Dunlop Trailmax Raid: Συνεχίζει ως επίσημο ελαστικό στα Honda Adventure Roads και το 2026

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η Dunlop στηρίζει το adventure πρόγραμμα της Honda με δύο νέες, πιο απαιτητικές διαδρομές σε Πυρηναία και Άλπεις
Dunlop Trailmax Raid
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/3/2026

Το Dunlop Trailmax Raid επιστρέφει ως επίσημο ελαστικό του Honda Adventure Roads, εξοπλίζοντας όλα τα XL750 Transalp που θα συμμετάσχουν στις φετινές διαδρομές από Βαρκελώνη έως Τουλούζη και από Τορίνο έως Νίκαια.

Η Dunlop ανανέωσε την συνεργασία της ως επίσημος συνεργάτης ελαστικών της Honda για το πρόγραμμα Honda Adventure Roads, με το Trailmax Raid να αποτελεί για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τη στάνταρ επιλογή για όλους τους συμμετέχοντες.

Τα σχόλιά μας φαίνεται πως ακουστήκαν αφού η πρώτη εκτεταμένη δοκιμή των συγκεκριμένων ελαστικών και μάλιστα σε πληθώρα μοτοσυκλετών είχε γίνει στο δικό μας MEGA TEST ON-OFF 2024, όπου και είχαμε περιγράψει πως είναι κορυφαία στην κατηγορία ελαστικών μικτής χρήσης, διαπρέποντας σε χώμα και βράχια, επιτρέπουν να κινηθείς σε άσφαλτο πραγματικά γρήγορα, ενώ λειτουργούν ακόμα και σε βρεγμένο οδόστρωμα.

 

Dunlop Trailmax Raid: Το ελαστικό που έβγαλε όλο το ταξίδι μέχρι την Κροατία! Το MEGA TEST ON-OFF 2024 είναι το μεγαλύτερο συγκριτικό για όλες τις Adventure μοτοσυκλέτες, αλλά ταυτόχρονα είναι και η μεγαλύτερη δοκιμασία για το ελαστικό που επιλέγεται, καθώς καλείται να αποδώσει σε όλες τις διαστάσεις, σε διαφορετικές μοτοσυκλέτες και σε όλες τις συνθήκες. Η μεγαλύτερη δοκιμασία για το Trailmax Raid που την ολοκληρώνει για δεύτερη φορά! Dunlop Moto Moto Market ShopDNA High Performance Filters Motul Greece #motomaggr #motomag #motomagazinegreece #motomagazine #dunlop

Δημοσιεύτηκε από Moto Magazine Greece στις Τρίτη 9 Ιουλίου 2024

Μετά την περσινή διοργάνωση της Honda, όπου 37 αναβάτες κάλυψαν 2.500 χιλιόμετρα από τη Ρώμη έως την Κωνσταντινούπολη, η Honda αλλάζει φιλοσοφία για το 2026. Αντί για μία μεγάλη διαδρομή, το Adventure Roads χωρίζεται σε δύο τριήμερες, πιο προσιτές και τεχνικά εστιασμένες περιηγήσεις.

  • Διάσχιση Πυρηναίων: Βαρκελώνη - Τουλούζη (11-14 Ιουνίου)
  • Alps Adventure: Τορίνο - Νίκαια (10-13 Σεπτεμβρίου)

Κοινός παρονομαστής και στις δύο εκδηλώσεις θα είναι η Honda XL750 Transalp, μια μοτοσυκλέτα που συνδυάζει ευχρηστία, ευελιξία και adventure χαρακτήρα, στοιχεία που ταιριάζουν απόλυτα με τη φιλοσοφία του Trailmax Raid.

Ο Roberto Finetti, Διευθυντής Marketing της Dunlop, δήλωσε ότι η εταιρεία είναι ενθουσιασμένη που επιστρέφει ως επίσημος συνεργάτης, υπογραμμίζοντας ότι το Trailmax Raid προσφέρει την ιδανική ισορροπία μεταξύ off-road ικανότητας και οδικής συμπεριφοράς, ειδικά τώρα που το πρόγραμμα εστιάζει περισσότερο στη βελτίωση δεξιοτήτων των αναβατών.

Dunlop Trailmax Raid

Από την πλευρά της Honda ο Nick Bennett, στέλεχος της Honda Motor Europe, επισήμανε ότι η περσινή εμπειρία με το Trailmax Raid άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις στους συμμετέχοντες, κυρίως χάρη στην ικανότητά του να ανταποκρίνεται σε διαφορετικά τερέν χωρίς συμβιβασμούς στην άνεση και τη σταθερότητα στην άσφαλτο.

Με δύο εντυπωσιακές διαδρομές σε Πυρηναία και Άλπεις, το Honda Adventure Roads 2026 υπόσχεται μια πιο προσιτή αλλά και πιο εκπαιδευτική adventure εμπειρία, με το Trailmax Raid να αναλαμβάνει για ακόμη μία φορά τον ρόλο του βασικού συνδέσμου ανάμεσα σε άσφαλτο και χώμα.

Dunlop Trailmax Raid

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.