"Έφυγε" ο John Surtees

Ο πιο εμβληματικός Θρύλος των αγώνων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/3/2017

Ο John Surtees, ο οποίος πέθανε στο Λονδίνο την Παρασκευή 10 Μαρτίου, σε ηλικία 83 ετών, ήταν ο μοναδικός αγωνιζόμενος που είχε στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής τόσο με μοτοσυκλέτες όσο και με αυτοκίνητα , καθώς είχε πάρει εφτά παγκόσμιους τίτλους με την MV Agusta πριν κερδίσει το πρωτάθλημα στην F1 το 1964 για λογαριασμό της Ferrari.

Ο Surtees γεννήθηκε το 1934 και ενηλικιώθηκε δουλεύοντας στο συνεργείο μοτοσυκλετών του πατέρα του στο νότιο Λονδίνο. Για πρώτη φορά αγωνίστηκε σε ηλικία 14 ετών, ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του προς τη νίκη, αλλά αποκλείστηκε λόγω του νεαρού της ηλικίας του! Παράτησε το σχολείο στα 15 του και ξεκίνησε να τρέχει αγώνες στο χώμα, αλλά λίγο αργότερα ξεκίνησε συνεργασία με το εργοστάσιο της Victory τρέχοντας σε αγώνες δρόμου, δημιουργώντας ένα σερί νικών πάνω σε ένα Grey Flash 500 που προετοίμαζε ο ίδιος.

Ο πρώτος του αγώνας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ήταν το 1952, πάνω σε ένα Norton Manx 500 και το 1955 ο Sutrees πήρε τις πρώτες του εργοστασιακές συμμετοχές με την Norton, κερδίζοντας 69 από τους 75 αγώνες που έτρεξε στην Βρετανία, ενώ στο GP του Ulster πήρε την πρώτη του νίκη σε παγκόσμιο επίπεδο στην κατηγορία των 250cc. Την επόμενη χρονιά, κι αφού η Norton αποσύρθηκε από τους αγώνες, συνεργάστηκε με την MV Agusta κερδίζοντας το Senior TT πάνω σε ένα τετρακύλινδρο MV (η πρώτη του νίκη στο ΙοΜ), ενώ κέρδισε συνολικά έξι φορές τις εφτά χρονιές που συμμετείχε. Μέχρι τα 22 του χρόνια, είχε πετύχει το ασύλληπτο ρεκόρ των εφτά παγκόσμιων τίτλων, παρά το γεγονός μάλιστα ότι μία σεζόν του τέλειωσε νωρίς εξαιτίας ενός σπασμένου χεριού στο γερμανικό GP.

Το 1957 τα Agusta δεν μπορούσαν να κερδίσουν τα πολύ καλά Gilera και ο Surtees μετά βίας κατάφερε να τερματίσει τρίτος στο πρωτάθλημα των 500cc. Έδωσε μεγάλο αγώνα για να πείσει τον Κόμη Agusta να βελτιώσει την αξιοπιστία των τετρακύλινδρων  μοτοσυκλετών, με αποτέλεσμα να επέλθει ρήξη και να εγκαταλείψει την εταιρεία για να συνεργαστεί με την Moto Guzzi. Πριν όμως καν προλάβει να ξεκινήσει, η Moto Guzzi ανακοίνωσε ότι μαζί με την Gilera και την Mondial, θα εγκατέλειπαν κι αυτοί τους αγώνες. Μετά απ' αυτό επέστρεψε στην MV Agusta κερδίζοντας όλα τα GP στα οποία ξεκίνησε το 1958 και το 1959 με ένα σερί 25 νικών!

Το 1960, όντας εκνευρισμένος από την απόφαση του Κόμη να μην του επιτρέψει να τρέξει με τις μοτοσυκλέτες της εταιρείας σε αγώνες εκτός των παγκόσμιων πρωταθλημάτων, αποφάσισε να συνδυάσει τους αγώνες μοτοσυκλετών με των αυτοκινήτων, κάνοντας το ντεμπούτο του στη F1 με την ομάδα της Lotus στο GP του Μονακό. Εκεί εγκατέλειψε λόγω βλάβης στην μετάδοση και μετέβη στο Isle of Man όπου πέτυχε την τελευταία του νίκη στο Νησί. Αργότερα εγκατέλειψε οριστικά την MV Agusta και τους αγώνες μοτοσυκλετών, αλλά πιο πριν είχε φροντίσει να κάνει άλλο ένα ρεκόρ τρέχοντας την ίδια μέρα με μοτοσυκλέτα και αυτοκίνητο. Αυτό συνέβη στις 24 Ιουλίου του 1960, όπου ο Surtees κέρδισε στο γερμανικό GP στα 500cc έξω από την Στουτγάρδη και στη συνέχεια οδήγησε μέχρι την Porsche του Rob walker στην Formula 2, σε αγώνα που έγινε στην ίδια πίστα λίγο αργότερα!

Το 1963 μπήκε στην ομάδα της Ferrari και το 1964 κέρδισε τον παγκόσμιο τίτλο για την Scuderia. Μάλιστα εκτός από πιλότος ήταν και μηχανικός, καθώς λόγω της κακής οργάνωσης της ομάδας και τις συνεχόμενες απεργίες στην Ιταλία, ήταν ο μοναδικός που μπορούσε να κάνει κολλήσεις και να φτιάξει ένα βοηθητικό ρεζερβουάρ, ώστε το αμάξι του να καταφέρει να τελειώσει τον αγώνα και να μην μείνει από καύσιμα, αφού δεν μπορούσε να κάνει ανεφοδιασμό!

Ο Surtees ήταν ένας σκληρός αλλά δίκαιος άνθρωπος, που έθετε πάντα υψηλά στάνταρ

Αργότερα έφτιαξε την δική του ομάδα, αλλά τα απανωτά οικονομικά προβλήματα έφεραν το τέλος της προσπάθειας το 1978. Οι μοτοσυκλέτες παρέμειναν ως η μοναδική του αγάπη, τρέχοντας τον τελευταίο του αγώνα το 1986 στο Paul Ricard σε έναν αγώνα Ιστορικών GP, ως παράλληλη διοργάνωση του GP της Γαλλίας των 500cc.

Ο Surtees ήταν ένας σκληρός αλλά δίκαιος άνθρωπος, που έθετε πάντα υψηλά στάνταρ για τον εαυτό του αλλά και για τους συνεργάτες του. Δεν φοβόταν να αντιπαρατεθεί με τους ισχυρούς, ακόμη κι αν ήξερε πως δεν είχε ελπίδα να περάσει τη γνώμη του, ενώ η επιμονή του στις απόψεις του, του στοίχησε πολλές περισσότερες επιτυχίες από αυτές που ήδη είχε καταφέρει, ειδικά στο σκοτεινό περιβάλλον της F1. Παρά την ταπεινή καταγωγή του, τα επιτεύγματά του στην μοτοσυκλέτα και το αυτοκίνητο ήταν ιδιαίτερα σημαντικά, κάνοντας πολύ φτωχότερα και τα δύο με τον θάνατό του.

Γερμανία: Περιβαλλοντικές οργανώσεις απαιτούν οι μοτοσυκλέτες να μην κάνουν σχεδόν καθόλου θόρυβο!

Ιδρύεται Γερμανική Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες!
exhaust
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

Ομάδες ακτιβιστών για το περιβάλλον έχουν δημιουργήσει τη λεγόμενη Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες στη Γερμανία και πιέζουν προς τον αυστηρό έλεγχο των θορυβωδών μοτοσυκλετών.

Τo αίτημα αυτό μεταφέρθηκε πρόσφατα σε συνέδριο υπουργών Μεταφορών στη Γερμανία, βασισμένο στην πεποίθηση της συγκεκριμένης Ένωσης πως “ο υπερβολικός θόρυβος που εκλύεται στιγμιαία από σπορ μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα είναι επικίνδυνος για την υγεία και την ποιότητα ζωής”.

Το τί ορίζει ο καθένας ως “υπερβολικό θόρυβο” είναι πάντως ένα αμφιλεγόμενο θέμα, καθώς οι περιβαλλοντικές οργανώσεις εστιάζουν σε ένα προτεινόμενο όριο 80 ντεσιμπέλ (dB). Το αίτημά τους προς τη γερμανική κυβέρνηση είναι να τεθεί αυτό το όριο ως βάση και όλες οι μοτοσυκλέτες που κυκλοφορούν στη χώρα να υποχρεούνται να έχουν πάνω στις εξατμίσεις τους αυτοκόλλητα που να αναγράφουν τον παραγόμενο θόρυβό τους.

Ζητούν επίσης την πλήρη απαγόρευση τεχνολογικών διατάξεων όπως οι βαλβίδες στις εξατμίσεις που ανοίγουν σε συγκεκριμένες στροφές και επηρεάζουν τον ήχο, καθώς και την απαγόρευση επεμβάσεων από τον ιδιοκτήτη σε όσα μέρη της μοτοσυκλέτας αυξάνουν τον παραγόμενο θόρυβό της.

Παράλληλα, απαιτούν όσες μοτοσυκλέτες ξεπερνούν αυτό το όριο να μην τους επιτρέπεται η είσοδος σε διαδρομές που θα χαρακτηριστούν ως Ζώνες Προστασίας από τον Θόρυβο, με το αυτοκόλλητο να απλοποιεί (υποτίθεται) την αστυνόμευση αυτών των ζωνών. Αυτές ωστόσο δεν περιορίζονται σε ήσυχα γραφικά χωριουδάκια, αλλά περιλαμβάνουν διαδρομές που προσελκύουν πολλές μοτοσυκλέτες, όπως ορεινά πάσα και πάσης φύσεως δημοφιλή στροφιλίκια.

Το μεγάλο πρόβλημα που εστιάζει η συγκεκριμένη πρόταση δεν είναι οι after market εξατμίσεις που πολλοί φορούν, αλλά το γεγονός πως πολλές μοτοσυκλέτες που ικανοποιούν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές με τις εργοστασιακές τους εξατμίσεις ξεπερνούν αυτό το όριο όταν οι στροφές του κινητήρα ανέβουν ψηλά, άρα ζητούν κάτι που πρακτικά συνεπάγεται αλλαγή στα κατασκευαστικά δεδομένα της βιομηχανίας.

Είναι προφανές πως ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε εν δυνάμει να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου στην ευρωπαϊκή αγορά Μοτοσυκλέτας, καθώς αμφισβητεί γενικότερα τις προδιαγραφές θορύβου που συνεπάγονται οι επίσημες προδιαγραφές βάσει των οποίων κατασκευάζονται όλες οι μοτοσυκλέτες που εισάγονται στην Ευρώπη.

Βάζει επίσης σε κίνδυνο ένα μεγάλο κομμάτι της after market αγοράς για τη Μοτοσυκλέτα, όπως οι κατασκευαστές εξατμίσεων.

Στη Γερμανία αυτή η λογική απαγόρευσης έχει βρει αρκετούς υποστηρικτές στον ευρύτερο πληθυσμό, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει μια σωστή ανάλυση της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, η επιλογή των 80 dB ως μέγιστο όριο εκπομπής θορύβου από τις εξατμίσεις μοτοσυκλετών είναι παντελώς άσχετη με την πραγματικότητα και, αν ποτέ γινόταν αποδεκτή από τι αρχές, θα σήμαινε πρακτικά πως κανένα δίκυκλο δεν θα μπορούσε να μπει στις προτεινόμενες ζώνες προστασίας από τον θόρυβο – θα ήταν επί της ουσίας μια πλήρης απαγόρευση των δικύκλων!

Ενδεικτικά ας δούμε τι σημαίνουν τα 80 ντεσιμπέλ. Είναι ο ήχος που εκλύεται από έναν μεγάλο χώρο με πολλούς ανθρώπους, ο θόρυβος που παράγει εν λειτουργία μια ηλεκτρική σκούπα, ένα μπλέντερ χειρός, ένα σεσουάρ μαλλιών ή απλά ένας δρόμος με πυκνή κυκλοφορία.

Ένα όριο πάνω από το οποίο ο θόρυβος μπορεί να γίνει επικίνδυνος για την υγεία ενός ανθρώπου θεωρούνται τα 85 dB και διεθνείς οργανώσεις που μελετούν την ασφάλεια σε χώρους εργασίας μιλούν για κινδύνους στην ακοή όταν οι εργαζόμενοι είναι εκτεθειμένοι σε αυτά τα επίπεδα για κατά μέσο όρο 8-10 ώρες κάθε μέρα.

Πρέπει ωστόσο να τονίσουμε πως η κλίμακα των ντεσιμπέλ δεν είναι γραμμική, αλλά λογαριθμική (όπως η κλίμακα Ρίχτερ λ.χ.), κάτι που σημαίνει πως η απόσταση μεταξύ 80 και 85 ντεσιμπέλ δεν είναι όσο μικρή ακούγεται. Τα δε 80 dB που προτείνουν οι ακτιβιστές φαντάζουν παντελώς εκτός πραγματικότητας αν σκεφτούμε πως με τα σημερινά δεδομένα ένας τετράχρονος κινητήρας μικρού κυβισμού παράγει ανάλογο επίπεδο θορύβου στο ρελαντί.

Ας ελπίσουμε λοιπόν πως θα επικρατήσει η λογική και τέτοιες προτάσεις δεν θα βρουν ευήκοους δέκτες στους κυβερνώντες της Γερμανίας, διαφορετικά θα αρχίσουμε να μιλάμε για έναν ευθύ πόλεμο κατά της Μοτοσυκλέτας (άλλον ένα για την ακρίβεια, μιας και στη Γερμανία φαίνεται πως εσχάτως τρώγονται ακόμη και με τα εντούρο), ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν ποτέ η πρόθεση των εν λόγω ακτιβιστών.

Ετικέτες