Εγκαινιάστηκε το Yamaha Motor Collection Hall

Ένας χώρος αφιερωμένος στην ιστορία της Yamaha
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

7/10/2019

Κάθε χρόνο στην Ευρώπη πραγματοποιούνται αμέτρητες εκθέσεις μοτοσυκλέτας, είτε μικρού είτε μεγάλου βεληνεκούς, όπως οι EICMA και INTERMOT. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες εταιρείες στρέφονται στην φιλοσοφία του να παρουσιάζουν νέα μοντέλα δίπλα-δίπλα με τους "προγόνους" τους, ώστε να είναι συνυφασμένα με θρυλικά ονόματα του παρελθόντος και να πάρουν λίγη από την αύρα της παράδοσης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η κάθε εταιρεία να χρειάζεται να μεταφέρει μεγαλύτερο αριθμό μοτοσυκλετών από έκθεση σε έκθεση, κάτι που είναι ιδιαίτερα ασύμφορο, ειδικά αν πρόκειται για μια απ’ τις τέσσερις ιαπωνικές όπου τα ιστορικά μοντέλα τους βρίσκονται στην Ιαπωνία, στο μουσείο της κάθε εταιρείας.

Η Yamaha φαίνεται πως βρήκε τη λύση για αυτό το πρόβλημα, δημιουργώντας το Yamaha Motor Collection Hall. Το όνομα του χώρου μπορεί να παραπλανά και να θυμίζει μουσείο, όμως στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια αποθήκη – τουλάχιστον μέχρι στιγμής. Συγκεκριμένα, η Yamaha σε αυτό τον χώρο, στο Amsterdam, την πρωτεύουσα της Ολλανδίας και έδρα της Yamaha Europe, φυλάει προσωρινά πολλά ιστορικά μοντέλα της, μέχρι την ώρα που θα χρησιμοποιηθεί κάποιο από αυτά ως έκθεμα σε κάποιο σαλόνι μοτοσυκλέτας. Με αυτό τον τρόπο, γλυτώνει αρκετά έξοδα απ’ τα πήγαινε-έλα των μοτοσυκλετών απ’ την Ιαπωνία στην Ευρώπη.

Η αποθήκη εγκαινιάστηκε επίσημα στις 25 Σεπτεμβρίου από τη Yamaha ως μουσείο, ωστόσο η είσοδος για το κοινό δεν είναι ακόμη ανοιχτή. Βέβαια, το ότι εγκαινιάστηκε με αυτό τον τίτλο, σημαίνει πως η Yamaha λογικά σκοπεύει να αξιοποιήσει τον χώρο με αυτή την ιδιότητα, μιας και είναι πολύ όμορφα διακοσμημένος, με άφθονα ιστορικά αλλά και αγωνιστικά μοντέλα, όπως την R1 του παγκόσμιου πρωταθλητή του 2009 Ben Spies, την YZF450 του παγκόσμιου πρωταθλητή Motocross Stefan Everts αλλά και την YZE750 του Stéphane Peterhansel, την μοτοσυκλέτα με την οποία κέρδισε το Dakar το 1991. Από την άλλη, ο πρόεδρος της Yamaha Europe ανέφερε πως ένας από τους ρόλους της αποθήκης/μουσείου, είναι να εμπνέει τους μηχανικούς και τους σχεδιαστές του εργοστασίου, για τη δημιουργία νέων μοτοσυκλετών με ρίζες που φτάνουν βαθιά στην παράδοσή της.

Το σημαντικό είναι πως η Yamaha είναι η πρώτη ιαπωνική εταιρεία που δημιουργεί έναν τέτοιο χώρο έξω από τα “τείχη” της Ιαπωνίας, κάτι που είναι λογικό καθώς είναι η μόνη απ’ τις υπόλοιπες τρεις που διαθέτει νοοτροπία πιο κοντά σε αυτή των Ευρωπαίων κατασκευαστών. Μακάρι κάποια στιγμή να επιτραπεί η είσοδος σε επισκέπτες, αλλά και να ακολουθήσουν και οι άλλες ιαπωνικές εταιρείες το παράδειγμα της Yamaha, κάνοντας πιο προσιτό ένα “ταξίδι” στην πλούσια ιστορία τους.

