Eicma 2021 αποκλειστικό: Moto Morini – Με ποια τιμή έρχεται στην Ελλάδα το X-Cape

Η μεσαία on-off που ταιριάζει στην ελληνική αγορά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/11/2021

Το περίπτερο της Moto Morini σε περίοπτη θέση δίπλα σε εκείνο της Suzuki, είχε πάντα κόσμο ασφυκτικά γεμάτο ορισμένες στιγμές με βασικό έκθεμα το X-Cape. Την On-Off μεσαίου κυβισμού με τα επώνυμα περιφερειακά και την υπόσχεση πως βρίσκεται οδηγικά στο υψηλότερο επίπεδο του υπόλοιπου ανταγωνισμού.

Η Moto Morini ήταν και η μόνη εταιρεία που ανακοίνωνε τιμές, φυσικά εκείνες που ισχύουν στην Ιταλία ενώ ταυτόχρονα τις πρώτες ημέρες της έκθεσης ανακοίνωσε και την ολοκλήρωση της συμφωνίας αντιπροσώπευσής της στην Ελλάδα, που αναλαμβάνει ο νέος μεγάλος παίκτης που μπήκε πρόσφατα στην ελληνική αγορά, η KSR Hellas. Προφανώς και η Moto Morini αντιπροσωπευόταν παλαιότερα στην Ελλάδα, είναι άλλωστε μία εταιρεία που ιδρύθηκε το 1937 από τον Alfonso Morini, φίλο και συνεργάτη του Mario Mazzetti επί σειρά ετών, πριν κάνει την δική του εταιρεία κατασκευής μοτοσυκλετών. Ωστόσο όλα αυτά είχαν καταλήξει σε τέλμα με τους απογόνους δεύτερης γενιάς που είχαν πλέον τα δικαιώματα να αναζητούν στρατηγικές συμμαχίες, και το 2019 είδαμε τα πρώτα τρανταχτά αποτελέσματα.

Με την αλλαγή στο ιδιοκτησιακό της καθεστώς και την ανακοίνωση της ανάπτυξης του X-Cape ήδη από την τελευταία Eicma, περιμέναμε νεότερα για το αν θα την δούμε στην Ελλάδα, καθώς και σε τι τιμή θα εισαχθεί.

Το X-Cape λοιπόν έρχεται άμεσα, μέσα στις πρώτες σαράντα ημέρες του επόμενου έτους σε τιμή που θα ξεκινά από τα 7.690€ με ζάντες αλουμινίου, πράγμα που σημαίνει πως οι Ιταλοί έχουν βοηθήσει την νέα ελληνική αντιπροσώπευση ώστε να κρατηθεί το νούμερο κοντά σε εκείνο της Ιταλίας. Διότι ας μην ξεχνάμε πως εδώ έχουμε ειδικό τέλος, δασμούς και υψηλότερη φορολογία.

Η έκδοση με τους ακτινωτούς τροχούς θα κοστίζει 7.890€ ενώ η KSR Hellas θα έχει στον επίσημο τιμοκατάλογο διαθέσιμες και δύο ακόμη εκδόσεις με διαφορετικά επίπεδα εξοπλισμού, που η Moto Morini έχει αναπτύξει και σχεδιάσει παράλληλα με την μοτοσυκλέτα και δεν αποτελούν after market προϊόντα.

Οι πρώτες εντυπώσεις βλέποντας από κοντά το X-Cape επιβεβαιώνουν όσα μας είπε πριν λίγες ημέρες ο συνεργάτης του ΜΟΤΟ, Alan Cathcart, που είναι και ο πρώτος που το έχει οδηγήσει σε μία δοκιμή που δεν έχουμε ακόμη δημοσιεύσει. Η ποιότητα κατασκευής είναι εκείνη που θα θέλαμε να δούμε για μοτοσυκλέτα που φέρει αυτό το όνομα, ενώ ο κινητήρας είναι γνώριμος, έχοντας αποδειχτεί αξιόπιστος χρησιμοποιούμενος και σε μοντέλα κι άλλων κατασκευαστών και προέρχεται από σχέδια που έχει παραχωρήσει η Kawasaki. Παρόλο αυτά ο κινητήρας έχει δεχτεί περεταίρω εξέλιξη από την Moto Morini κυρίως στην απόκριση του γκαζιού, κι όπου αλλού υπήρχε περιθώριο βελτίωσης.

Πολύ καλή συναρμογή πλαστικών, ποιοτική βαφή και άνετη θέση οδήγησης που δεν αφήνει τα γόνατα να διπλώσουν πολύ, ενώ ευνοεί και την όρθια στάση του σώματος, τουλάχιστον σας πρώτη, στατική παρατήρηση μέχρι να το οδηγήσουμε.

Με το X-Cape η ελληνική αγορά αποκτά άλλη μία πρόταση στις μεσαίες κυβισμού On-Off που σιγά-σιγά συμπληρώνει κάθε κενό και μπορεί να καλύψει οποιονδήποτε συνδυασμό χρήσης.

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες