Ducati Desmosedici GP8 - Δόθηκε για εντυπωσιακό ποσό έπειτα από δημοπρασία

Με βαφή φόρο τιμής στον Nicky Hayden - Αλλά χωρίς αγωνιστικό ιστορικό
Nicky Hayden GP8 Tribute
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/9/2025

Μια αυθεντική Ducati Desmosedici GP8 στα αγαπημένα χρώματα του Nicky Hayden άλλαξε χέρια για ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό παρά το γεγονός ότι δεν συνοδεύεται από αρχείο με τις αγωνιστικές της επιτυχίες. Φέρει ωστόσο εξαρτήματα που χρησιμοποίησε και ο "Kentucky Kid".

Καταφέρνοντας να πάρει τον τίτλο το 2006 από τον Valentino Rossi στο τελευταίο αγώνα εκείνης της χρονιάς ο Hayden ήταν ο τελευταίος παγκόσμιος πρωταθλητής του MotoGP από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ένας αναβάτης που προσπαθούσε πάντα να δείχνει την αγάπη που είχε για την πατρίδα του. Όμως ο σεβασμός και η αγάπη που δεχόταν από τους φίλους των αγώνων μοτοσυκλέτας ξεπερνούσαν τα αμερικάνικα σύνορα με τον Kentuky Kid να είναι ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παρόλο που υστερούσε σε αγωνιστικές επιτυχίες αν συγκριθεί με άλλους παγκόσμιους πρωταθλητές.

Nicky Hayden Ducati GP8 δημοπρασία

Η μοτοσυκλέτα που βλέπετε στις οθόνες σας είναι μια αυθεντική GP8 που αγοράστηκε αποσυναρμολογημένη από το εργοστάσιο τον Φεβρουάριο του 2010, ενώ το πλαίσιό της κατασκευάστηκε τον Ιούλιο του 2008. Κατά τη συναρμολόγησή της χρησιμοποιήθηκαν μόνο γνήσια εξαρτήματα της Ducati Corse, τοποθετήθηκε στον κινητήρα ένας ολοκαίνουργιος και αχρησιμοποίητος στροφαλοθάλαμος, ενώ το ρεζερβουάρ που φέρει είχε χρησιμοποιηθεί από τον Nicky Hayden, όπως και άλλα μέρη της -δεν διευκρινίζεται ποια είναι αυτά στη σχετική ανάρτηση. Είναι βαμμένη στα χρώματα της αμερικάνικης σημαίας για τα οποία ο Hayden είχε ιδιαίτερη λατρεία, τα ίδια με εκείνα που έφερε και η μοτοσυκλέτα που δοκίμασε στο τέλος της σεζόν 2008 πριν τρέξει για την Ducati το 2009.

Είναι αρκετό λοιπόν το βάψιμο "σήμα κατατεθέν" του Hayden ώστε να δικαιολογήσει ένα ποσό κοντά στα 250.000 ευρώ; Για έναν συλλέκτη η απάντηση ήταν “ναι” όπως φάνηκε και στη δημοπρασία που πραγματοποίησε ο οίκος RM Sotheby's στο Monterey των ΗΠΑ η Desmosedici GP8 βρήκε τον νέο ιδιοκτήτη της.

Η μοτοσυκλέτα βρίσκεται σε κατάσταση εκθεσιακού μοντέλου, άρα δεν μπορεί να κινηθεί έτσι όπως είναι στον δρόμο ή στην πίστα. Με την προσθήκη των κατάλληλων εξαρτημάτων, ωστόσο, μπορεί να επιστρέψει σε πλήρη λειτουργική κατάσταση για χρήση εντός πίστας. Σε κάθε περίπτωση αυτή η GP8, όπως και οποιοδήποτε ενθύμιο που σχετίζεται με τον Nicky Hayden και την αγωνιστική του κληρονομιά διαθέτουν και μια πρόσθετη συλλεκτική αξία.

Nicky Hayden GP8 Tribute

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»