"Έφυγε" ο John Surtees

Ο πιο εμβληματικός Θρύλος των αγώνων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/3/2017

Ο John Surtees, ο οποίος πέθανε στο Λονδίνο την Παρασκευή 10 Μαρτίου, σε ηλικία 83 ετών, ήταν ο μοναδικός αγωνιζόμενος που είχε στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής τόσο με μοτοσυκλέτες όσο και με αυτοκίνητα , καθώς είχε πάρει εφτά παγκόσμιους τίτλους με την MV Agusta πριν κερδίσει το πρωτάθλημα στην F1 το 1964 για λογαριασμό της Ferrari.

Ο Surtees γεννήθηκε το 1934 και ενηλικιώθηκε δουλεύοντας στο συνεργείο μοτοσυκλετών του πατέρα του στο νότιο Λονδίνο. Για πρώτη φορά αγωνίστηκε σε ηλικία 14 ετών, ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του προς τη νίκη, αλλά αποκλείστηκε λόγω του νεαρού της ηλικίας του! Παράτησε το σχολείο στα 15 του και ξεκίνησε να τρέχει αγώνες στο χώμα, αλλά λίγο αργότερα ξεκίνησε συνεργασία με το εργοστάσιο της Victory τρέχοντας σε αγώνες δρόμου, δημιουργώντας ένα σερί νικών πάνω σε ένα Grey Flash 500 που προετοίμαζε ο ίδιος.

Ο πρώτος του αγώνας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ήταν το 1952, πάνω σε ένα Norton Manx 500 και το 1955 ο Sutrees πήρε τις πρώτες του εργοστασιακές συμμετοχές με την Norton, κερδίζοντας 69 από τους 75 αγώνες που έτρεξε στην Βρετανία, ενώ στο GP του Ulster πήρε την πρώτη του νίκη σε παγκόσμιο επίπεδο στην κατηγορία των 250cc. Την επόμενη χρονιά, κι αφού η Norton αποσύρθηκε από τους αγώνες, συνεργάστηκε με την MV Agusta κερδίζοντας το Senior TT πάνω σε ένα τετρακύλινδρο MV (η πρώτη του νίκη στο ΙοΜ), ενώ κέρδισε συνολικά έξι φορές τις εφτά χρονιές που συμμετείχε. Μέχρι τα 22 του χρόνια, είχε πετύχει το ασύλληπτο ρεκόρ των εφτά παγκόσμιων τίτλων, παρά το γεγονός μάλιστα ότι μία σεζόν του τέλειωσε νωρίς εξαιτίας ενός σπασμένου χεριού στο γερμανικό GP.

Το 1957 τα Agusta δεν μπορούσαν να κερδίσουν τα πολύ καλά Gilera και ο Surtees μετά βίας κατάφερε να τερματίσει τρίτος στο πρωτάθλημα των 500cc. Έδωσε μεγάλο αγώνα για να πείσει τον Κόμη Agusta να βελτιώσει την αξιοπιστία των τετρακύλινδρων  μοτοσυκλετών, με αποτέλεσμα να επέλθει ρήξη και να εγκαταλείψει την εταιρεία για να συνεργαστεί με την Moto Guzzi. Πριν όμως καν προλάβει να ξεκινήσει, η Moto Guzzi ανακοίνωσε ότι μαζί με την Gilera και την Mondial, θα εγκατέλειπαν κι αυτοί τους αγώνες. Μετά απ' αυτό επέστρεψε στην MV Agusta κερδίζοντας όλα τα GP στα οποία ξεκίνησε το 1958 και το 1959 με ένα σερί 25 νικών!

