Ducati V4 Superbike μέσα στο 2017! - UPDATE

Ο Domenicali επιβεβαιώνει τις φήμες!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/1/2017

Μετά την παρουσίαση της αγωνιστικής ομάδας και της νέας Desmosedici GP17 -που είναι προς το παρόν μία GP16 απλά με τα νέα χρώματα- ο Domenicali αποκάλυψε στον David Emmett, (παρουσιαστή και διαπιστευμένο δημοσιογράφο στο MotoGP) πως η Ducati πράγματι ετοιμάζει το V4 superbike που φημολογούνταν για σχεδόν μία διετία.

«…η εξέλιξη που έχουμε κάνει στα MotoGP για τον κινητήρα, είναι εξαιρετική. Έχουμε έναν κινητήρα που είναι πολύ ελαφρύς, πολύ αξιόπιστος, μικρός σε διαστάσεις και υλοποιεί νέες τεχνολογίες. Σκεπτόμαστε πολύ σοβαρά να τον συστήσουμε στο ευρύ κοινό, καθώς είναι ένα αριστούργημα της μηχανικής»…

Σε ερώτηση για το αν πρόκειται για άλλη μία πανάκριβη και εξωτική μοτοσυκλέτα, όπως η Superleggera, ο Domenicali απάντησε με σαφήνεια πως δεν πρόκειται για μία τέτοια περίπτωση, αλλά για περιορισμένης παραγωγής superbike που θα επιτρέψει στην Ducati να την ομολογκάρει για το WSBK. Παρόλο που δεν μας είπε τον κυβισμό, το πότε θα την δούμε πράγματι από κοντά και το πόσο θα κάνει, απάντησε σε όλα τα παραπάνω με μία κουβέντα. Επιβεβαιώνοντας ο Domenicali ότι θα την βγάλουν στην παραγωγή, έστω και περιορισμένη και θα αγωνιστούν με αυτή, ήταν η σειρά του Paolo Ciabatti να ερωτηθεί, ως διευθυντής του αγωνιστικού τμήματος της Ducati: Με την Panigale θα αγωνιστούν τόσο το ’17 όσο και το ’18, αλλά βλέπουν ότι οι κανονισμοί ευνοούν τις τετρακύλινδρες κι έτσι ετοιμάζονται για το μεγάλο βήμα, ώστε να μην μείνουν πίσω.

Με βάση τα παραπάνω είναι πολύ πιθανό το σενάριο να δούμε ένα πρωτότυπο στην EICMA του 2017 και μέσα στο 2018 την V4 Superbike να πηγαίνει στους πρώτους τυχερούς, πριν την δούμε να αγωνίζεται το ’19 στο WSBK.

…είναι πολύ πιθανό το σενάριο να δούμε ένα πρωτότυπο στην EICMA του 2017…

Η λύση της περιορισμένη παραγωγής, ώστε να μπορεί να αγωνιστεί μαζί της στο WSBK αφήνει την Ducati να συνεχίσει να υποστηρίζει την προτίμησή της στους δικύλινδρους, την κληρονομιά που έχει χτίσει και αντίστοιχα την ιδεολογία του κοινού της. Σε αυτό συμφωνούν όλοι όσοι ήταν παρών στις δηλώσεις Domenicali, και το λέει και ο ίδιος άλλωστε.

