Έφηβος που έχασε το πόδι του σε τροχαίο ξανακαβαλάει μοτοσυκλέτα

Τραυματίστηκε ενώ γύριζε από τη δουλειά του, έχασε το πόδι του, αλλά αυτό δεν τον κράτησε μακριά από τις δύο ρόδες
Teen rides again after losing a leg
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/8/2025

Ο 18χρονος Βρετανός Ted Spurrel, μόλις οκτώ μήνες μετά το τροχαίο που του άλλαξε τη ζωή, ανέβηκε ξανά σε μοτοσυκλέτα χάρη στη στήριξη οικογένειας, φίλων και μιας φιλανθρωπικής οργάνωσης που βοηθά άτομα με κινητικές δυσκολίες

Ο Ted χτυπήθηκε τον Δεκέμβριο του 2024 ενώ επέστρεφε με το μηχανάκι του από τη δουλειά του σε παμπ. Υπέστη ρήξη σπλήνας και σοβαρούς τραυματισμούς στο αριστερό του πόδι, το οποίο τελικά ακρωτηριάστηκε κάτω από το γόνατο. “Σωματικά τα πάει καλά, αλλά ψυχολογικά ήταν πολύ δύσκολο”, δήλωσε η μητέρα του.

Teen rides again after losing a leg

Η ελπίδα όμως ξαναγεννήθηκε όταν ο Ted γνώρισε την οργάνωση The Bike Experience, που ιδρύθηκε πριν από 14 χρόνια από τον Talan Skeels-Piggins, έναν μοτοσυκλετιστή που επίσης καθηλώθηκε ύστερα από ατύχημα. Η φιλανθρωπική δράση βοηθά ανθρώπους με απώλεια κινητικότητας και άλλες δυσκολίες να αποκτήσουν ξανά αυτοπεποίθηση και αίσθηση ελευθερίας, με ειδικά προσαρμοσμένες μοτοσυκλέτες.

Την περασμένη εβδομάδα ο Ted βρέθηκε στην πίστα του Silverstone, όπου ανέβηκε ξανά σε μοτοσυκλέτα, μια ειδικά προσαρμοσμένη Honda Varadero 125. “Ήταν φανταστικό, ένιωσε πραγματικά δυνατός”, είπε η μητέρα του.Teen rides again after losing a leg

Η ανάρρωση του συνεχίζεται. Η διαδικασία εύρεσης κατάλληλου προσθετικού ποδιού ήταν γεμάτη δυσκολίες, όμως τώρα που έχει βρει το σωστό, ο Ted κάνει εντατική φυσικοθεραπεία με ανεβασμένη διάθεση.

Στο πλευρό του βρίσκεται όχι μόνο η οικογένειά του, αλλά και η Jayme Guthrie, μία από τους πρώτους ανθρώπους που έσπευσαν να τον βοηθήσουν στη σκηνή του ατυχήματος. Η Guthrie έμεινε δίπλα του μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο και από τότε έχει οργανώσει πολλές δράσεις στήριξης, όπως η συμμετοχή της στον Μαραθώνιο του Worthing για να συγκεντρώσει χρήματα, αλλά και η δημιουργία σελίδας GoFundMe.

Πρόσφατα, ο Ted πήρε και τα αποτελέσματα των εξετάσεων του, που ήταν ικανοποιητικά δεδομένων των τεράστιων προκλήσεων που έχει αντιμετωπίσει. Η αποφασιστικότητα και το χαμόγελό του δείχνουν ότι τίποτα δεν μπορεί να τον κρατήσει μακριά από τον δρόμο και τους δύο τροχούς.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες