Dragster 800 RR Pirelli

H πρόσφατη δημιουργία από την MV Agusta και την Pirelli Design
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

25/9/2018

Έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της κατά τη διάρκεια των εγκαινίων των νέων P Zero™ World of Monte Carlo, η περιορισμένη έκδοση της Dragster 800 RR, η οποία είναι διακοσμημένη με λεπτομέρειες σχεδιασμένες απ’ τη Pirelli Design και μπορεί να εξοπλιστεί με τα αποκλειστικά χρωματισμένα Diablo Supercorsa.

 

Δελτίο τύπου

 

"Η συνεργασία μεταξύ της Pirelli και της MV Agusta συνεχίζεται. Οι δύο ιταλικές εταιρείες ξεχωρίζουν για την βιομηχανική τους ιστορία, χαίρουν της εκτίμησης όλου του κόσμου και μοιράζονται αξίες όπως ο ιταλικός σχεδιασμός και η μεγάλη ενασχόληση με το μηχανοκίνητο αθλητισμό. Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας είναι το πιο πρόσφατο, περιορισμένης παραγωγής, κόσμημα που δημιουργήθηκε από την MV Agusta και την Pirelli Design, το “Dragster 800 RR Pirelli”, που παρουσιάστηκε στην παγκόσμια πρεμιέρα το Σάββατο στις 22 Σεπτεμβρίου στα εγκαίνια της νέας σειράς P ZERO™ World of Monte Carlo.

Με streetfighter σχεδιασμό και με έναν πανίσχυρο τρικύλινδρο κινητήρα, η MV Agusta Dragster 800RR είναι η βάση αυτής της έκδοσης: Είναι ένα τέλειο μείγμα ωμής δύναμης, τεχνολογίας και σχεδιασμού, ενώ διαθέτει μικρές διαστάσεις, με μια καταπληκτική επιθετική εμφάνιση. Ο σχεδιασμός της “Dragster 800RR Pirelli” δεν αφήνει περιθώρια για αμφισβήτηση και εκφράζει το συναίσθημα στη πιο αγνή μορφή του. Η κατανομή του βάρους, το βελτιωμένο του πλαίσιο και αναρτήσεις, καθώς και ο μοναδικός τρικύλινδρος κινητήρας, είναι τα βασικά χαρακτηριστικά μιας μοτοσυκλέτας που κατασκευάστηκε για τους πιο απαιτητικούς αναβάτες.

Για πρώτη φορά η Pirelli Design, που δημιουργήθηκε ως εκκολαπτήριο των high-end projects με στόχο την ενίσχυση της τεχνολογικής γνώσης, τις υψηλές επιδόσεις και την μεταφορά της αίγλης που είναι έμφυτη στην Pirelli, όχι μόνο εξατομικεύει την εμφάνιση της μοτοσυκλέτας με δύο διαφορετικούς χρωματικούς σχεδιασμούς –τον πρώτο πιο επιθετικό με μαύρο και κίτρινο, τον δεύτερο πιο κομψό με άσπρο και μπλε- αλλά επίσης φροντίζει να βελτιώσει τις λειτουργικές πτυχές της μοτοσυκλέτας. Στην πραγματικότητα, η επιφάνεια του ρεζερβουάρ και τα φαίρινγκ έχουν κατασκευαστεί από ένα ελαστικό υλικό ειδικά κατασκευασμένο από το τμήμα της έρευνας και ανάπτυξης της Pirelli για να διασφαλίσουν μέγιστη αντίσταση στις γρατζουνιές, στο τρίψιμο όπου αυτά τα σημεία υπόκεινται, αλλά και στους ατμοσφαιρικούς και χημικούς παράγοντες, όπως είναι τα καύσιμα. Και τα δύο αυτά ελαστικά στοιχεία είναι αναγνωρίσιμα χάρη στο σύμβολο της “αστραπής” που χαρακτηρίζει τα ελαστικά της σειράς Diablo, συμπεριλαμβανομένων των Diablo Supercorsa SP με τα οποία είναι εξοπλισμένο το μοντέλο, με το μπροστινό 120/70 ZR17 ελαστικό και πίσω με το 200/55 ZR17 στη ζάντα των έξι ιντσών.

Η σέλα δημιουργήθηκε αποκλειστικά για την μοτοσυκλέτα από το CRC  (Castiglioni Research Center) για να κάνει τη δημιουργία ακόμα πιο ιδιαίτερη: Ξεχωρίζει από το διπλό ύφασμα με τη διπλή ραφή και την χαρακτηριστική “αστραπή” των Diablo κεντημένη να κοσμεί το πίσω μέρος με την υπογραφή της Pirelli Design. Ιδιαίτερα προσεγμένο είναι επίσης το τελείωμα των εξατμίσεων, στα οποία έχει εφαρμοστεί μια ειδική κεραμική βαφή, ανθεκτική στις πολύ υψηλές θερμοκρασίες.

Τα χρώματα έχουν επιλεχθεί από τους ειδικούς του CRC και την Pirelli Design, με στόχο να ενισχύσουν της γραμμές της “Dragster 800 RR Pirelli”. Για να τονίσουν την αποκλειστική συνεργασία, η πρώτη επιλογή έχει ως βάση το μαύρο ματ, με γυαλιστερές προσθήκες κίτρινου, ώστε να περιληφθούν τα εταιρικά χρώματα της Pirelli. Ακόμη, υπάρχει ένα κίτρινο έμβλημα της Pirelli στο πλάι του ρεζερβουάρ, όπως επίσης το έμβλημα των Diablo, που χαρακτηρίζει τα ελαστικά υψηλών επιδόσεων των ελαστικών της Pirelli. Η δεύτερη επιλογή έχει ως βάση το γυαλιστερό άσπρο με μπλε λεπτομέρειες.
Ως αδιαμφισβήτητη δήλωση πως η μοτοσυκλέτα προέκυψε ως αποτέλεσμα της συνεργασίας μεταξύ της MV Agusta και της Pirelli, υπάρχει η δυνατότητα αγοράς, ως μια αποκλειστική επιλογή, των Diablo Supercorsa SP ελαστικών με χρωματισμένο το προφίλ τους, αντίστοιχα με μπλε ή κίτρινες ρίγες, αναλόγως της έκδοσης που συνδυάζονται.

Η “Dragster 800 RR Pirelli”, όπως συνέβη με την Brutale 800 RR Pirelli, θα βγει στη παραγωγή και θα πωληθεί ως συλλεκτική έκδοση, χάρη σε μια ξεχωριστή συμφωνία για τα δικαιώματα μεταξύ της Pirelli και της MV Agusta."

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ                  Dragster 800 RR PIRELLI            

Αντιπρόσωπος:

ΕΥΘΥΜΙΟ Α.Ε.

Τιμή:

Αναμένεται

 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΚΙΤΣΟ

Μήκος (mm):

2.035

Ύψος (mm):

-

Μεταξόνιο (mm):

1.400

Απόσταση από το έδαφος (mm):

135

Ύψος σέλας (mm):

820

Ίχνος (mm):

95

Γωνία κάστερ (˚):

-

 

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος:

Υβριδικό με ατσάλινο χωροδικτύωμα και δύο αλουμινένιες πλάκες στο πίσω μέρος

Πλάτος (mm):

935

Βάρος κατασκευαστή, κενή / γεμάτη (kg):

168/-

Ρεζερβουάρ (L):

16,5

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος:

Τετράχρονος, υγρόψυκτος, τρικύλινδρος με 2ΕΕΚ και 4 Β/Κ

Διάμετρος επί διαδρομή (mm):

79 x 54,3

Χωρητικότητα (cc):

798

Σχέση συμπίεσης:

13,3::

Ισχύς (ΗΡ/rpm):

140/12.300

Ροπή (kg.m/rpm):

8,87/10.100

Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):

175,4

Τροφοδοσία:

Ψεκασμός Ride by wire της Mikuni

Σύστημα εξαγωγής:

3 σε 3

Σύστημα λίπανσης:

Υγρό κάρτερ

Σύστημα εκκίνησης:

Μίζα

 

ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Συμπλέκτης:

Υγρός πολύδισκος, υδραυλικός

Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:

Γρανάζια / 1,863 (41/22)

Τελική μετάδοση / σχέση:

Αλυσίδα / 2,562 (41/16)

 

Σχέσεις / km/h ανά 1.000 rpm

1η

2,846

2α

2,125

3η

1,777

4η

1,578

5η

1,428

6η

1,318

ΠΙΣΩ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Ένα αμορτισέρ της Sachs με μοχλικό

Διαδρομή (mm):

125

Ρυθμίσεις:

Πλήρως ρυθμιζόμενο

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

6.00 x 17

Ελαστικό:

200/55-17

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 220mm με διπίστονη δαγκάνα της Brembo

 

ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

4 χάρτες ιπποδύναμης, ABS της Bosch 9 PLUS με RLM (Rear wheel Lift-up Mitigation), Traction control ρυθμιζόμενο σε 8 επίπεδα, σταμπιλιζατέρ 8 θέσεων, quickshifter με δυνατότητα ανεβάσματος και κατεβάσματος σχέσεων, ελαστικά καλύμματα στο ρεζερβουάρ και όργανα και κεραμική επίστρωση στα τελικά της εξάτμισης

 

ΕΜΠΡΟΣ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Ανεστραμμένο πιρούνι Marzocchi

Διαδρομή/Διάμετρος (mm):

125/43

Ρυθμίσεις:

Πλήρως ρυθμιζόμενο

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

3.50 x 17

Ελαστικό:

120/70-17

ΦΡΕΝΟ

Δύο πλευστοί δίσκοι 320mm με τετραπίστονες δαγκάνες της Brembo

   

 

Ακολουθεί η αναλυτική gallery με τις φωτογραφίες:

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.