Είναι χαρακτηριστικό ότι περίμενε την παρουσίαση της Desmosedici GP17 για να επιβεβαιώσει τις φήμες. Στην παρουσίαση της γκάμας της Ducati για το ‘17, στο Μιλάνο, όταν τον ρώτησα τι γίνεται με τον φημολογούμενο V4 αρκέστηκε να χαμογελάσει, κάνοντας νόημα «περιμένετε». Η Ducati θέλει να χτίσει το μύθο του Superbike ως απευθείας απόγονο των MotoGP, πράγμα άλλωστε που δεν θα απέχει και από την αλήθεια. Ο Domenicali μπορεί να επιβεβαίωνε τις φήμες και μέσα στο ’16 αν η πορεία τους ήταν διαφορετική στο MotoGP, ακριβώς για να τονώσει την ανυπομονησία του κόσμου. Βέβαια μέσα στο ’16 η παρουσία της Ducati ήταν κάθε άλλο παρά άσχημη, γιατί εκτός από τις πρώτες θέσεις στο βάθρο –για πρώτη φορά στην μετά Stoner εποχή- απέδειξε ότι ήταν άκρως ανταγωνιστική και είχαν με διαφορά την ταχύτερη GP μοτοσυκλέτα, με τον Iannone να ξεπερνά τα 351 χιλιόμετρα στο Κατάρ και τις επαναλήψεις των προσπεράσεων στην ευθεία να παίζονται συνεχώς, δείχνοντας την υπεροχή τους. Ο σοβαρότερος λόγος της αναμονής, είναι γιατί στοχεύουν στην πρωτιά το ’17 με τον Lorenzo στην σέλα, που θα είναι πολύ πιο ισχυρό χαρτί για το marketing, στην υποστήριξη ενός V4 Superbike.

διατηρώντας την Panigale ως ναυαρχίδα των sport μοτοσυκλετών η Ducati θα μπορεί να αξιοποιήσει την νέα V4 Superbike ως πλατφόρμα εισαγωγής νέων τεχνολογιών

Με τιμή ανάμεσα στα €28.000 με €40.000, η περιορισμένη παραγωγής V4 Superbike θα είναι μία «μίνι» εξωτική με την έννοια ότι δεν θα είναι ούτε φθηνή, ούτε εύκολη να την βρεις, καθώς η Ducati περιμένει ότι θα πωληθούν απευθείας, κρίνοντας από τον ντόρο που δημιουργείται. Περιμένουμε να είναι μία Superbike που θα έχει την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και μετά θα λέει και την… επόμενη. Διατηρώντας την Panigale ως ναυαρχίδα των sport μοτοσυκλετών η Ducati θα μπορεί να αξιοποιήσει την νέα V4 Superbike ως πλατφόρμα εισαγωγής νέων τεχνολογιών, πράγματα που μονάχα σε μία περιορισμένης παραγωγής, ακριβή –«μίνι» εξωτική μπορούν να υποστηριχθούν.

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 και συγκεκριμένα το 1964 που η Ducati προσπάθησε να πετύχει υψηλής απόδοσης V4 με το μεγαθήριο Apollo που είχε σκοπό να καλύψει το κενό στην αμερικάνικη αγορά και τις παχουλές κρατικές παραγγελίες, δεν υπάρχει καμία τώρα ομοιότητα. Τότε ήταν κάτι φτιαγμένο στο πόδι –δικά τους σχόλια αυτά- τώρα η V4 εποχή της Ducati υποστηρίζεται από μία πολυετή, πολυέξοδη και με πολύ κόπο, προσεχτικά φτιαγμένη σταδιακή εξέλιξη. Αυτό σημαίνει ότι ο V4 κινητήρας τους θα είναι σίγουρα τέρας απόδοσης το ζήτημα είναι να υποστηριχθεί από το υπόλοιπο σύνολο.

Υπάρχει μία περιέργεια για το πλαίσιο που θα φτιάξει η Ducati, για το αν θα τοποθετήσει αεροδυναμικά βοηθήματα ή αν θα υλοποιήσει λύσεις όπως αυτή που φαίνεται να ετοιμάζει σε πατέντα που ανασύρθηκε πριν από δύο μέρες.

ο V4 του Apollo ήταν δύο ενωμένοι V2 και παρόλο που κατάφερε να αποδώσει την δύναμη που ήθελαν, δεν δούλεψε ποτέ σωστά και τελικά επέφερε πλήγμα στην εικόνα της εταιρίας, που ήδη έπασχε από την επίθεση των ιαπώνων στην τότε τεράστια αγορά της Αμερικής…
 
 
 
 
 
 
 
Μεταβλητής διατομής τελικό…
Αν οι Άγγλοι (bennetts) που δημοσιεύουν την είδηση, ΔΕΝ έχουν κάνει λάθος, τότε είναι πιθανόν η Ducati να ετοιμάζει ένα τελικό εξάτμισης που μπορεί να αυξομειώσει την διατομή του με πτερύγια που ανοιγοκλείνουν, όπως –περίπου- βλέπουμε σε κινητήρες αεροσκαφών. Βέβαια σε αντίθεση με την ανάλυση των Άγγλων, είναι λιγάκι δύσκολο να χρησιμοποιείται το σύστημα αυτό για να δώσει ώθηση στην μοτοσυκλέτα, κάτι τέτοιο ακούγεται επιστημονική φαντασία ή ετεροχρονισμένο πρωταπριλιάτικο αστείο. Πιθανότερα να πρόκειτα για κάτι αντίστοιχο με το YPVS της Yamaha, δηλαδή πιθανότερο είναι ένα τέτοιο σύστημα να χρησιμοποιείται για να καθορίσει την υποπίεση των καυσαερίων και κατά επέκταση την ευστροφία του κινητήρα σε διαφορετικές περιόδους της λειτουργίας του. Μένει να δούμε ποιες απ’ όλες τις φήμες θα ακολουθήσουν τον V4 στον δρόμο της υλοποίησης… Σύντομα έρχεται η παρουσίαση του Supersport ωστόσο, και εκεί θα πάρουμε περισσότερες απαντήσεις από τους ανθρώπους του εργοστασίου…

 
UPDATE
Στην συζήτηση που είχε ο κ. Domenicali με τους δημοσιογράφους, παρόν ήταν και ο Έλληνας δημοσιογράφος, ειδικός σε θέματα MotoGP κ. Δημήτρης Διατσίδης, που έθεσε και την ερώτηση στον CEO της Ducati, ξεκινώντας το μπαράζ των αποκαλύψεων. Σε επικοινωνία που είχαμε με τον κ. Διατσίδη, μας επιβεβαίωσε τα παραπάνω
Ετικέτες

MV Agusta: Πέντε μήνες χωρίς παραγωγή – Φήμες για εξαγορά από CFMOTO με ορίζοντα MotoGP και το αγκάθι QJMOTOR

Από το ρεκόρ του 2023 ως την μείωση πωλήσεων κατά 54% του 2025 τα σκωτσέζικα ντους επέστρεψαν στη Schiranna
mv-agusta
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Τον Νοέμβριο του 2022 έγινε γνωστή η εξαγορά της MV Agusta από τον Όμιλο Pierer, ο οποίος απέκτησε το 50,1% της ιταλικής εταιρείας και ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα αναδιοργάνωσής της. Στόχος ήταν να αυξηθεί η παραγωγική ικανότητα της MV σε 15.000 μοτοσυκλέτες ετησίως και, μέσω του δικτύου προμηθειών αλλά και πωλήσεων της ΚΤΜ, να ανεβάσει σημαντικά τις ετήσιες πωλήσεις της. Ο πρώτος δημοσίως ανακοινωμένος στόχος ήταν να φτάσει στις 4.000 πωλήσεις τον χρόνο, με ορίζοντα τις 12.000, ως είχε δηλώσει ο τότε νέος πρόεδρος του ΔΣ της MV, Hubert Trunkenpolz - πρόκειται για ιδρυτικό μέλος της ΚΤΜ, καθώς το Τ στο όνομα προέρχεται από το επώνυμό του.

Το 2023 είχε κλείσει πανηγυρικά για την MV Agusta, αναφέροντας τζίρο 133 εκατομμυρίων ευρώ και κέρδη 11 εκατομμυρίων, επίδοσή που δεν είχε ξαναπετύχει ποτέ στην ιστορία της.

Όλα αυτά ανατράπηκαν έναν χρόνο αργότερα, όταν στα τέλη του 2024 η ΚΤΜ βρέθηκε προ του φάσματος της χρεωκοπίας και σύντομα η εξαγορά της MV Agusta αναστράφηκε, καθώς ο Όμιλος Pierer επέστρεψε το ποσοστό μετοχών του στην οικογένεια Sardarov - του Black Ocean Group που κατείχε την εταιρεία από το 2017 – χάνοντας αρκετά λεφτά, αλλά και έχοντας καθαρίσει την MV από χρέη.

Παρόλα αυτά ωστόσο, η αφαίρεση από την εξίσωση των προμηθευτών της ΚΤΜ, αλλά και του δικτύου πωλήσεών της, είχε άμεση επίπτωση στην MV Agusta, οι επιδόσεις της οποίας τόσο σε πωλήσεις όσο και σε τζίρο βαίνουν σταθερά μειούμενες από το 2024 και μετά, ξυπνώντας εκ νέου φημολογίες περί χρεωκοπίας.

Το 2025 σημείωσε μείωση πωλήσεων της τάξης του 54,3% ενώ φέτος η MV Agusta πούλησε ως και τον Ιούλιο μόλις 1.238 μοτοσυκλέτες, κάνοντας τον στόχο των 4.000 να μοιάζει με όνειρο απατηλό.

Στο μεταξύ, με την επιστροφή των μετοχών στην MV Agusta διορίστηκε νέος διευθύνων σύμβουλος ο Luca Martin, με τον Trunkenpolz να παραμένει στο Δ.Σ. αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο εύρεσης νέων οικονομικών συμμάχων για την MV.

Παρέα με στελέχη της ελβετικής Circular Economy AG, επενδυτικής εταιρείας που επίσης κατείχε μικρό μετοχικό ποσοστό στην MV Agusta, o Trunkenpolz πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2025 αναζητώντας νέους στρατηγικούς επενδυτές, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές του κατά κόρον στην Κίνα με τη συνδρομή της συνεργάτιδας της ΚΤΜ, CFMOTO.

Σύμφωνα με έγκυρες αναφορές του ιταλικού Τύπου, ο Trunkenpolz επιχείρησε να συνδέσει τις βλέψεις για MotoGP των MV Agusta και CFMOTO, προτείνοντας την εξαγορά της πρώτης από τη δεύτερη και κοινή είσοδο στο κορυφαίο πρωτάθλημα Ταχύτητας του κόσμου. Πέρυσι μάλιστα η CFMOTO φερόταν ως έτοιμη να αποκτήσει το 49% της MV Agusta, με πρόβλεψη για απόκτηση μεγαλύτερου μεριδίου στη συνέχεια και οι δύο πλευρές είχαν υπογράψει σχετικό μνημόνιο συνεργασίας.

Η νέα ανατροπή ήρθε μετά την EICMA 2025, όταν o Timur Sardarov διέκοψε τη συνεργασία με τη Circular Economy, σχέση που πλέον έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια, ενώ οι Κινέζοι αποσύρθηκαν από τη σχεδιαζόμενη εξαγορά με πληροφορίες να αναφέρουν πως οι οικονομικές απαιτήσεις των Ιταλών κρίθηκαν ως υπερβολικές.

Αυτό μάλλον ρίχνει τίτλους τέλους και στο σενάριο κοινής καθόδου στο MotoGP των CFMOTO και MV Agusta, παρότι είναι δεδομένο πως και οι δύο εταιρείες ονειρεύονται και σχεδιάζουν την παρουσία τους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ένα πρόβλημα είναι η πρόθεση των Κινέζων να επενδύσουν σε δική τους μοτοσυκλέτα για το MotoGP και όχι να τρέξουν με ιταλική βάση, αλλά προέκυψε ένα ακόμη αγκάθι που πιθανότατα έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο τέλος των συζητήσεων περί Grand Prix. Η MV Agusta έχει εδώ και μερικά χρόνια μια συμφωνία συνεργασίας με την QJMOTOR, βάσει της οποίας οι Κινέζοι έχουν αδειοδοτηθεί να χρησιμοποιήσουν κινητήρες των Ιταλών σε μοτοσυκλέτες τους, προσφέροντας παράλληλα πρόσβαση στο εμπορικό δίκτυο της QJ ως γερό πάτημα στην αχανή αγορά της Κίνας.

Ο εσωτερικός ανταγωνισμός των CFMOTO και QJMOTOR στην Κίνα ήταν αυτός που έχρισε ως αδύνατη την αγωνιστική συνεργασία της πρώτης με την MV Agusta και πιθανότατα έπαιξε μικρό ή μεγάλο ρόλο και στην απόρριψη του σχεδίου εξαγοράς της ιταλικής εταιρείας.

Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, η MV Agusta αντιμετωπίζει ακόμη σοβαρά προβλήματα με την εφοδιαστική της αλυσίδα, καθώς πολλοί έμποροι στην Ευρώπη δηλώνουν πως δεν έχουν δει ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα το 2026, ενώ αναφέρουν και μεγάλες ελλείψεις σε ανταλλακτικά. Το γεγονός επιβεβαίωσε ο Γερμανός εισαγωγέας της MV δηλώνοντας πως, “άκουσα ανεπίσημα πως η παραγωγή σχεδιάζεται να επανεκκινήσει τον Οκτώβριο, στο μεταξύ δεν έχω ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα, ούτε καν Brutale 1000, παρά μόνο demo μοντέλα και μεταχειρισμένα. Επίσης δεν έχω παραλάβει ανταλλακτικά εδώ και δύο μήνες…”

Θεωρεί όμως πως δεν υπάρχει κίνδυνος να κλείσει η MV Agusta και πως είναι απλά θέμα χρόνου να βρεθεί η οικονομική υποστήριξη που θα την επαναφέρει σε τροχιά κερδοφορίας, όπως το 2023 και 2024.

Η πραγματικότητα στη Schiranna περιγράφει μια δυσάρεστη εικόνα, με την παραγωγή να έχει πρακτικά σταματήσει από τον Απρίλιο και κυκλοφορούν πληροφορίες για ανεξόφλητες οφειλές σε προμηθευτές. Μια παρτίδα μοτοσυκλετών που είχαν σταλεί στην Αυστρία θα αποδεσμευτεί για πώληση σε Αυστρία, Γερμανία και Ελβετία – χώρες που έχουν κοινό αντιπρόσωπο τη γερμανική MV Agusta Operations GmbH με έδρα στην Κολωνία – αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από το προϋπάρχον στοκ, όπου και όσο υπάρχει, καθώς το εργοστάσιο δεν έχει τίποτε να τους δώσει σε αυτή τη φάση.

O Trunkenpolz διαφώνησε με τον Sardarov μετά τη διακοπή συνεργασίας με τη Circular Economy και παραιτήθηκε από τη θέση του στο διοικητικό συμβούλιο της MV Agusta στις 20 Ιουλίου 2026, την ώρα που η γραμμή παραγωγής παραμένει σβηστή επί πέντε μήνες και οι εργαζόμενοι στη Schiranna κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου φοβούμενοι απώλεια των 185 θέσεων εργασίας.

Αμέσως μετά την περσινή EICMA και την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με τη CFMOTO, η MV Agusta ανέθεσε την εύρεση χρηματοδοτών στον Γερμανό Markus Hüter, ιδιοκτήτη της Restart AG που ειδικεύεται στην αναδιοργάνωση εταιρειών που φλερτάρουν με τη χρεωκοπία, ωστόσο ούτε η δική του συνδρομή έχει φέρει αποτέλεσμα ως σήμερα.

Η διοίκηση από την πλευρά της καθησυχάζει πως δεν υπάρχει περίπτωση χρεωκοπίας και πως το μέλλον της MV Agusta είναι εξασφαλισμένο, αλλά τα τρέχοντα δεδομένα δείχνουν αισθητά πιο δυσοίωνα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου, η MV φέρεται να έχει δημιουργήσει ξανά χρέος δεκάδων εκατομμυρίων, ενώ υπάρχουν δημοσιεύματα πως έχει ήδη καταθέσει αίτημα υπαγωγής σε καθεστώς διαχείρισης, κάτι που, αν αληθεύει, επιβεβαιώνει τους φόβους των εργαζόμενων της.

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για την επιβίωση και το μέλλον της MV Agusta.