EICMA 2023: Fantic Stealth και Imola – Γυμνό παραγωγής και supersport πρωτότυπο

Μπαίνει σε νέα ασφάλτινα μονοπάτια
Fantic Imola Concept - Stealth 125
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/11/2023

Η Fantic έχει αλλάξει επίπεδο τα τέσσερα τελευταία χρόνια, καθώς η συνεργασία της με την Yamaha, αναλαμβάνοντας πλήρως τον τομέα του αγωνιστικού enduro, της έχει δώσει προβολή έξω από τα στενά όρια της Ιταλικής αγοράς. Η γκάμα των μοτοσυκλετών της διαρκώς επεκτείνεται στις αγωνιστικές Off-Road μοτοσυκλέτες, ενώ η εμπορική της δραστηριότητα στις μοτοσυκλέτες καθημερινής χρήσης, περιοριζόταν στην οικογένεια των Caballero, από τα 125 έως και τα 700 κυβικά, όλα τους με κινητήρες Minarelli-Yamaha. Όμως το 2023 η Fantic θα κάνει άλλη μια έκπληξη, συμμετέχοντας στην κατηγορία Moto2 των MotoGP, σημειώνοντας μάλιστα μια ιστορική pole position και μια νίκη!  

2

Η εξήγηση για αυτό το “ξαφνικό” ενδιαφέρον της για τους αγώνες ταχύτητας βρίσκεται στις φωτογραφίες που βλέπετε και συγκεκριμένα στο Stealth 125 που είναι κανονικό μοντέλο παραγωγής για το 2024 και το Imola 125 που είναι ένα πρωτότυπο μεν, αλλά όχι τόσο μακριά από τις γραμμές παραγωγής, αφού όλα τα κρίσιμα μηχανικά του μέρη προέρχονται από το Stealth 125.

Ξεκινώντας από τον κινητήρα, ο τετράχρονος υγρόψυκτος μονοκύλινδρος των 125 κυβικών κατασκευάζεται από την Minarelli, όμως είναι ίδιος με εκείνον που έχουν τα νέα Yamaha XSR/MT 125. Πρόκειται για έναν από τους πιο μοντέρνους σχεδιαστικά κινητήρες της κατηγορίας του, καθώς διαθέτει σύστημα μεταβλητού χρονισμού! Επίσης είναι και ένας από τους πιο ζωηρούς σε απόδοση κινητήρες στην Α1 κατηγορία, προσφέροντας στο Stealth τις επιδόσεις που ταιριάζουν στην διαστημική εμφάνισή του.

3

Εδώ όμως σταματάνε οι ομοιότητες με τα αντίστοιχα 125 της Yamaha, αφού το πλαίσιο, οι αναρτήσεις και τα φρένα του Stealth το φέρνουν στο ίδιο επίπεδο με τις premium μοτοσυκλέτες της Α1 κατηγορίας, όπως είναι το KTM 125 Duke.

Το πλαίσιο ακολουθεί την φιλοσοφία των μοτοσυκλετών της MV Agusta, δηλαδή είναι υβριδικό ατσάλινο χωροδικτύωμα με δύο αλουμινένιες πλάκες ενίσχυσης στην περιοχή του άξονα του ψαλιδιού και αφαιρούμενο υποπλαίσιο. Το ψαλίδι είναι κούφιο ατσάλινο χυτό και οι ζάντες έχουν ειδικό minimal σχεδιασμό με στόχο την μείωση του μη-αναρτώμενου βάρους και οποιασδήποτε μορφής αδράνειας. Στο χρυσό upside/down πιρούνι έχουμε μια ακτινική δαγκάνα της ByBre.

5

Ο premium προσανατολισμός του Stelth τονίζεται από την έγχρωμη TFT οθόνη των 5” με Bluetooth, αλλά και από τα κορυφαία ηλεκτρονικά βοηθήματα ενεργητικής ασφάλειας όπως είναι το Cornering ABS και το Traction Control.

6

Εννοείται πως όλα τα φώτα είναι LED… Πιθανόν η ελληνική αγορά να μην έχει χώρο για τα σπορ και ακριβά 125 όπως η υπόλοιπη Ευρώπη, όμως η Fantic λέει πως τόσο το Stealth, όσο και το Imola αποτελούν την αρχή και πως θα ακολουθήσουν σύντομα street μοτοσυκλέτες για την Α2 κατηγορία και στην πορεία ακόμα μεγαλύτερου κυβισμού μοντέλα. Όσο περισσότεροι, τόσο το καλύτερο λέμε εμείς και ανυπομονούμε να δούμε την άποψη της Fantic για της μοτοσυκλέτες δρόμου σε όλες τις κατηγορίες κυβισμού.  

911

 

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες