Ducati 990cc GP3, Troy Bayliss - Δημοπρασία της πρώτης MotoGP μοτοσυκλέτας της Ducati

Με την τιμή να αναμένεται να ξεπεράσει τις 300.000 ευρώ
Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/9/2023

Είκοσι χρόνια μετά το ντεμπούτο της Ducati στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP, στη δημοπρασία Autumn Stafford Sale του 2023, ο γνωστός οίκος Bonhams βγάζει “στο σφυρί” την Ducati 990cc GP3 του 2003, της πρώτης στην ιστορία MotoGP μοτοσυκλέτας του Borgo Panigale, και συγκεκριμένα της μοτοσυκλέτας του Troy Bayliss.

Η μοτοσυκλέτα έρχεται πλήρως συντηρημένη σε κινητήρα και κιβώτιο, με σιδερένια αλλά και τα original carbon δισκόφρενα, έτοιμη για να την οδηγήσει κανείς σε εκδηλώσεις κλασικών αγωνιστικών μοτοσυκλετών, ενώ αναμένεται να πιάσει μεταξύ 312 και 350.000 ευρώ.

Η Ducati είχε μείνει εκτός μεγάλης κατηγορίας των GP, απ’ όταν εκείνη μετατράπηκε αποκλειστικά σε δίχρονη τη δεκαετία του 1970. Θυμίζουμε πως η Honda είχε προσπαθήσει να παλέψει ενάντια στα δίχρονα το 1979 με την τετράχρονη NS500, καταφέρνοντας όμως… μια τρύπα στο νερό. Η Ducati δεν είχε τους πόρους για να εξελίξει μια GP 500, ενώ παράλληλα οι Ιταλοί είχαν χρόνια να κατασκευάσουν δίχρονη μοτοσυκλέτα, ενώ στο παρελθόν είχαν ασχοληθεί μόνο με μικρού κυβισμού δίχρονα.

Η φράση “Κέρδισε την Κυριακή, πούλα τη Δευτέρα” που συνοδεύει τα μηχανοκίνητα οχήματα από τη γέννηση τους θα μπορούσε να αφορά 100% την Ducati των προηγούμενων δεκαετιών, καθώς οι Ιταλοί συνέδεαν άμεσα τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες τους με τα μοντέλα παραγωγής που μπορούσε να αγοράσει ο οποιοσδήποτε φαν της εταιρείας, όπως τα 851, 888 και 916.

Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss

Κι όταν η FIM ανακοίνωσε πως η μεγάλη κατηγορία του αναβαπτισθέντος Πρωταθλήματος MotoGP από το 2002 θα αφορούσε μόνο τετράχρονα μοντέλα, η Ducati είχε την απαραίτητη εμπειρία για να κατασκευάσει άμεσα μια ανταγωνιστική τετράχρονη μοτοσυκλέτα.

Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss

Μια V2 μοτοσυκλέτα, όπως στα Superbikes, δεν θα ήταν ικανή να αποδώσει την επιθυμητή απόδοση για το MotoGP, κι έτσι η Ducati αποφάσισε να χρησιμοποιήσει έναν V4 90 μοιρών, με δεσμοδρομική κίνηση βαλβίδων, προερχόμενη από τα V2 της, δημιουργώντας έτσι το πρώτο Desmosedici, δηλαδή μια μοτοσυκλέτα με Desmo και 16 βαλβίδες. Όμως η πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της Ducati έχασε σχεδόν ολόκληρη τη σεζόν του 2002, κάνοντας εν τέλει την εμφάνιση της στον τελευταίο γύρο της χρονιάς, στη Valencia, με την εργοστασιακή ομάδα της Ducati να αποτελείται από τους Troy Bayliss και Loris Capirossi. Οι δυο τους εξέλιξαν τη μοτοσυκλέτα στον χειμώνα που ακολούθησε και παρατάχθηκαν στη σχάρα των MotoGP από τον πρώτο αγώνα του 2003 στη Suzuka.

Troy Bayliss 2003

Ο νικητής του BSB 1999 Troy Bayliss, είχε πάρει μεταγραφή στην ομάδα WSBK της Ducati το 2000, αντικαθιστώντας τον τραυματία Carl Fogarty. Ο Bayliss κέρδισε το Πρωτάθλημα το 2001, ενώ τερμάτισε 2ος πίσω από τη Honda του Colin Edwards το 2002. Παρά την απειρία του σε αγώνες GP, ο Bayliss επελέγη για την πρώτη ομάδα της Ducati στο MotoGP, επιλογή που η Ducati δεν έμελλε να μετανιώσει. Αντίθετα με τον Bayliss, ο Capirossi είχε μεγάλη εμπειρία στα GP, έχοντας αγωνιστεί στα 500 το 1995, ενώ ήταν ήδη 3 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, στα 125 (1990, 1991) και στα 250 (1998).

GP3

H πρώτη Desmosedici ακολουθούσε τη μόδα της εποχής όσον αφορά στα πλαίσια της Ducati, χρησιμοποιώντας ένα ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα, όπως στα WSBK, αντίθετα με τους αντιπάλους των Ιταλών που χρησιμοποιούσαν πλαίσια δυο δοκών αλουμινίου. Παράλληλα, ο V4 κινητήρας της έτυχε ευρείας αναγνώρισης ως ο δυνατότερος κινητήρας της εποχής.

Capirossi-Bayliss

Μπορεί τώρα ο Troy Bayliss να αγωνιζόταν συνήθως με τον αριθμό 21, όμως ανακάλυψε πως το συγκεκριμένο νούμερο ανήκε σε άλλον αναβάτη στο MotoGP, κι έτσι το 2003 ο Αυστραλός αγωνίστηκε με το 12 -το 21 ανάποδα. Η Ducati μπορεί να μην κέρδισε στο ντεμπούτο της στα MotoGP, είχε όμως λόγο να αισθάνεται υπερήφανη, αφού ο Capirossi της χάρισε την πρώτη της νίκη, στην Catalunya, τερματίζοντας 2ος στη σεζόν, με τον Bayliss να τερματίζει στην 6η θέση της γενικής, 4 θέσεις πίσω από τον Ιταλό. Σημειώστε πως ενώ ο Loris γνώριζε τις πίστες από τα GP, ο Bayliss αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε πολλές από εκείνες.

Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss

Η Desmosedici της δημοπρασίας είναι η GP3TB1 (το GPT3 αφορά στο μοντέλο του 2003), ήταν η κύρια αγωνιστική μοτοσυκλέτα του Troy Bayliss εκείνη τη χρονιά, και μάλιστα το πρώτο μοντέλο, όπως φαίνεται από τις τετράγωνες βάσεις κινητήρα -που άλλαξαν σε στρογγυλές μετά τα μέσα της χρονιάς. Η μοτοσυκλέτα έχει συντηρηθεί και αναβαθμιστεί σε κινητήρα και κιβώτιο, και είναι έτοιμη για χρήση, με τους ατσάλινους αλλά και τους original carbon δίσκους στα φρένα της.

Ο οίκος Bonhams πιστεύει πως 12 GP3 μοτοσυκλέτες έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα, ενώ η ιστορική αξία του συγκεκριμένου μοντέλου είναι μεγάλη.

Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα της δημοπρασίας, ΕΔΩ.

Ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία η 15η Συνάντηση Ταϋγέτου

Συμμετείχαν περισσότεροι από 700 αναβάτες και συνεπιβάτες
taygetos
Από τον

Παύλο Καρατζά

10/9/2026

Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε η 15η Συνάντηση Ταϋγέτου, όπου συμμετείχαν πάνω από 700 αναβάτες και συνεπιβάτες, με περισσότερες από 500 μοτοσυκλέτες. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως τις 6 Σεπτεμβρίου 2026, στις Κατασκηνώσεις της Αγίας Μαρίνας Ταϋγέτου.

Ακολουθεί το δελτίο Τύπου:

Η 15η Συνάντηση Ταϋγέτου ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Με περισσότερες από 500 μοτοσυκλέτες και πάνω από 700 επισκέπτες, οδηγούς και συνεπιβάτες, ολοκληρώθηκε την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου η 15η Συνάντηση Ταϋγέτου, που πραγματοποιήθηκε από τις 4 έως τις 6 Σεπτεμβρίου 2026, στις Κατασκηνώσεις της Αγίας Μαρίνας Ταϋγέτου.

Για ακόμη μία χρονιά, ο Ταΰγετος έγινε τόπος συνάντησης ανθρώπων που αγαπούν τη μοτοσυκλέτα, το ταξίδι και την παρέα, δημιουργώντας ένα τριήμερο με έντονη παρουσία, συμμετοχή και όμορφες στιγμές.

taygetos

Η ΛΕ.ΜΟ.ΜΕ. – ΜΟΤΟΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει θερμά τη συνδιοργανώτρια Περιφέρεια Πελοποννήσου για την έμπρακτη συμβολή και στήριξή της στη φετινή διοργάνωση.

