Εφτά χρόνια χωρίς τον Abe

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/10/2014

Αυτό το Σαββατοκύριακο όλο το ενδιαφέρον θα είναι στραμμένο στην Ιαπωνία, και πιο συγκεκριμένα στην πίστα του Motegi, όπου στα MotoGP θα δοθούν μεγάλες μάχες προκειμένου να μπορέσει ο Marquez να εξασφαλίσει μαθηματικά τον τίτλο, αλλά και να ξεκαθαρίσει λίγο το τοπίο στις αμέσως επόμενες θέσεις της βαθμολογίας. Δυστυχώς όμως, ο αγώνας συμπίπτει και με μια θλιβερή επέτειο στην ιστορία του αθλήματος. Σαν σήμερα, πριν από εφτά χρόνια, ένας από τους σημαντικότερους αναβάτες της κορυφαίας κατηγορίας, ο Norick Abe, έχασε τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα στο δρόμο. Οδηγούσε το Yamaha T-MAX 500 του στην περιοχή Kawasaki Kanagawa (τραγική ειρωνεία το όνομα της πόλης…), όταν ένα φορτηγό έκανε μπροστά του παράνομα αναστροφή, κόβοντας το νήμα της ζωής του.


Ο Abe ήταν μια από τις πιο αγαπητές προσωπικότητες στα paddock των MotoGP και ξεχώριζε ιδιαίτερα από το "μονοκόμματο" οδηγικό του στυλ, καθώς έστριβε χωρίς να "κρέμεται" από τη μοτοσυκλέτα. Η καριέρα του ξεκίνησε όταν ήταν 11 χρονών ως αναβάτης motocross, ενώ μεταπήδησε στους αγώνες ταχύτητας στα 15 του. Αγωνίστηκε στην Αμερική και στην Ιαπωνία όπου βγήκε δεύτερος στο εθνικό πρωτάθλημα στην κατηγορία των 250cc το 1992, ενώ την επόμενη χρονιά στέφθηκε ως ο νεότερος πρωταθλητής στην κατηγορία των 500cc. Το 1994 συμμετείχε ως wild card αναβάτης στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εντυπωσιάζοντας την ομάδα του Kenny Roberts και την Yamaha κι έκτοτε το 'νερό μπήκε στο αυλάκι". Μάλιστα ήταν τόσο εντυπωσιακός που κι ο νεαρός τότε Rossi (14 ετών) επηρεάστηκε λανσάροντας το ψευδώνυμό του "Rossifumi" από το όνομα του Abe (Norifummi).
Ο Abe ανέβηκε αρκετές φορές στο βάθρο στις κατηγορίες των 250 κα 500cc μέχρι το 2002, όταν και άλλαξαν οι κανονισμοί για τα MotoGP, γεγονός στο οποίο δυσκολεύθηκε να προσαρμοστεί και τον οδήγησε στην αλλαγή ρόλου ως αναβάτης εξέλιξης για την Yamaha, με κάποιες wild card συμμετοχές. Το 2005 πήγε στα WSBK τερματίζοντας στην πρώτη δεκάδα του πρωταθλήματος, ενώ το 2007 συμμετείχε στο πρωτάθλημα All Japan, πάντα πάνω στη σέλα ενός Yamaha, πριν το μοιραίο συμβάν που μας στέρησε έναν τόσο σπουδαίο αθλητή, αλλά και άνθρωπο…

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες