Egli Motorcycles - Τέλος εποχής για τον ιστορικό κατασκευαστή πλαισίων

Μετά από σχεδόν 60 χρόνια λειτουργίας
Η Egli κλείνει τις πόρτες της
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

7/9/2023

Η Egli Motorcycles ανακοίνωσε πώς κλείνει τις πόρτες της μετά από 58 χρόνια εμπλοκής της με τον κόσμο της μοτοσυκλέτας, όχι λόγω οικονομικών δυσκολιών, αλλά γιατί δεν υπάρχει κανείς που να θέλει να αναλάβει τη λειτουργία της

Όπως ανακοίνωσε ο ελβετικός βελτιωτικός οίκος Egli Motorcycles με έδρα στο Bettwil της Ελβετίας, θα συνεχίσει κανονικά τη λειτουργία του μέχρι την αποπεράτωση όλων των ληφθέντων παραγγελιών, όμως δεν θα δεχθεί καμία νέα παραγγελία, από εδώ και στο εξής. Στη συνέχεια, η Egli Motorcycles, θα βγάλει προς πώληση τα περιουσιακά της στοιχεία. Όπως υπολογίζει η ίδια, αυτό θα συμβεί περίπου στο δεύτερο μισό του Οκτωβρίου, ενώ θα υπάρξει επίσημη ανακοίνωση στο site της για την ακριβή ημερομηνία.

Η Egli Motorcycles ιδρύθηκε από τον πρώην αγωνιζόμενο Fritz W. Egli το 1965, ξεκινώντας την ζωή της ως ένα μικρό συνεργείο, το οποίο ειδικευόταν στην κατασκευή πλαισίων και τη βελτίωση κινητήρων. Το 1967 θα κάνει την εμφάνισή της η πρώτη ολοκληρωμένη κατασκευή, με πλαίσιο του Egli, το αγωνιστικό Egli Vincent EV1, με τον κινητήρα να έρχεται από τη Vincent και να έχει δεχτεί τροποποιήσεις από τον ίδιο τον Egli.

Η πρώτη ιαπωνική μοτοσυκλέτα, με τις οποίες έμελλε να συνδεθεί το όνομα της Egli Motorcycles τις επόμενες δεκαετίες, ήρθε το 1968, με την αγωνιστική Egli Honda CB450.

Το 1970, το εργοστάσιο μεταφέρθηκε σε μία πρώην αποθήκη ξυλείας στην κορυφή ενός λόφου στο Bettwil, 35 χιλιόμετρα έξω από την Ζυρίχη. Τρία χρόνια αργότερα οι χυτοί τροχοί με μπράτσα Egli Electron θα έπαιρναν έγκριση για να μπορούν να κυκλοφορούν στον δρόμο.

Το 1975 το εργοστάσιο έλαβε επίσημα την ονομασία “Egli MottoradTechnik AG”, ενώ ένα χρόνο αργότερα κατέθεσε πατέντες για δικό του πιρούνι. Έκτοτε η Egli Motorcycles θα συνέχιζε, κυρίως με ιαπωνικές μοτοσυκλέτες, να βελτιώνει κινητήρες και να τους τοποθετεί στο χαρακτηριστικό πλαίσιο-ραχοκοκκαλιά της εταιρείας. Στο motomag.gr μπορείτε να διαβάσετε την δοκιμή της Egli V-Max 1500, μία Yamaha V-Max με τον V4 κινητήρα των 1.500 κυβικών να φτάνει την μέγιστη απόδοση των 174 ίππων, για την περίσταση.

Το 2015 ο Fritz W. Egli θα πουλήσει το 100% της περιουσίας του στον επίσης Ελβετό και πρώην αγωνιζόμενο στον χώρο του αυτοκινήτου, Alexander Fei. Σε δηλώσεις του, μετά την εξαγορά της Egli Motorcycles, εκείνος είχε κάνει ξεκάθαρο ότι μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια θα έψαχνε να βρει κάποιον άλλον επενδυτή, προκειμένου να την πουλήσει. Όπως καταλαβαίνουμε κάτι τέτοιο δεν έγινε, με αποτέλεσμα ο ιστορικός βελτιωτικός οίκος και κατασκευαστής πλαισίων Egli Motorcycles να κλείνει άδοξα τις πόρτες του.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.