Ιδιαίτερη σημασία για εμάς είχε η παρουσία του κ. Νικόλαου Στάκια, Συμβούλου του Αντιπεριφερειάρχη Τουρισμού και εκπροσώπου της Περιφέρειας Πελοποννήσου, ο οποίος παρουσίασε δημόσια τις δύο προτάσεις που είχε καταθέσει η ΛΕ.ΜΟ.ΜΕ. στην Περιφέρεια τον Ιανουάριο και ανακοίνωσε την άμεση υλοποίησή τους.

Οι προτάσεις αφορούν, αφενός, την οριοθέτηση και σήμανση των χαρακτηριστικών περασμάτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου, με στόχο την ανάδειξή τους και τη δημιουργία μιας ξεχωριστής ταξιδιωτικής και μοτοσυκλετιστικής ταυτότητας, και αφετέρου τη δημιουργία του «South Cape», ενός μνημειακού ορόσημου στο Ακρωτήριο Ταίναρο, που θα σηματοδοτεί και θα αναδεικνύει το σημείο ως το νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ευρώπης.

Για τη ΛΕ.ΜΟ.ΜΕ. η εξαγγελία αυτή αποτελεί ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη. Δύο προτάσεις που ξεκίνησαν ως ιδέες και κατατέθηκαν θεσμικά πριν από λίγους μήνες μπαίνουν πλέον σε τροχιά άμεσης υλοποίησης, με προοπτική να αποτελέσουν σημεία αναφοράς για τον μοτοσυκλετιστικό και ταξιδιωτικό τουρισμό της Πελοποννήσου.

taygetos

Θερμές ευχαριστίες απευθύνουμε επίσης στον συνδιοργανωτή Δήμο Καλαμάτας, τόσο για την παραχώρηση των Κατασκηνώσεων της Αγίας Μαρίνας όσο και για τη διαρκή υποστήριξή του στις δράσεις της Λέσχης μας. Ιδιαίτερα ευχαριστούμε τον Δήμο και για την υποδοχή των συμμετεχόντων στο Ιστορικό Κέντρο της Καλαμάτας, στο πλαίσιο της οργανωμένης διαδρομής του Σαββάτου.

 Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους που μοιράστηκαν μαζί μας τις ταξιδιωτικές τους εμπειρίες. Στον Δημήτριο Κατσούλα για την παρουσίαση «Ταξιδεύοντας στην απαγορευμένη ζώνη» και στον Κωνσταντίνο Μανούσο για την παρουσίαση «Ταξιδεύοντας μαζί με το Tsou Lai στα Stan».

Ευχαριστούμε ακόμη την Bikers Halo για την παρουσίαση των Helite Airbags, δίνοντας τη δυνατότητα στους παρευρισκόμενους να γνωρίσουν από κοντά σύγχρονες λύσεις παθητικής ασφάλειας για τον μοτοσυκλετιστή. Και πάνω απ’ όλα, τους μοτοσυκλετιστές που μας τίμησαν με την παρουσία τους. Η γιορτή αυτή είναι η δική σας γιορτή και η επιτυχία της οφείλεται στη δική σας συμμετοχή.

Σας ευχαριστούμε από καρδιάς!

Ξεχωριστό και ιδιαίτερα μεγάλο ευχαριστώ στους εθελοντές και στα μέλη της ΛΕ.ΜΟ.ΜΕ. – ΜΟΤΟΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ. Σε όλους εκείνους που για πολλές ώρες, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη διοργάνωση, βρέθηκαν σε κάθε πόστο που απαιτούσε η λειτουργία της συνάντησης. Η δική τους εξαντλητική παρουσία, η διάθεση και η προσφορά τους ήταν αυτή που επέτρεψε σε μια διοργάνωση τέτοιου μεγέθους να ολοκληρωθεί με επιτυχία.

Η 15η Συνάντηση Ταϋγέτου πέρασε πλέον στην ιστορία.

Για εμάς όμως ο Ταΰγετος δεν είναι απλώς μία ακόμη διοργάνωση στο ημερολόγιο. Είναι ένα μεγάλο μοτοσυκλετιστικό αντάμωμα, ένας τόπος όπου συναντιούνται άνθρωποι, ταξίδια, ιστορίες και φιλίες.

Κρατάμε όλα όσα ζήσαμε αυτές τις τρεις ημέρες, κρατάμε τη μεγάλη συμμετοχή και την εμπιστοσύνη του κόσμου και συνεχίζουμε.

Ραντεβού στον 16ο Ταΰγετο.