Ducati 990cc GP3, Troy Bayliss - Δημοπρασία της πρώτης MotoGP μοτοσυκλέτας της Ducati

Με την τιμή να αναμένεται να ξεπεράσει τις 300.000 ευρώ
Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/9/2023

Είκοσι χρόνια μετά το ντεμπούτο της Ducati στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP, στη δημοπρασία Autumn Stafford Sale του 2023, ο γνωστός οίκος Bonhams βγάζει “στο σφυρί” την Ducati 990cc GP3 του 2003, της πρώτης στην ιστορία MotoGP μοτοσυκλέτας του Borgo Panigale, και συγκεκριμένα της μοτοσυκλέτας του Troy Bayliss.

Η μοτοσυκλέτα έρχεται πλήρως συντηρημένη σε κινητήρα και κιβώτιο, με σιδερένια αλλά και τα original carbon δισκόφρενα, έτοιμη για να την οδηγήσει κανείς σε εκδηλώσεις κλασικών αγωνιστικών μοτοσυκλετών, ενώ αναμένεται να πιάσει μεταξύ 312 και 350.000 ευρώ.

Η Ducati είχε μείνει εκτός μεγάλης κατηγορίας των GP, απ’ όταν εκείνη μετατράπηκε αποκλειστικά σε δίχρονη τη δεκαετία του 1970. Θυμίζουμε πως η Honda είχε προσπαθήσει να παλέψει ενάντια στα δίχρονα το 1979 με την τετράχρονη NS500, καταφέρνοντας όμως… μια τρύπα στο νερό. Η Ducati δεν είχε τους πόρους για να εξελίξει μια GP 500, ενώ παράλληλα οι Ιταλοί είχαν χρόνια να κατασκευάσουν δίχρονη μοτοσυκλέτα, ενώ στο παρελθόν είχαν ασχοληθεί μόνο με μικρού κυβισμού δίχρονα.

Η φράση “Κέρδισε την Κυριακή, πούλα τη Δευτέρα” που συνοδεύει τα μηχανοκίνητα οχήματα από τη γέννηση τους θα μπορούσε να αφορά 100% την Ducati των προηγούμενων δεκαετιών, καθώς οι Ιταλοί συνέδεαν άμεσα τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες τους με τα μοντέλα παραγωγής που μπορούσε να αγοράσει ο οποιοσδήποτε φαν της εταιρείας, όπως τα 851, 888 και 916.

Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss

Κι όταν η FIM ανακοίνωσε πως η μεγάλη κατηγορία του αναβαπτισθέντος Πρωταθλήματος MotoGP από το 2002 θα αφορούσε μόνο τετράχρονα μοντέλα, η Ducati είχε την απαραίτητη εμπειρία για να κατασκευάσει άμεσα μια ανταγωνιστική τετράχρονη μοτοσυκλέτα.

Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss

Μια V2 μοτοσυκλέτα, όπως στα Superbikes, δεν θα ήταν ικανή να αποδώσει την επιθυμητή απόδοση για το MotoGP, κι έτσι η Ducati αποφάσισε να χρησιμοποιήσει έναν V4 90 μοιρών, με δεσμοδρομική κίνηση βαλβίδων, προερχόμενη από τα V2 της, δημιουργώντας έτσι το πρώτο Desmosedici, δηλαδή μια μοτοσυκλέτα με Desmo και 16 βαλβίδες. Όμως η πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της Ducati έχασε σχεδόν ολόκληρη τη σεζόν του 2002, κάνοντας εν τέλει την εμφάνιση της στον τελευταίο γύρο της χρονιάς, στη Valencia, με την εργοστασιακή ομάδα της Ducati να αποτελείται από τους Troy Bayliss και Loris Capirossi. Οι δυο τους εξέλιξαν τη μοτοσυκλέτα στον χειμώνα που ακολούθησε και παρατάχθηκαν στη σχάρα των MotoGP από τον πρώτο αγώνα του 2003 στη Suzuka.