Το 1960, όντας εκνευρισμένος από την απόφαση του Κόμη να μην του επιτρέψει να τρέξει με τις μοτοσυκλέτες της εταιρείας σε αγώνες εκτός των παγκόσμιων πρωταθλημάτων, αποφάσισε να συνδυάσει τους αγώνες μοτοσυκλετών με των αυτοκινήτων, κάνοντας το ντεμπούτο του στη F1 με την ομάδα της Lotus στο GP του Μονακό. Εκεί εγκατέλειψε λόγω βλάβης στην μετάδοση και μετέβη στο Isle of Man όπου πέτυχε την τελευταία του νίκη στο Νησί. Αργότερα εγκατέλειψε οριστικά την MV Agusta και τους αγώνες μοτοσυκλετών, αλλά πιο πριν είχε φροντίσει να κάνει άλλο ένα ρεκόρ τρέχοντας την ίδια μέρα με μοτοσυκλέτα και αυτοκίνητο. Αυτό συνέβη στις 24 Ιουλίου του 1960, όπου ο Surtees κέρδισε στο γερμανικό GP στα 500cc έξω από την Στουτγάρδη και στη συνέχεια οδήγησε μέχρι την Porsche του Rob walker στην Formula 2, σε αγώνα που έγινε στην ίδια πίστα λίγο αργότερα!

Το 1963 μπήκε στην ομάδα της Ferrari και το 1964 κέρδισε τον παγκόσμιο τίτλο για την Scuderia. Μάλιστα εκτός από πιλότος ήταν και μηχανικός, καθώς λόγω της κακής οργάνωσης της ομάδας και τις συνεχόμενες απεργίες στην Ιταλία, ήταν ο μοναδικός που μπορούσε να κάνει κολλήσεις και να φτιάξει ένα βοηθητικό ρεζερβουάρ, ώστε το αμάξι του να καταφέρει να τελειώσει τον αγώνα και να μην μείνει από καύσιμα, αφού δεν μπορούσε να κάνει ανεφοδιασμό!

Ο Surtees ήταν ένας σκληρός αλλά δίκαιος άνθρωπος, που έθετε πάντα υψηλά στάνταρ

Αργότερα έφτιαξε την δική του ομάδα, αλλά τα απανωτά οικονομικά προβλήματα έφεραν το τέλος της προσπάθειας το 1978. Οι μοτοσυκλέτες παρέμειναν ως η μοναδική του αγάπη, τρέχοντας τον τελευταίο του αγώνα το 1986 στο Paul Ricard σε έναν αγώνα Ιστορικών GP, ως παράλληλη διοργάνωση του GP της Γαλλίας των 500cc.

Ο Surtees ήταν ένας σκληρός αλλά δίκαιος άνθρωπος, που έθετε πάντα υψηλά στάνταρ για τον εαυτό του αλλά και για τους συνεργάτες του. Δεν φοβόταν να αντιπαρατεθεί με τους ισχυρούς, ακόμη κι αν ήξερε πως δεν είχε ελπίδα να περάσει τη γνώμη του, ενώ η επιμονή του στις απόψεις του, του στοίχησε πολλές περισσότερες επιτυχίες από αυτές που ήδη είχε καταφέρει, ειδικά στο σκοτεινό περιβάλλον της F1. Παρά την ταπεινή καταγωγή του, τα επιτεύγματά του στην μοτοσυκλέτα και το αυτοκίνητο ήταν ιδιαίτερα σημαντικά, κάνοντας πολύ φτωχότερα και τα δύο με τον θάνατό του.

Kawasaki W230 & Meguro S1 2026 – Συνεχίζουν χωρίς αλλαγές και την επόμενη χρονιά

Νέο πράσινο μεταλλικό χρώμα για την W230
Kawasaki W230 Meguro S1
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/7/2025

H Kawasaki επιβεβαιώνει ότι τα W230 και Meguro S1 θα παραμείνουν στη γκάμα της και για το 2026 με τις δύο μοτοσυκλέτες -ουσιαστικά είναι μία- να είναι διαθέσιμες σε ένα χρώμα η καθεμιά.

Η είδηση της παραμονής των κλασσικών μοτοσυκλετών στην γκάμα της Kawasaki είναι από μόνη της είναι ευχάριστη με τη W230 να αποκτά νέο χρώμα το ιδιαίτερα κοψμό Metallic Matte Dark Green προσθέτοντας ακόμα περισσότερο χαρακτήρα στην κλασική της εμφάνιση.

