Το Dragmax είναι το ελαστικό που ονειρευόντουσαν όλοι οι κοντράκιδες του πλανήτη και η Dunlop έκανε τις ευχές τους πραγματικότητα. Η φιλοσοφία σχεδιασμού του Dragmax είναι να συνδυάσει τα υψηλά επίπεδα “στατικής” πρόσφυσης των αγωνιστικών ελαστικών dragster με το σχήμα των κλασσικών ελαστικών δρόμου, ώστε να μπαίνουν στις κοινές ζάντες των μοτοσυκλετών δρόμου. Όμως από τεχνολογικής άποψης τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα, καθώς για να γίνει η θεωρία πράξη, έπρεπε να επανασχεδιάσουν την κορώνα και τον σκελετό του ελαστικού. Η διάσταση είναι 190/50-17, δηλαδή είναι ακριβώς η ίδια με των sport και sport-touring ελαστικών και η χάραξή του θυμίζει πολύ τα track-day και αγωνιστικά ελαστικά της Dunlop.
Όμως η σχεδίαση της κορώνας διαφέρει πάρα πολύ, με πιο υψηλούς ώμους και ηπιότερη καμπυλότητα. Το αποτέλεσμα είναι το Dragmax να έχει μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής με την άσφαλτο.
Όμως το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Dragmax είναι πως χάρη στο ειδικά σχεδιασμένο σκελετό του, μπορείς να ρήξεις την πίεση στα 11psi χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος να γλιστρήσει το ελαστικό μέσα στη ζάντα. Έτσι ο αναβάτης, έχοντας τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί πιέσεις από τα 11psi έως τα 46psi, μπορεί να ρυθμίζει την καμπυλότητα της κορώνας και το εμβαδό επαφής του ελαστικού.
Δηλαδή να χρησιμοποιεί υψηλές πιέσεις όσο οδηγεί στο δρόμο, ώστε η καμπυλότητα της κορώνας να προσδίδει στη μοτοσυκλέτα μια φυσιολογική συμπεριφορά στις στροφές και όταν έρθει η ώρα για κόντρες, να ρίξει την πίεση έως και τα 11psi. Φυσικά η Dunlop έχει φροντίσει να πάρει έγκριση τύπου για χρήση σε δημόσιους δρόμους, οπότε είναι απόλυτα νόμιμο για κάθε χρήση.
Honda: Παλιό και νέο CB1000F στην πίστα με Freddie Spencer και τα θρυλικά NSR500 και CB750F Daytona [Photos]
Παρέλαση αστέρων, ανθρώπων και μηχανών, στην πίστα Paul Ricard
Από τον
Παύλο Καρατζά
21/5/2026
Η Honda Motor Europe France και η Honda Racing Corporation (HRC) διοργάνωσαν δύο ιστορικές εκδηλώσεις για να γιορτάσουν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον των αγώνων μοτοσυκλέτας, φέρνοντας μαζί θρυλικούς αναβάτες και μια εντυπωσιακή συλλογή μοτοσυκλετών σε δύο σημαντικές εκδηλώσεις στη Γαλλία.
Πρωταγωνιστής των εκδηλώσεων ήταν ο δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Freddie Spencer, που κατέκτησε τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα συνολικά, στα κυβικά το 1983 και στα 250 κυβικά και 500 κυβικά το 1985.
Ο εορτασμός συμπίπτει με την παρουσίαση της νέας Honda CB1000F, μιας γυμνής μοτοσυκλέτας με ρετρό εμφάνιση που παραπέμπει στα ιστορικά CB750/CB900, ενώ στην έκθεση υπήρχε και η θρυλική NSR500, με την οποία ο Spencer κατέκτησε το πρωτάθλημα.
“Η NSR500 του 1985 άλλαξε τα πάντα”, αναπολεί ο Spencer. “Επαναπροσδιόρισε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζαμε τη γεωμετρία, τις δοκιμές και τη σύνδεση με τον αναβάτη. Όταν την οδηγώ ξανά, νιώθω σαν να γυρίζω στο σπίτι μου. Είναι κάτι περισσότερο από μια μοτοσυκλέτα. Είναι μέρος του εαυτού μου και διαμόρφωσε γενιές αγωνιστικών μηχανών που ακολούθησαν”.
Το NSR500 ήταν ένα τετρακύλινδρο V και αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος για τη Honda για 18 ολόκληρα χρόνια, ώσπου άλλαξαν οι κανονισμοί και οι δίχρονες μοτοσυκλέτες αποτέλεσαν παρελθόν για τον κορυφαίο θεσμό.
Μαζί με τον Spencer στο Le Mans ήταν η Ana Carrasco, αναβάτρια της Honda World Supersport, πρωταθλήτρια World Supersport 300 το 2018 και η πρώτη γυναίκα που κέρδισε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας απέναντι σε άνδρες αντιπάλους.
“Νιώθω πιο νευρική για την οδήγηση αυτής της μοτοσυκλέτας από ό,τι πριν από έναν αγώνα. Είναι μια μοναδική στιγμή στη ζωή. Σήμερα βασιζόμαστε στα δεδομένα και τα ηλεκτρονικά. Αλλά με αυτή τη μοτοσυκλέτα, όλα έχουν να κάνουν με την αίσθηση και τη σύνδεση. Αυτό είναι μια πραγματική πρόκληση και ένα προνόμιο,” παραδέχτηκε η Carrasco
Οι εκδηλώσεις ανέδειξαν επίσης την τεχνολογική κληρονομιά της Honda, με σημαντικά στελέχη από το Honda Collection Hall της Ιαπωνίας να παρέχουν πληροφορίες για την απαραίτητη συντήρηση των μοτοσυκλετών αυτών. Το Collection Hall, που ιδρύθηκε το 1998, φιλοξενεί περισσότερα από 150 οχήματα σε έκθεση, ενώ εκατοντάδες ακόμη μοτοσυκλέτες βρίσκονται σε αποθήκη, όλες συντηρημένες σε κατάσταση λειτουργίας.
Η αντίθεση μεταξύ της μηχανικής του παρελθόντος και του παρόντος διερευνήθηκε περαιτέρω από τον Ujino-san, πρώην μηχανικό της Repsol Honda MotoGP και πλέον μέλος της ομάδας ανάπτυξης της HRC: “Σήμερα, διαθέτουμε τηλεμετρία και σφραγισμένους κινητήρες. Στην εποχή των δίχρονων, οι μηχανικοί έπρεπε να «διαβάζουν» τη μοτοσυκλέτα – τον ήχο, τους κραδασμούς, ακόμα και τη μυρωδιά της. Απαιτούσε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο κατανόησης.”
Μάλιστα ο Spencer πρόσφατα οδήγησε και τη νέα CB1000F και δήλωσε: “Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η σύνδεση. Μπορείς να νιώσεις την καταγωγή, αλλά με σύγχρονη τεχνολογία, σταθερότητα και ευελιξία. Η Honda κατασκευάζει πάντα μοτοσυκλέτες που επιτρέπουν στους αναβάτες να φτάνουν στα όρια και να επιστρέφουν. Η CB1000F συνεχίζει αυτή την παράδοση υπέροχα.”
Στην εκδήλωση οι οπαδοί της Ιαπωνικής εταιρείας είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά τις CB1000F του 1977, NSR500 και CB750F Daytona, όπως φυσικά και τον Spencer. Ακολουθούν οι φωτογραφίες από τις εκδηλώσεις.
