Εφτά χρόνια χωρίς τον Abe

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/10/2014

Αυτό το Σαββατοκύριακο όλο το ενδιαφέρον θα είναι στραμμένο στην Ιαπωνία, και πιο συγκεκριμένα στην πίστα του Motegi, όπου στα MotoGP θα δοθούν μεγάλες μάχες προκειμένου να μπορέσει ο Marquez να εξασφαλίσει μαθηματικά τον τίτλο, αλλά και να ξεκαθαρίσει λίγο το τοπίο στις αμέσως επόμενες θέσεις της βαθμολογίας. Δυστυχώς όμως, ο αγώνας συμπίπτει και με μια θλιβερή επέτειο στην ιστορία του αθλήματος. Σαν σήμερα, πριν από εφτά χρόνια, ένας από τους σημαντικότερους αναβάτες της κορυφαίας κατηγορίας, ο Norick Abe, έχασε τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα στο δρόμο. Οδηγούσε το Yamaha T-MAX 500 του στην περιοχή Kawasaki Kanagawa (τραγική ειρωνεία το όνομα της πόλης…), όταν ένα φορτηγό έκανε μπροστά του παράνομα αναστροφή, κόβοντας το νήμα της ζωής του.


Ο Abe ήταν μια από τις πιο αγαπητές προσωπικότητες στα paddock των MotoGP και ξεχώριζε ιδιαίτερα από το "μονοκόμματο" οδηγικό του στυλ, καθώς έστριβε χωρίς να "κρέμεται" από τη μοτοσυκλέτα. Η καριέρα του ξεκίνησε όταν ήταν 11 χρονών ως αναβάτης motocross, ενώ μεταπήδησε στους αγώνες ταχύτητας στα 15 του. Αγωνίστηκε στην Αμερική και στην Ιαπωνία όπου βγήκε δεύτερος στο εθνικό πρωτάθλημα στην κατηγορία των 250cc το 1992, ενώ την επόμενη χρονιά στέφθηκε ως ο νεότερος πρωταθλητής στην κατηγορία των 500cc. Το 1994 συμμετείχε ως wild card αναβάτης στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εντυπωσιάζοντας την ομάδα του Kenny Roberts και την Yamaha κι έκτοτε το 'νερό μπήκε στο αυλάκι". Μάλιστα ήταν τόσο εντυπωσιακός που κι ο νεαρός τότε Rossi (14 ετών) επηρεάστηκε λανσάροντας το ψευδώνυμό του "Rossifumi" από το όνομα του Abe (Norifummi).
Ο Abe ανέβηκε αρκετές φορές στο βάθρο στις κατηγορίες των 250 κα 500cc μέχρι το 2002, όταν και άλλαξαν οι κανονισμοί για τα MotoGP, γεγονός στο οποίο δυσκολεύθηκε να προσαρμοστεί και τον οδήγησε στην αλλαγή ρόλου ως αναβάτης εξέλιξης για την Yamaha, με κάποιες wild card συμμετοχές. Το 2005 πήγε στα WSBK τερματίζοντας στην πρώτη δεκάδα του πρωταθλήματος, ενώ το 2007 συμμετείχε στο πρωτάθλημα All Japan, πάντα πάνω στη σέλα ενός Yamaha, πριν το μοιραίο συμβάν που μας στέρησε έναν τόσο σπουδαίο αθλητή, αλλά και άνθρωπο…

Ducati Panigale V4 - Κέρδισε το βραβείο Good Design Award 2025

To τρίτο βραβείο σχεδιασμού του μοντέλου μετά τα iF Design και Red Dot
Ducati Panigale V4
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/2/2026

Μπορεί το τελευταίας κοπής Ducati Panigale V4 να έχασε το χαρακτηριστικό μονόμπρατσο ψαλίδι-ποίημα, και να κατηγορήθηκε πως στον γενικότερο ανασχεδιασμό του θυμίζει πλέον ιαπωνική Superbike του σωρού -βαρύ-, όμως οι κριτές design στα βραβεία iF, Red Dot και Good Design έχουν διαμετρικά αντίθετη άποψη, φορτώνοντας την ιταλική μοτοσυκλέτα με δάφνες.

Μετά από τα δυο πρώτα βραβεία σχεδιασμού (iF και Red Dot) σειρά είχαν τα Good Design Awards του 2025, όπου το Ducati Panigale V4 κέρδισε το βραβείο αριστείας σχεδιασμού.

Τα συγκεκριμένα βραβεία Καλού Σχεδιασμού διοργανώνονται από το Chicago Athenaeum, το Μουσείο Αρχιτεκτονικής και Σχεδιασμού και το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Αρχιτεκτονική, την Τέχνη, το Design και τις Αστικές Σπουδές. Τα Good Design Awards ιδρυθήκαν στο Σικάγο το 1950 από τους Eero Saarinen και τους Charles και Ray Eames, και βραβεύουν σε ετήσια βάση ότι θεωρούν πως ξεχωρίζει σχεδιαστικά.

Good Design Awards Greece

Σημειώστε πως το 2026, τα Good Design Awards έρχονται στην Ελλάδα με το Good Design Show να ξεκινά στις 20 Μαρτίου, στην Αθήνα -Μητροπόλεως 74-, όπου θα εκτεθούν βραβευμένα σχέδια -λέτε να δούμε και το Panigale;

Panigale V4

Το Panigale V4 βρίσκεται τώρα στην 7η γενιά του, και αντιπροσωπεύει τη δίψα της Ducati για νίκες και τίτλους στην πίστα, ενώ αποτελεί και το απόλυτο φαβορί για το Πρωτάθλημα Superbike του 2026. Προχωρημένη αεροδυναμική, ιταλικός σχεδιασμός σε κάθε λεπτομέρεια και κορυφαία εξαρτήματα συνθέτουν την απόλυτη ιταλική Superbike πρόταση, που όπως αναφέρει ο επικεφαλής design της Ducati, Andrea Ferraresi “στοχεύει στη δημιουργία έντονων συναισθημάτων με την πρώτη κιόλας ματιά, και στην εκπλήρωση των υποσχέσεων του design της όταν βρεθεί εν κινήσει.”

Μια μοτοσυκλέτα που έχει ως πρόγονο την εμβληματική 916, σίγουρα έρχεται με ψηλές απαιτήσεις, και η αναζήτηση από την Ducati “τίτλων ευγενείας” για αυτήν περιλαμβάνει πέρα από τις πίστες και τους οίκους βράβευσης του σχεδιασμού της.