Έκλεψαν τις μοτοσυκλέτες του Keith Richards

Εκτός ελέγχου οι ληστές
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/2/2019

Όπως είναι ευρύτερα γνωστό, η εγκληματικότητα στην Αγγλία είναι ιδιαίτερα μεγάλη λόγω των αυξημένων κρουσμάτων κλοπής μοτοσυκλετών που διαδραματίζονται συχνά πυκνά. Τρανταχτό παραδείγμα τους πρόσφατου παρελθόντος ήταν, η κλοπή ενός Yamaha MT-07 απ’ το χώρο στάθμευσης της κατοικίας του ιδιοκτήτη, που μάλιστα, πραγματοποιήθηκε μπροστά στα μάτια του και οι ληστές δεν δίστασαν να σταματήσουν παρά το γεγονός ότι τους κατέγραφε η κάμερα! Μια αντίστοιχη περίπτωση ήταν και η αποτυχημένη απόπειρα κλοπής μιας Panigale εν ώρα αιχμής στους δρόμους του Λονδίνου! Τα προαναφερθέντα γεγονότα μπορούν να αποτελέσουν πειστήριο του πόσο πολύ έχει ξεφύγει η καταστάση στον τομέα της εγκληματικότητας κυριώς λόγω του θράσους των εγκληματιών που δεν γνωρίζει όρια. Τα κρούσματα είναι τόσα πολλά μάλιστα, που ο Δήμαρχος του Λονδίνου πέρσι, έκανε μια προσπάθεια να δημιουργήσει ένα νέο νόμο για την προστασία των δίκυκλων, που θα υποχρέωνε τις εταιρείες να εξοπλίζουν τα μοντέλα τους με αντικλεπτικά συστήματα.

Αυτή τη φορά, η είδηση προέρχεται απ’ το αστυνομικό τμήμα του Chichester και αφορά την κλοπή όχι μιας αλλά έξι μοτοσυκλετών(!) που ως επί το πλείστον υπάγονται στην on-off κατηγορία. Ειδικότερα, το έγκλημα πραγματοποιήθηκε στο West Wittering, που βρίσκεται πιο νότια του Chichester, στην οδό Redlands. Όπως αναφέρεται στην ανάρτησή τους στο Facebook, που έγινε στην επίσημη σελίδα του αστυνομικού τμήματος (ναι είναι τόσο μπροστά οι Άγγλοι), η λίστα των κλεμμένων μοτοσυκλετών απαρτίζεται απ’ τα εξής μοντέλα:

1.   KTM 495 άσπρο χρώμα του 1981

2.   MAICO 490 κόκκινο χρώμα της ίδιας χρονιάς

3.   MAICO 400 κόκκινο και ασημί του 1977

4.   BETA 300 EVO του 2013

5.   HUSABERG 390 toy 2011

6.   GAS GAS 300 Enduro

Η αξία της μικρής συλλογής των μοτοσυκλετών δεν έχει γνωστοποιηθεί ακόμη, αλλά κρίνοντας απ’ τα τρία πρώτα μοντέλα που είναι ιδιαίτερα δυσεύρετα μπορούμε να εικάσουμε πως θα είναι αρκετά μεγάλη. Η ληστεία όπως αναφέρεται, διαδραματίστηκε μεταξύ του διαστήματος απ' τις 18:00 το απόγευμα της 25ης Φεβρουαρίου ως τις 7:00 το πρωί της επόμενης μέρας. Δεδομένου πως η γειτονιά δεν είναι ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη, επειδή το μεγαλύτερο ποσοστό της ανήκει στον Keith Richards ο θρυλικός κιθαρίστας των Rolling Stones, έχοντας εκεί ένα τεράστιο σπίτι, γίνεται αντιληπτό πως οι δράστες μπορούσαν να ενεργήσουν ανενόχλητοι. Έτσι, διέρρηξαν το γκαράζ του, καθώς ήταν απομακρυσμένο απ' τα υπόλοιπα κτήρια, κλέβοντας τις μοτοσυκλέτες του, πράγμα που επιβεβαίωσε και η αστυνομία την επόμενη μέρα. Όπως και να ‘χει, ανεξαρτήτου της οικονομικής επιφάνειας του εκάστοτε κατόχου, το συναίσθημα της απώλειας είναι πάντοτε το ίδιο επώδυνο αφού οι περισσότεροι από μας –αν όχι όλοι- αναπτύσσουμε μια ιδιαίτερη σχέση με τις μοτοσυκλέτες μας. Ας ελπίσουμε πως η ιστορία θα έχει αίσιο τέλος και οι μοτοσυκλέτες θα επιστρέψουν στον αναβάτη τους...

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.