Troy Bayliss 2003

Ο νικητής του BSB 1999 Troy Bayliss, είχε πάρει μεταγραφή στην ομάδα WSBK της Ducati το 2000, αντικαθιστώντας τον τραυματία Carl Fogarty. Ο Bayliss κέρδισε το Πρωτάθλημα το 2001, ενώ τερμάτισε 2ος πίσω από τη Honda του Colin Edwards το 2002. Παρά την απειρία του σε αγώνες GP, ο Bayliss επελέγη για την πρώτη ομάδα της Ducati στο MotoGP, επιλογή που η Ducati δεν έμελλε να μετανιώσει. Αντίθετα με τον Bayliss, ο Capirossi είχε μεγάλη εμπειρία στα GP, έχοντας αγωνιστεί στα 500 το 1995, ενώ ήταν ήδη 3 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, στα 125 (1990, 1991) και στα 250 (1998).

GP3

H πρώτη Desmosedici ακολουθούσε τη μόδα της εποχής όσον αφορά στα πλαίσια της Ducati, χρησιμοποιώντας ένα ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα, όπως στα WSBK, αντίθετα με τους αντιπάλους των Ιταλών που χρησιμοποιούσαν πλαίσια δυο δοκών αλουμινίου. Παράλληλα, ο V4 κινητήρας της έτυχε ευρείας αναγνώρισης ως ο δυνατότερος κινητήρας της εποχής.

Capirossi-Bayliss

Μπορεί τώρα ο Troy Bayliss να αγωνιζόταν συνήθως με τον αριθμό 21, όμως ανακάλυψε πως το συγκεκριμένο νούμερο ανήκε σε άλλον αναβάτη στο MotoGP, κι έτσι το 2003 ο Αυστραλός αγωνίστηκε με το 12 -το 21 ανάποδα. Η Ducati μπορεί να μην κέρδισε στο ντεμπούτο της στα MotoGP, είχε όμως λόγο να αισθάνεται υπερήφανη, αφού ο Capirossi της χάρισε την πρώτη της νίκη, στην Catalunya, τερματίζοντας 2ος στη σεζόν, με τον Bayliss να τερματίζει στην 6η θέση της γενικής, 4 θέσεις πίσω από τον Ιταλό. Σημειώστε πως ενώ ο Loris γνώριζε τις πίστες από τα GP, ο Bayliss αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε πολλές από εκείνες.

Δημοπρασία Ducati GP3 Troy Bayliss

Η Desmosedici της δημοπρασίας είναι η GP3TB1 (το GPT3 αφορά στο μοντέλο του 2003), ήταν η κύρια αγωνιστική μοτοσυκλέτα του Troy Bayliss εκείνη τη χρονιά, και μάλιστα το πρώτο μοντέλο, όπως φαίνεται από τις τετράγωνες βάσεις κινητήρα -που άλλαξαν σε στρογγυλές μετά τα μέσα της χρονιάς. Η μοτοσυκλέτα έχει συντηρηθεί και αναβαθμιστεί σε κινητήρα και κιβώτιο, και είναι έτοιμη για χρήση, με τους ατσάλινους αλλά και τους original carbon δίσκους στα φρένα της.

Ο οίκος Bonhams πιστεύει πως 12 GP3 μοτοσυκλέτες έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα, ενώ η ιστορική αξία του συγκεκριμένου μοντέλου είναι μεγάλη.

Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα της δημοπρασίας, ΕΔΩ.

Ιταλία: Απαγόρευση οργανωμένων μοτοσυκλετιστικών εκδρομών στα περάσματα του Νότιο Τιρόλο!

Νέος νόμος τέθηκε σε ισχύ από το σαββατοκύριακο 11-12/7 με διατύπωση που αφήνει απορίες
Stelvio_Pass
Το φημισμένο Passo dello Stelvio από την πλευρά της πόλης Bormio
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/7/2026

Οι αλπικές διαδρομές που απολαμβάνουν τόσο μοτοσυκλετιστές όσο και αυτοκινητιστές αρχίζουν σταδιακά να γίνονται αφιλόξενες. Από τη μια το μποτιλιάρισμα που καταστρέφει κάθε σκέψη για απόλαυση της οδήγησης, από την άλλη οι κίνδυνοι από την πληθώρα οχημάτων και πίσω απ’ όλα οι έντονες – και συχνά δικαιολογημένες – διαμαρτυρίες των κατοίκων των περιοχών αυτών έχουν κάνει τις ιταλικές αρχές του Νοτίου Τιρόλο να προβαίνουν σε ολοένα και πιο περιοριστικά μέτρα.

Στις αρχές του Ιουλίου ξεκίνησαν αστυνομικά μπλόκα με ελέγχους σε διάφορα από τα αλπικά περάσματα (πάσα) που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της τοπικής κυβέρνησης και των αστυνομικών αρχών του Bolzano, ενώ τώρα προχωρούν ένα βήμα παραπέρα απαγορεύοντας τις ομαδικές εκδηλώσεις που αφορούν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα.

Σύμφωνα με τη νέα αυτή απόφαση, δεν επιτρέπεται καμιά οργανωμένη εκδήλωση ομαδικού χαρακτήρα σε προστατευμένες περιοχές και οπουδήποτε σε υψόμετρο άνω των 1.600 μέτρων, με μοναδικές εξαιρέσεις όσες εκδηλώσεις είχαν ήδη εγκριθεί πριν ανακοινωθεί η απαγόρευση. Ως τέτοιες λογίζονται συγκεντρώσεις λεσχών ή άλλων ομάδων, καθώς και οργανωμένες εκδρομές.

Το ερώτημα βέβαια είναι πώς ακριβώς μπορεί η αστυνομία να καταλάβει αν πρόκειται για μια οργανωμένη δράση ή απλώς για μια παρέα φίλων που ταξιδεύουν μαζί; Σαφής απάντηση δεν υπάρχει, καθώς η περιγραφή που δίνεται επισήμως μιλά για “αναγνωρίσιμο οργανωτικό πλαίσιο”, λογίζοντας οσαύτως ακόμη και το ραντεβού πολλών οχημάτων σε ένα σημείο που να εμπίπτει στην περιοχή της απαγόρευσης.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν πως υπάρχει κίνδυνος παρεξήγησης εδώ, καθώς το “αναγνωρίσιμο πλαίσιο” σημαίνει στοιχεία που να αποδεικνύουν έναν κοινό παρονομαστή, όπως ομοιόμορφος ρουχισμός, κοινή σήμανση (όπως σημαίες, εμβλήματα κ.ο.κ.), ύπαρξη πλοηγού, ξεναγού ή γενικώς κάποιου υπεύθυνου για την εκδήλωση, αλλά αυτά είναι σημάδια που εύκολα μπορεί να παραλλάξει ή κρύψει ένας οργανωτής για να παρακάμψει τον νομικό σκόπελο.

Ταυτόχρονα, μια παρέα μοτοσυκλετιστών που ταξιδεύουν είτε στο συγκεκριμένο πέρασμα, ή απλά το διασχίζουν για να πάνε κάπου αλλού, ξαφνικά κινδυνεύουν να βρεθούν κατηγορούμενοι για παράβαση της απαγόρευσης.

Οι ιταλικές αρχές εξακολουθούν να δηλώνουν πως σε καμιά περίπτωση τα αλπικά πάσα δεν έχουν κλείσει για ιδιώτες, μόνο για οργανωμένες εκδηλώσεις, ωστόσο πόσο καθησυχαστικό μπορεί να είναι αυτό όταν η επιτυχία του ταξιδιού μιας παρέας εξαρτάται από τη διακριτική ευχέρεια του οργάνου που θα βρεθεί στον διάβα τους;

Σε κάθε περίπτωση, για το υπόλοιπο του Καλοκαιριού ας έχουν το μυαλό τους όσοι σκοπεύουν να κινηθούν προς κάποιο αλπικό πέρασμα με παρέα αρκετών μοτοσυκλετών, όπου καλό θα ήταν να φροντίσουν να μη δίνουν την εντύπωση οργανωμένης ομάδας καθ’ οιονδήποτε τρόπο. Ραντεβού στο Stelvio για μεγάλες ομάδες δεν συνίσταται φέτος...