Η σειρά "W" είναι κάτι παραπάνω από ένας φόρος τιμής στην ιστορία της Kawasaki. Είναι ένα ζωντανό κομμάτι της, με ρίζες που φτάνουν πίσω στη δεκαετία του '60 και την εμβληματική W1, τη μοτοσυκλέτα που βασίστηκε στην αρχική Meguro K1 – δημιουργία μιας εταιρείας που αποτελεί θεμέλιο λίθο της ιαπωνικής μοτοσυκλετιστικής ιστορίας. Η Meguro, η οποία γιόρτασε τα 100 χρόνια της το 2024, επιστρέφει πλέον στο προσκήνιο όχι ως νοσταλγία, αλλά ως ενεργό κομμάτι της σύγχρονης γκάμας της Kawasaki.

Kawasaki W230 Meguro S1

Δύο μοντέλα, μία καρδιά

Αν και η W230 και η Meguro S1 διατηρούν αισθητικές διαφορές, κάτω από τη σέλα χτυπά η ίδια καρδιά: o αερόψυκτος, μονοκύλινδρος κινητήρας των 233 κ.εκ. με τον έναν επικεφαλής εκκεντροφόρο και τις δύο βαλβίδες που δίνει έμφαση στην ροπή και την αίσθηση, όχι στις απόλυτες επιδόσεις, κάτι που δεν θα μπορούσε να κάνει άλλωστε αφού δεν έχει και αυτόν τον στόχο. Η απόδοση για το μοτέρ με τις σχεδόν τετράγωνες διαστάσεις για τον κύλινδρό του (67x66 χλστ.) βρίσκεται στους 17 ίππους 

Το χαμηλό βάρος των 143 κιλών, σε συνδυασμό με το χαμηλό ύψος σέλας, καθιστούν και τα δύο μοντέλα ιδανικά για καθημερινή χρήση αλλά και για νέους ή επιστρέφοντες αναβάτες που εκτιμούν τη διαχρονική απλότητα.

Ο κινητήρας διαθέτει αντικραδασμικό άξονα για περιορισμό των πρωτευόντων  δονήσεων, αλλά παραμένει “σπιρτόζος”, θυμίζοντας παρελθούσες εποχές.

Kawasaki W230 Meguro S1

Η Kawasaki έχει επενδύσει στην αυθεντικότητα του σχεδιασμού. Από τα μεταλλικά φτερά, έως τις ακτινωτές ζάντες και την χρωμιωμένη εξάτμιση, η λεπτομέρεια μετράει και φαίνεται. Τα όργανα είναι διπλοί αναλογικοί μετρητές, όπως αρμόζει σε μια μοτοσυκλέτα που σέβεται την κλασική της καταγωγή.

Η ανάρτηση αποτελείται από τηλεσκοπικό πιρούνι 37mm εμπρός και διπλά αμορτισέρ πίσω, με πέντε ρυθμίσεις προφόρτισης, δίνοντας την απαιτούμενη ρετρό αίσθηση αλλά χωρίς να θυσιάζουν την άνεση της καθημερινής χρήσης.

Η W230 είναι πιο ανάλαφρη και "μοντέρνα" στην έκφρασή της. Το ρεζερβουάρ της έρχεται πλέον και σε σκούρο μεταλλικό πράσινο και ανάγλυφο έμβλημα "W". Από την άλλη, η Meguro S1 είναι πιο εντυπωσιακή με το χρωμιωμένο ρεζερβουάρ, τα παραδοσιακά λογότυπα "M" και τις λευκές λεπτομέρειες στη σέλα που την κάνουν να μοιάζει βγαλμένη από βιτρίνα του 1965, μόνο που τώρα έρχεται με ABS και Euro5 προδιαγραφές.

Σε μια εποχή που οι περισσότερες μοτοσυκλέτες κυνηγούν τα τελευταία gadgets και τις πιο εξελιγμένες ηλεκτρονικές αναρτήσεις, η Kawasaki μας υπενθυμίζει πως η απλότητα είναι διαχρονική. Τα W230 και Meguro S1 είναι δύο μοτοσυκλέτες που δεν χρειάζονται εξηγήσεις, όλα είναι απλά και γνώριμα. Κοιτάς, απολαμβάνεις, βάζεις μπροστά και οδηγείς.