Ετικέτες

MotoGP: Με τα χρώματα του Sete Gibernau εμφανίστηκε η Gresini στο Sachsenring [Video]

Ρετρό εμφάνιση εμπνευσμένη από το 2003 – Δεν έφερε τύχη στον Ισπανό που εγκατέλειψε
Gresini
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Η Gresini Racing γιόρτασε τα 30 χρόνια της επαναφέροντας τα θρυλικά χρώματα του Sete Gibernau από το γερμανικό Grand Prix του 2003. Ωστόσο, το νοσταλγικό livery δεν έφερε ιδιαίτερη τύχη στον Alex Marquez.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυσή της, η Gresini Racing παρουσίασε στο Grand Prix Γερμανίας μια μοναδική επετειακή εμφάνιση, εμπνευσμένη από τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Sete Gibernau είχε θριαμβεύσει στο Sachsenring το 2003.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by MotoGP™ (@motogp)

Η Ducati Desmosedici GP του Alex Marquez ντύθηκε στα χαρακτηριστικά μπλε και πράσινα χρώματα της εποχής της Movistar. Για λόγους χορηγιών, φυσικά, τα λογότυπα της ισπανικής εταιρείας Telefonica δεν υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα, όμως ο σχεδιασμός παρέπεμπε ξεκάθαρα στην εμβληματική Honda του Gibernau, ο οποίος είχε χαρίσει τότε στη Gresini μία από τις πιο αξέχαστες νίκες της ιστορίας της, περνώντας τον Valentino Rossi στον τελευταίο γύρο. Με τα χρώματα αυτά, ως Telefonica Movistar, στην ομάδα της Gresini είχαν αγωνιστεί και άλλοι θρύλοι των Grand Prix, όπως ο Marco Melandri, ο Colin Edwards και ο αείμνηστος Daijiro Kato, μεταξύ άλλων.

Το επετειακό livery χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Alex Marquez, καθώς ο Fermín Aldeguer δεν συμμετείχε στο Grand Prix εξαιτίας του κατάγματος στον θωρακικό σπόνδυλο που υπέστη στο Assen, με την Gresini να έχει αποφασίσει πως δεν θα αντικατασταθεί.

Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας συγκέντρωσε διθυραμβικά σχόλια από φιλάθλους και ανθρώπους του paddock, όμως η αγωνιστική κατάληξη δεν ήταν η ιδανική.

Ο Alex Marquez είχε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο, κατακτώντας τη δεύτερη θέση τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα Sprint. Στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ακολουθούσε τον Marc Marquez στη δεύτερη θέση και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη, μέχρι που στον 10ο γύρο έχασε το μπροστινό στη στροφή 13 και βρέθηκε στην αμμοπαγίδα, εγκαταλείποντας την προσπάθειά του.

Μετά τον αγώνα, ο Ισπανός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την πτώση, παραδεχόμενος ότι ίσως είχε αποκτήσει υπερβολική αυτοπεποίθηση ενώ προσπαθούσε να διατηρηθεί κοντά στον αδελφό του. Η εγκατάλειψη του κόστισε πολύτιμους βαθμούς σε έναν αγώνα όπου η δεύτερη θέση έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη.

Έτσι, π φόρος τιμής στον Sete Gibernau έμεινε ως μία από τις πιο ξεχωριστές εικόνες του Grand Prix Γερμανίας, χωρίς όμως να συνοδευτεί από το παραμύθι που ονειρευόταν η Gresini. Είκοσι τρία χρόνια μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Gibernau στο Sachsenring, η ιστορία δεν επαναλήφθηκε, καθώς η πτώση του Alex Marquez στέρησε από την ομάδα την ευκαιρία να συνδυάσει το επετειακό livery με ένα καλό αποτέλεσμα.