή:

+%

 

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος:

Ατσάλινο δύο δοκών

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος:

Υγρόψυκτος, τετράχρονος, μονοκύλινδρος, με 1 ΕΕΚ και 4 Β/Κ

Διάμετρος επί διαδρομή (mm):

63,5 x 57,8

Χωρητικότητα (cc):

183

Ισχύς (ΗΡ/rpm):

18/8.500

Ροπή (kg.m/rpm):

1,7/7.000

Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):

98,3

Τροφοδοσία:

Ηλεκτρονικός ψεκασμός

Σύστημα εξαγωγής:

1 σε 1

Σύστημα λίπανσης:

Υγρό κάρτερ

Σύστημα εκκίνησης:

Μίζα

 

ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Συμπλέκτης:

Υγρός πολύδισκος

Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:

Με γρανάζια /-

Τελική μετάδοση / σχέση:

Με αλυσίδα /-

 

 

ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

Km/h

Sec

Μέτρα

0-50

2,97

23,79

0-100

12,71

241,71

0-120

40,66

1111,73

ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

Μέτρα

Sec

km/h

0-400

18,17

107,56

0-1.000

37,27

117,78

 

ΕΙΚΟΝΙΚΟ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΜΑ

Km/h

Sec

Μέτρα

80-140

33,39

1008,49

 

ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ (sec/μέτρα)

Km/h

4η

5η

6η

40-80

7,13/117,21

7,74/129,64

7,96/132,78

 

ΦΡΕΝΑΡΙΣΜΑ

Km/h

Sec

Μέτρα

120-40

3,23

70,91

 

ΚΙΛΑ ΑΝΑ ΙΠΠΟ

 

Κενή

Γεμάτη

Θεωρητικά

-

-

Πραγματικά

127,3

7,33

 

ΠΙΣΩ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Μονό αμορτισέρ

Διαδρομή (mm):

30

Ρυθμίσεις:

Προφόρτιση ελατηρίου

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Αλουμινένια (Tubeless)

Ελαστικό:

120/70-17

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 200mmμε δαγκάνα δύο εμβόλων

 

ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Αναλογικό στροφόμετρο, LCD οθόνη με ψηφιακό ταχύμετρο, δείκτης βενζίνης, ολικός και μερικός χιλιομετρητής, λυχνίες για νεκρά, φλας, πίεση λαδιού, ABS (εμπρός) και σύστημα φραγής της κλειδαριάς.

 

ΕΜΠΡΟΣ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι

Διαδρομή/Διάμετρος (mm):

30/80

Ρυθμίσεις:

Καμία

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Αλουμινένια (Tubeless)

Ελαστικό:

90/80-17

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 250mmμε δαγκάνα δύο εμβόλων και ABS

 

ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΗΣΗ

Ισχύς (ΗΡ/rpm):

17,48/8.600

Ροπή (kg.m/rpm):

1.63/7.200

 

 

ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

 

 

 

ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ

Μέση

3,5

Ελάχιστη

2,5

Μέγιστη

4

Αυτονομία (km):

176

Αυτονομία ρεζέρβας (km):

-

Ρεζερβουάρ / ρεζέρβα (l):

6/-

         

 


 

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”