Δρόμος με ένδειξη ιδανικής γραμμής για μοτοσυκλέτες στην Ισπανία!

Το έχουν πάει σε άλλο επίπεδο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/10/2020

Δημοφιλέστατος για βόλτες, επαρχιακός δρόμος στην Καταλονία, αποκτά ένδειξη ιδανικής γραμμής για μοτοσυκλέτες σε συγκεκριμένες στροφές! Πρόκειται για ένα μέτρο που εφαρμόζεται πιλοτικά και θα επεκταθεί και σε άλλους δρόμους που χρησιμοποιούνται συχνά από μοτοσυκλετιστές για βόλτα.

Ο δρόμος δείχνει την ιδανική γραμμή οδηγώντας με ασφαλή ρυθμό και προφανώς όχι αυτό που θα έκανε κάποιος που στρίβει ξύνοντας γόνατα και δεν είναι μία κίνηση που έγινε τυχαία ή αυθόρμητα. Πρόσφατα το DGT (η γενική διεύθυνση Τροχαίας στην Ισπανία) εξέδωσε μία λίστα μαρκάροντας τους πιο επικίνδυνους δρόμους για μοτοσυκλέτες σε όλη την Ισπανική επικράτεια. Εξαιρώντας τα ατυχήματα που συμβαίνουν μέσα στις πόλεις, όπου οι δρόμοι έχουν την μικρότερη ευθύνη (μιλάμε πάντα για την Ισπανία) το DGT ολοκλήρωσε μία μεγάλη έρευνα που δείχνει πως αρκετά ατυχήματα συμβαίνουν σε συγκεκριμένους δρόμους και έπειτα διερεύνησε την κατάσταση των δρόμων. Όπως και γιατί συμβαίνουν εκεί περισσότερα ατυχήματα με μοτοσυκλέτες αντί με αυτοκίνητα. Κατέληξε πως αρκετά από τα ατυχήματα αυτά γίνονται γιατί οι αναβάτες πηγαίνουν πιο γρήγορα από αυτό που πρέπει και είτε πέφτουν, είτε βγαίνουν στο αντίθετο ρεύμα και συγκρούονται με διερχόμενους οδηγούς.

Στην συνέχεια τοποθέτησε πινακίδες για να ενημερώνει τους αναβάτες και να τους υπενθυμίζει πως χρειάζεται προσοχή, ενώ τώρα πηγαίνουν ένα ακόμη επίπεδο πιο πέρα:

Νοτιοδυτικά της Βαρκελώνης στον BV-2115 που αποτελεί μία από τις αγαπημένες διαδρομές για βόλτες με μοτοσυκλέτες, έβαλαν σημάδια που δείχνουν την ιδανική γραμμή για κάθε στροφή! Η τοποθέτηση έγινε από την αντίστοιχη Καταλανική υπηρεσία του DGT, την SCT σε συνεργασία με σχολές ασφαλούς οδήγησης. Για να καταλάβουμε λίγο τι έχουμε εδώ: Μετά από μία χρόνια έρευνα για τους δρόμους που γίνονται μοτοσυκλετιστικά ατυχήματα, ξεχώρισαν εκείνους που είναι σωστά φτιαγμένοι και οι αναβάτες πέφτουν γιατί τρέχουν ή γιατί δεν είναι αρκετά έμπειροι. Κι έπειτα αντί να απαγορεύσουν την χρήση, να βάλουν ακόμη πιο χαμηλά όρια ταχύτητας κτλ, πράγματα που ήξεραν εξ αρχής πως δεν θα δούλευαν, πήγαν και σημάδεψαν την ιδανική γραμμή. Και δεν τράβηξαν απλά μερικές γραμμές, αλλά σε συνεργασία με αναβάτες που μπορούν να προτείνουν την ιδανική γραμμή για κάθε στροφή, πήγαν και την χάραξαν με ακρίβεια… Ακόμη κι αν το πρώτο από όλα αυτά γινόταν στην Ελλάδα, το τελευταίο το θεωρούμε συνυφασμένο με την φαντασία.

Στην Ισπανία κάνουν τα πράγματα όπως κάθε κράτος που δουλεύει και μάλιστα αντίστοιχες κινήσεις έχουν γίνει από την Τροχαία και στην Αυστρία και στο Λουξεμβούργο. Για το Λουξεμβούργο να μην σας κάνει εντύπωση γιατί γνωρίζουμε έχοντας γυρίσει τους δρόμους του πως είναι μοτοσυκλετιστικός παράδεισος για Γάλλους, Βέλγους και Γερμανούς. Όχι μόνο αυτό, αλλά η μικρή αυτή τουριστική χώρα εκδίδει χάρτες με διαδρομές ιδανικές για μοτοσυκλέτα και προσκαλεί ξένους αναβάτες να περάσουν τα σύνορα βολτάροντας στους επαρχιακούς δρόμους.

Παρένθεση: Φανταστείτε τώρα πως όλοι αυτοί, που έχουν κάνει όλα αυτά τα παραπάνω, έχουν ήδη μετρήσει, αποδείξει και πιστοποιήσει, πως είναι σωστό να επιτρέπεις σε έναν οδηγό αυτοκινήτου να οδηγήσει ένα σκούτερ 125 κυβικών, ΑΦΟΤΟΥ πολλά χρόνια πριν άλλαξαν τις προδιαγραφές των 125 για να τα κάνουν όσο πιο ασφαλή γίνονται. Και μετά έκαναν έρευνες για να δουν αν δουλεύει αυτό το μέτρο. Εδώ στην Ελλάδα ο «Κώστας», ο «Γιώργος» και άλλοι του facebook, πρώτα κορόιδευαν που έμπαιναν ηλεκτρονικά στα 125, μετά φώναζαν για τον περιορισμό ιπποδύναμης λέγοντας πως παλιά τα 125 «έσκιζαν» μεγάλες μοτοσυκλέτες και «εκεί μας κατάντησαν οι αλήτες» και μετά όταν αυτό το μέτρο ακούστηκε πως έρχεται και εδώ -ακούστηκε με τον χειρότερο τρόπο, γιατί Ελλάδα- έσπευσαν να πουν πως τα 125 είναι «σκοτώστρες».

Σε 14 χώρες της Ευρώπης οδηγείς 125 κυβικά με δίπλωμα αυτοκινήτου: Πώς θεσπίστηκε αυτό - Τρεις με χαρακτηριστικά παρόμοια της Ελλάδας

Με τον ίδιο απλοϊκό τρόπο λειτουργίας που βασίζεται στην αντίδραση χωρίς σκέψη, κάποιοι άσχετοι με οδήγηση στα Υπουργεία έχουν σταματήσει την εξίσωση αυτή των διπλωμάτων στην Ελλάδα λέγοντας πως όλοι οι υπόλοιποι που το έχουν κάνει, ζούνε από τύχη ή «εκεί» γίνεται αλλά «εδώ» είναι αλλιώς. Μονάχα που το τεπαραμέντο είναι ξένη λέξη και ισχύει με την ίδια έννοια και στην Ισπανία και την Ιταλία και στην Ελλάδα - ό,τι κι αν πιστεύει ο «Κώστας» και ο «Γιώργος» που βρήκαν την ευκαιρία να γράψουν την γνώμη τους για κάτι με το οποίο δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ στο παρελθόν και ελάχιστα είχαν σκεφτεί πριν αρχίσουν να πληκτρολογούν λεξούλες… κλείνει η παρένθεση.

Στον BV-2115 αποφάσισαν πως ο ασφαλέστερος τρόπος για να δείξουν την ιδανική γραμμή, είναι να βάλουν σημάδια ανά διαστήματα, με παράλληλες γραμμές που ο αναβάτης θα πρέπει να περνά από εσωτερικά. Είδαν πως τα περισσότερα ατυχήματα δεν γινόντουσαν στις απότομες στροφές ή στις στροφές που δεν φαινόταν η έξοδος, σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι. Προφανώς στις απότομες στροφές λειτουργεί το ένστικτο αυτοσυντήρησης. Αυτό που κατάλαβαν είναι πως σε πιο ήπιες στροφές αρκετοί αναβάτες που έχουν βγει να οδηγήσουν με προδιάθεση να ευχαριστηθούν την οδήγηση, ξεθαρρεύουν και ανεβάζουν ταχύτητα διαβάζοντας λάθος τα περιθώρια που έχουν. Σε αυτές τις στροφές λοιπόν, είναι που μπήκαν τρία ζευγάρια παράλληλων γραμμών, για να κρατήσουν τις μοτοσυκλέτες στην… ιδανική γραμμή.

Έχοντας μετρήσει και αξιολογήσει (σημαντική λεπτομέρεια) τα ατυχήματα που έχουν γίνει σε αυτό τον δρόμο πριν επέμβουν στην διαγράμμισή του, οι Καταλανοί θα πάρουν τα στοιχεία μετά από ένα μεγάλο διάστημα εφαρμογής και θα κάνουν την σύγκριση για την επέκταση σε άλλους δρόμους, έχοντας αποφασίσει από τώρα ποιοι θα είναι αυτοί, που θα ακολουθήσουν για το δεύτερο στάδιο. Δεν κοιτάνε μονάχα τα στατιστικά των ατυχημάτων αλλά ακόμη καλύτερα την ανάλυσή τους, καταγράφοντας τα στοιχεία της τροχαίας που λένε ακριβώς γιατί έγινε κάθε ατύχημα. Βάση αυτών, θα κριθεί η επέκταση στους παρακάτω δρόμους:

 

Επαρχιακός
Περιοχή
Εφαρμογή  σήμανσης από εώς:
BP-1103
The Bruc
2.2 - 2.3
BP-1417
Collserola (Barcelona)
5.3 - 5.7
C-1412b
Folquer
22.5 - 22.7
C-246a
Vilanova i la Geltrú
46.7
C-31
Garraf costs (Sitges)
168.1 - 168.5
N-260
La Molina
165.5 - 167.7
N-260
The Parròquia d'Hortó
240.1 - 242.2
T-313
Duesaigües (Riudecanyes reservoir)
14.9 - 15

 

Όπως θα αντιλαμβάνεστε, τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε τυχαία ή βεβιασμένα και προς το παρόν οι Καταλανοί μοτοσυκλετιστές επιβραβεύουν το μέτρο. Λένε μάλιστα πως είναι ιδανική γραμμή και για γρήγορη οδήγηση. Κρατήστε επίσης πως εκεί οι διαγραμμίσεις δεν γλιστράνε όπως στην Ελλάδα.

Εδώ δεν περιμένουμε ποτέ να γίνει κάτι τέτοιο, κι αν γίνει έχει σοβαρές πιθανότητες να πραγματοποιηθεί και βεβιασμένα και πρόχειρα, ενώ πριν ακόμη το δει και το αξιολογήσει ένας «Κώστας» ή ένας «Γιώργος», θα το είχαν ήδη καταδικάσει, γιατί έτσι…

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες