Εκπληκτικός Pedrosa, στέλνει στο θρανίο άπαντες για εξετάσεις!!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/10/2015

Με διάφορα 8,5 δευτερολέπτων απο τον Rossi στη 2η θέση, ο Pedrosa στέλνει άπαντες στα θρανία, ξανά για θεωρία... Ξεκίνησε 6ος, έχοντας ολοκληρώσει ενα εκπληκτικό warm-up, που λογω καιρού πραγματοποιήθηκε με σημαντική καθυστέρηση. Όχι όμως και ο αγώνας που η εκκίνηση, δόθηκε στην προγραμματισμένη ώρα. Ο καιρός θα έπαιζε ένα σημαντικό ρόλο, και θα έδινε μαθήματα διαχείρισης, κυρίως στον Lorenzo! Ξεκινώντας μπροστά και μάλιστα με διαφορά, ο Lorenzo συνέχισε σε γρήγορο ρυθμο, όταν στην πίστα σχηματίστηκε ένας στεγνός διάδρομος. Μέχρι εκείνη την ώρα, ο αγώνας έδειχνε ότι θα πάρει την γνωστή τροπή του, όταν βγαίνει μπροστά ο Lorenzo, δηλαδή καμία μάχη για την πρώτη θέση, αφού κανεις δεν θα τον πιάσει. Όταν όμως στέγνωσε η πίστα, ο Rossi που πάλευε με τον Dovizioso άρχισε να ανεβαίνει, με την Ducati να κινδύνευε με πτώση, την στιγμή που ο Pedrosa πιο πίσω ήταν με διαφορά ο ταχύτερος αναβάτης! Ο Ισπανός ξεμπερδεψε γρηγορα με τον Doviozoso, οταν εκείνος έχασε τη γραμμή του, και πέρασε σα σίφωνας τόσο τον Rossi οσο και τον Lorenzo, που ειχε κόψει παρά πολύ τον ρυθμό του, καθώς το εμπρός ελαστικό έχανε συνέχεια γραμμάρια γομας... Με την πρώτη θέση να έχει ξεκάθαρα κλείσει, ο Lorenzo έπρεπε τώρα να κρατήσει τον Rossi πίσω, για να μειώσει τη διαφορά στο πρωτάθλημα. Και το πάλεψε, μέχρι να κινδυνέψει με πτώση! Πέντε γύρους πριν το τέλος, το μοιραίο για τον Lorenzo παραλίγο να έρθει, και ανοίγοντας έδωσε τη θέση στο Rossi, όταν στην αρχή του αγώνα γυρνούσε σε άπιαστο ρυθμό!! Είναι σίγουρο ότι ενιωσε αδικία, από τα σημεία του καιρού και την τύχη, καθώς αργότερα έκανε μια δήλωση στο όριο του καθωσπρεπισμού: "καμια φορά συμβαίνει να μην κερδίσουν οι καλύτεροι"... Ο Marquez έκανε ένα μοναχικό αγώνα, ταλαιπωρημένος τόσο από το θέμα των ελαστικών, όσο και από τον πρόσφατο τραυματισμό του, περνώντας όμως τον Dovizioso, τερματίζοντας στην 4η θέση. Είδαμε τελικά την μονομαχία Rossi-Lorenzo που περιμέναμε από χθες, μόνο που το αντικείμενο συζήτησης δεν μπορεί παρά να είναι ο Pedrosa. Από πέρσι στο Brno είχε να κερδίσει αγώνα, όμως παραδοσιακά στέφεται νικητής σε έναν κάθε σεζόν. Κανείς δεν μπορεί να πει φέτος, έτσι όπως οδήγησε σήμερα, ότι "έκλεισε" για φέτος. Εκπληκτική οδήγηση, άξια να γίνει ένα μικρό κεφάλαιο στη θεωρεία των MotoGP που θα διδάσκονται αργότερα οι νεότεροι...

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.