Έκλεψαν τις μοτοσυκλέτες του Keith Richards

Εκτός ελέγχου οι ληστές
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/2/2019

Όπως είναι ευρύτερα γνωστό, η εγκληματικότητα στην Αγγλία είναι ιδιαίτερα μεγάλη λόγω των αυξημένων κρουσμάτων κλοπής μοτοσυκλετών που διαδραματίζονται συχνά πυκνά. Τρανταχτό παραδείγμα τους πρόσφατου παρελθόντος ήταν, η κλοπή ενός Yamaha MT-07 απ’ το χώρο στάθμευσης της κατοικίας του ιδιοκτήτη, που μάλιστα, πραγματοποιήθηκε μπροστά στα μάτια του και οι ληστές δεν δίστασαν να σταματήσουν παρά το γεγονός ότι τους κατέγραφε η κάμερα! Μια αντίστοιχη περίπτωση ήταν και η αποτυχημένη απόπειρα κλοπής μιας Panigale εν ώρα αιχμής στους δρόμους του Λονδίνου! Τα προαναφερθέντα γεγονότα μπορούν να αποτελέσουν πειστήριο του πόσο πολύ έχει ξεφύγει η καταστάση στον τομέα της εγκληματικότητας κυριώς λόγω του θράσους των εγκληματιών που δεν γνωρίζει όρια. Τα κρούσματα είναι τόσα πολλά μάλιστα, που ο Δήμαρχος του Λονδίνου πέρσι, έκανε μια προσπάθεια να δημιουργήσει ένα νέο νόμο για την προστασία των δίκυκλων, που θα υποχρέωνε τις εταιρείες να εξοπλίζουν τα μοντέλα τους με αντικλεπτικά συστήματα.

Αυτή τη φορά, η είδηση προέρχεται απ’ το αστυνομικό τμήμα του Chichester και αφορά την κλοπή όχι μιας αλλά έξι μοτοσυκλετών(!) που ως επί το πλείστον υπάγονται στην on-off κατηγορία. Ειδικότερα, το έγκλημα πραγματοποιήθηκε στο West Wittering, που βρίσκεται πιο νότια του Chichester, στην οδό Redlands. Όπως αναφέρεται στην ανάρτησή τους στο Facebook, που έγινε στην επίσημη σελίδα του αστυνομικού τμήματος (ναι είναι τόσο μπροστά οι Άγγλοι), η λίστα των κλεμμένων μοτοσυκλετών απαρτίζεται απ’ τα εξής μοντέλα:

1.   KTM 495 άσπρο χρώμα του 1981

2.   MAICO 490 κόκκινο χρώμα της ίδιας χρονιάς

3.   MAICO 400 κόκκινο και ασημί του 1977

4.   BETA 300 EVO του 2013

5.   HUSABERG 390 toy 2011

6.   GAS GAS 300 Enduro

Η αξία της μικρής συλλογής των μοτοσυκλετών δεν έχει γνωστοποιηθεί ακόμη, αλλά κρίνοντας απ’ τα τρία πρώτα μοντέλα που είναι ιδιαίτερα δυσεύρετα μπορούμε να εικάσουμε πως θα είναι αρκετά μεγάλη. Η ληστεία όπως αναφέρεται, διαδραματίστηκε μεταξύ του διαστήματος απ' τις 18:00 το απόγευμα της 25ης Φεβρουαρίου ως τις 7:00 το πρωί της επόμενης μέρας. Δεδομένου πως η γειτονιά δεν είναι ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη, επειδή το μεγαλύτερο ποσοστό της ανήκει στον Keith Richards ο θρυλικός κιθαρίστας των Rolling Stones, έχοντας εκεί ένα τεράστιο σπίτι, γίνεται αντιληπτό πως οι δράστες μπορούσαν να ενεργήσουν ανενόχλητοι. Έτσι, διέρρηξαν το γκαράζ του, καθώς ήταν απομακρυσμένο απ' τα υπόλοιπα κτήρια, κλέβοντας τις μοτοσυκλέτες του, πράγμα που επιβεβαίωσε και η αστυνομία την επόμενη μέρα. Όπως και να ‘χει, ανεξαρτήτου της οικονομικής επιφάνειας του εκάστοτε κατόχου, το συναίσθημα της απώλειας είναι πάντοτε το ίδιο επώδυνο αφού οι περισσότεροι από μας –αν όχι όλοι- αναπτύσσουμε μια ιδιαίτερη σχέση με τις μοτοσυκλέτες μας. Ας ελπίσουμε πως η ιστορία θα έχει αίσιο τέλος και οι μοτοσυκλέτες θα επιστρέψουν στον αναβάτη τους...

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.