Οι κλοπές μοτοσυκλετών είναι μια μεγάλη πληγή, ιδιαίτερα στην Μ. Βρετανία και μια επώδυνη εμπειρία για όποιον την έχει βιώσει. Φανταστείτε πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα όταν ανακαλύπτεις ότι έχουν κλαπεί και οι μοτοσυκλέτες του μικρού παιδιού σου. Αυτό ακριβώς έπαθε ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής των Motul WSBK, Jonathan Rea το περασμένο σαββατοκύριακο. Μάλιστα, πέρα από την καταγγελία στην αστυνομία, ο Rea πόσταρε και στο Twitter με την ελπίδα ότι κάποιος μπορεί να εντοπίσει τις κλεμμένες μοτοσυκλέτες.
"Την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, μεταξύ 18:00 το απόγευμα και 11:00 το πρωί της Δευτέρας, αναφέρθηκε ότι δύο motocross μοτοσυκλέτες της Kawasaki, ένα Yamaha motocross, μία γεννήτρια, ένα αλυσοπρίονο και ένα σετ από κλαδευτήρια, εκλάπησαν από μια αποθήκη της περιοχής", ανέφερε ένας αξιωματικός της αστυνομίας στην Β. Ιρλανδία.
Η αστυνομία έβγαλε ανακοίνωση με ένα τηλέφωνο εκτάκτου ανάγκης σε περίπτωση που κάποιος δει τις κλεμμένες μοτοσυκλέτες, ενώ συνεχίζει τις έρευνες. Τα δύο Kawasaki είναι κανονικές μοτοσυκλέτες, με τις οποίες ο Rea προπονείται, ενώ το Yamaha PW50 είναι το μοτοσυκλετάκι του γιου τουJake. Είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να μοιάζει με τις μεγάλες μοτοσυκλέτες του πατέρα του, βαμμένο στα χρώματα της Kawasaki και με το νούμερο 650 πάνω του.
Ο Rea ανέβασε στο διαδίκτυο φωτογραφίες από τι τρεις κλεμμένες μοτοσυκλέτες, με την ελπίδα να τις δουν όσο περισσότεροι γίνεται. Προφανώς τα κηπευτικά εργαλεία είναι αυτά που απασχολούν λιγότερο τον Rea…
Ας ελπίσουμε ότι ο Rea θα καταφέρει να βρει και να πάρει πίσω τις μοτοσυκλέτες του σε καλή κατάσταση. Άλλωστε, όπως συμβαίνει με όλους μας, οι μοτοσυκλέτες δεν είναι απλώς αντικείμενα αξίας, αλλά κουβαλάνε μαζί τους εμπειρίες και ωραίες στιγμές που έχουμε ζήσει μ' αυτές. Σίγουρα ο Rea δεν θα έχει πρόβλημα να αγοράσει καινούργιες, ή ακόμη και η ίδια η Kawasaki να του τις δωρίσει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα είναι αυτές με τις οποίες έζησε πράγματα παρέα με τον γιο του.
Ο πόλεμος των Πάσων: Μποτιλιαρίσματα, θανατηφόρα τροχαία και κλεισίματα ορεινών περασμάτων στις Άλπεις [Video]
Όταν η κουλτούρα του Instagram προκαλεί ασφυξία στα βουνά
Η συνήθης πια καλοκαιρινή εικόνα του Stelvio Pass
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
24/6/2026
Την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026 ένα τραγικό ατύχημα οδήγησε στο κλείσιμο του Passo di Pennes στις Ιταλικές Άλπεις. Σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων, το ορεινό πέρασμα που ενώνει τις κοιλάδες Isarco και Sarentino ανοίγει για τα οχήματα όταν λιώσουν τα χιόνια, συνήθως γύρω στο τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου.
Τη μοιραία εκείνη μέρα ένας 49χρονος Γερμανός μοτοσυκλετιστής που βρισκόταν εκεί για τις διακοπές του επιχείρησε να προσπεράσει ένα φορτηγό μάλλον απρόσεκτα, καθώς μόλις πέρασε στο αντίθετο ρεύμα συγκρούστηκε με επερχόμενη μοτοσυκλέτα, την οποία οδηγούσε 65χρονος Άγγλος, επίσης τουρίστας. Ο Γερμανός σκοτώθηκε ακαριαία, ενώ ο Άγγλος έπεσε στον γκρεμό και κατέληξε από τα τραύματά του λίγο αργότερα στο νοσοκομείο του Bolzano.
