Ducati Diavel V4 - Κέρδισε το βραβείο “Red Dot 2024: Best of the Best”

Η τέταρτη φορά που το Borgo Panigale λαμβάνει την ύψιστη μορφή αναγνώρισης, όσον αφορά την εμφάνιση
motomagDucati Diavel V4 – Κέρδισε το βραβείο “Red Dot 2024: Best of the Best”
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

24/5/2024

Δύο χρόνια μετά την παρουσίασή του, το Diavel V4 λαμβάνει το βραβείο Red Dot “Best of the Best” 2024 στον τομέα του σχεδιασμού, το σπουδαιότερο για αυτή την κατηγορία, χαρίζοντας ταυτόχρονα τον τίτλο για τέταρτη φορά στο εργοστάσιο του Borgo Panigale.

Ξεκινώντας το 1955, το βραβείο Red Dot δημιουργήθηκε με σκοπό να επιβραβεύει τις πιο πρωτότυπες προτάσεις στην εμφάνιση και την καινοτομία. Μία κριτική επιτροπή ειδικών σε θέματα σχεδιασμού προϊόντων, επικοινωνίας σχεδίου και ιδεών αναλαμβάνει την απονομή των Red Dot Awards. Το 2024 ήταν η σειρά του Diavel V4 να λάβει τον σημαντικό τίτλο “Red Dot Award 2024: Best of the Best”, την ύψιστη μορφή αναγνώρισης που προορίζεται για δημιουργίες που θέτουν νέα πρότυπα στον τομέα τους.

Ducati Diavel V4 – Κέρδισε το βραβείο “Red Dot 2024: Best of the Best”

Όπως προείπαμε, αυτή είναι η τέταρτη φορά που μία Ducati λαμβάνει το εν λόγω βραβείο. Η αρχή έγινε το 2013 με το 1199 Panigale, ακολούθησε το XDiavel το 2016, ενώ τρία χρόνια αργότερα το 2019 ήταν η σειρά του Diavel 1260. Όσον το Diavel V4, δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται στην κορυφή κάποιου διαγωνισμού για τον σχεδιασμό. Στις περγαμηνές της περιλαμβάνονται επίσης το Good Design® Award, το παλαιότερο χρονολογικά βραβείο σχεδιασμού, σε παγκόσμια κλίμακα. Δίπλα του βρίσκεται και η “Ειδική Μνεία” του German Design Award 2024, που απονέμεται από το Γερμανικό Συμβούλιο Σχεδιασμού.

Η τελετή παραλαβής των βραβείων Red Dot 2024, έχει προγραμματιστεί για τις 24 Ιουνίου, στο Θέατρο Aalto του Essen της Γερμανίας. Οι νικητές θα εκτεθούν στο μουσείο Red Dot που βρίσκεται στο Βιομηχανικό συγκρότημα Ανθρακωρυχείων του Zollverein, στην ευρύτερη περιοχή του Essen, ενώ αποτελεί και παγκόσμιο σύμβολο κληρονομιάς της UNESCO.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.