Μερικές μέρες πριν το τραγικό συμβάν, ένας ακόμη θάνατος είχε σημειωθεί στην ίδια διαδρομή, με θύμα έναν Τσέχο μοτοσυκλετιστή που διέσχιζε το φημισμένης ομορφιάς αλπικό πέρασμα.
Οι δυσάρεστες αυτές ιστορίες είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου σε μια τουριστική τάση που έχει πλέον αρχίσει να προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις στους τοπικούς πληθυσμούς.
Πέρασμα Pennes, σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας
Στα τέλη Μαΐου, για παράδειγμα, οι κάτοικοι της περιοχής γύρω από το περίφημο Brenner Pass στα σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας έκλεισαν τον δρόμο για οκτώ ώρες διαμαρτυρόμενοι για την ανελέητη κυκλοφορία πάσης φύσεως οχημάτων, τονίζοντας πως κάθε χρόνο η τουριστική σεζόν αρχίζει ολοένα και πιο νωρίς, καθώς χιλιάδες επισκέπτες με μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, τροχόσπιτα και λεωφορεία προστίθενται στη συνήθη κυκλοφορία της περιοχής, προκαλώντας ρύπανση, θόρυβο και συχνά ατυχήματα.
Ανάλογα τραγική είναι η εικόνα του περίφημου ελβετικού Gotthard Pass με το διάσημο τούνελ των 16 χιλιομέτρων, όπου κατά την τουριστική περίοδο είναι πλέον σχεδόν μόνιμες οι ουρές πολλών χιλιομέτρων με οχήματα που περιμένουν να το διασχίσουν.
Πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία
Την ίδια ώρα σε Γερμανία και Αυστρία σε αρκετές περιπτώσεις οι κάτοικοι γραφικών διαδρομών που προσελκύουν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα έχουν συστήσει ομάδες ακτιβιστών που διεκδικούν και συχνά έχουν καταφέρει το κλείσιμο των δρόμων για οχήματα μη-κατοίκων προκειμένου να γλιτώσουν από τον θόρυβο και τη ρύπανση - προκαλώντας μάλιστα διαμαρτυρίες μοτοσυκλετιστών.
Στην Ιταλία μάλιστα η κατάσταση αυτή έχει γεννήσει νέες εκφράσεις, όπως η “Sabbato Nero” (Μαύρο Σάββατο) που περιγράφει τις κυκλοφοριακά φορτισμένες μέρες στην καρδιά των καλοκαιρινών διακοπών κατά τις οποίες πολλοί Ιταλοί αποφεύγουν να πλησιάσουν εκεί που σκάνε οι ορδές των, μηχανοκίνητων ή μη, τουριστών.
Ακόμη και το περίφημο πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία έχει στενάξει από το κυκλοφοριακό, ιδιαίτερα από τότε που έγινε διάσημο ως “ο ομορφότερος δρόμος του κόσμου” μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Top Gear.
Στη σημερινή κουλτούρα των social media αρκεί μια επώνυμη αναφορά, ένα ποστάρισμα με ειδυλλιακό φόντο για να στείλει χιλιάδες κόσμου στο ίδιο σημείο, απειλώντας πολλές απολαυστικές ορεινές διαδρομές με μια μοίρα ανάλογη του ηλιοβασιλέματος στην Οία τον Αύγουστο, όπου τα σοκάκια ξεχειλίζουν από ορδές τουριστών που περιμένουν στωικά τη δική τους στιγμή για μια μαγευτική selfie.
Είμαστε για τα καλά στο Καλοκαίρι πια και αρκετοί θα είναι αυτοί που σχεδιάζουν οδικά ταξίδια ανά τας Ευρώπας (όταν πια το κόστος ενός ακτοπλοϊκού εισιτηρίου για το -όποιο- νησί επαρκεί για βενζίνη για μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα) και για μας τους μοτοσυκλετιστές η γοητεία ενός ορεινού περάσματος μαγνητίζει έντονα.
Οι εποχές ωστόσο που μπορούσαμε να λυσσάμε ανεβοκατεβαίνοντας αυτές τις διαδρομές εν μέσω τουριστικής περιόδου έχουν παρέλθει και καλό θα ήταν να έχουμε πια όλοι στο μυαλό μας την πρώτη και βασική προτεραιότητα: να περάσουμε καλά και να γυρίσουμε χορτασμένοι και αρτιμελείς. Και ας έχουμε στην άκρη του μυαλού μας μιαν ακόμη αυτονόητη αξία, τον σεβασμό που οφείλουμε στους κατοίκους του τόπου που επιλέγουμε να επισκεφτούμε.