Εκπληκτικός Pedrosa, στέλνει στο θρανίο άπαντες για εξετάσεις!!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/10/2015

Με διάφορα 8,5 δευτερολέπτων απο τον Rossi στη 2η θέση, ο Pedrosa στέλνει άπαντες στα θρανία, ξανά για θεωρία... Ξεκίνησε 6ος, έχοντας ολοκληρώσει ενα εκπληκτικό warm-up, που λογω καιρού πραγματοποιήθηκε με σημαντική καθυστέρηση. Όχι όμως και ο αγώνας που η εκκίνηση, δόθηκε στην προγραμματισμένη ώρα. Ο καιρός θα έπαιζε ένα σημαντικό ρόλο, και θα έδινε μαθήματα διαχείρισης, κυρίως στον Lorenzo! Ξεκινώντας μπροστά και μάλιστα με διαφορά, ο Lorenzo συνέχισε σε γρήγορο ρυθμο, όταν στην πίστα σχηματίστηκε ένας στεγνός διάδρομος. Μέχρι εκείνη την ώρα, ο αγώνας έδειχνε ότι θα πάρει την γνωστή τροπή του, όταν βγαίνει μπροστά ο Lorenzo, δηλαδή καμία μάχη για την πρώτη θέση, αφού κανεις δεν θα τον πιάσει. Όταν όμως στέγνωσε η πίστα, ο Rossi που πάλευε με τον Dovizioso άρχισε να ανεβαίνει, με την Ducati να κινδύνευε με πτώση, την στιγμή που ο Pedrosa πιο πίσω ήταν με διαφορά ο ταχύτερος αναβάτης! Ο Ισπανός ξεμπερδεψε γρηγορα με τον Doviozoso, οταν εκείνος έχασε τη γραμμή του, και πέρασε σα σίφωνας τόσο τον Rossi οσο και τον Lorenzo, που ειχε κόψει παρά πολύ τον ρυθμό του, καθώς το εμπρός ελαστικό έχανε συνέχεια γραμμάρια γομας... Με την πρώτη θέση να έχει ξεκάθαρα κλείσει, ο Lorenzo έπρεπε τώρα να κρατήσει τον Rossi πίσω, για να μειώσει τη διαφορά στο πρωτάθλημα. Και το πάλεψε, μέχρι να κινδυνέψει με πτώση! Πέντε γύρους πριν το τέλος, το μοιραίο για τον Lorenzo παραλίγο να έρθει, και ανοίγοντας έδωσε τη θέση στο Rossi, όταν στην αρχή του αγώνα γυρνούσε σε άπιαστο ρυθμό!! Είναι σίγουρο ότι ενιωσε αδικία, από τα σημεία του καιρού και την τύχη, καθώς αργότερα έκανε μια δήλωση στο όριο του καθωσπρεπισμού: "καμια φορά συμβαίνει να μην κερδίσουν οι καλύτεροι"... Ο Marquez έκανε ένα μοναχικό αγώνα, ταλαιπωρημένος τόσο από το θέμα των ελαστικών, όσο και από τον πρόσφατο τραυματισμό του, περνώντας όμως τον Dovizioso, τερματίζοντας στην 4η θέση. Είδαμε τελικά την μονομαχία Rossi-Lorenzo που περιμέναμε από χθες, μόνο που το αντικείμενο συζήτησης δεν μπορεί παρά να είναι ο Pedrosa. Από πέρσι στο Brno είχε να κερδίσει αγώνα, όμως παραδοσιακά στέφεται νικητής σε έναν κάθε σεζόν. Κανείς δεν μπορεί να πει φέτος, έτσι όπως οδήγησε σήμερα, ότι "έκλεισε" για φέτος. Εκπληκτική οδήγηση, άξια να γίνει ένα μικρό κεφάλαιο στη θεωρεία των MotoGP που θα διδάσκονται αργότερα οι νεότεροι...

Πέθανε ο Arthur Lampkin, παλιός Off-Road αγωνιζόμενος και θείος του Dougie

Οικογένεια με ιστορία, νίκες και τίτλους στους Off-Road αγώνες, σε ΜΧ, Enduro και trial
Arthur Lampkin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Ο Βρετανός Arthur Lampkin, της γνωστής οικογένειας Lampkin στην οποία ανήκει και ο πωλυπρωταθλητής trial Dougie Lampkin, έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας στο ιστορικό του off-road νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MX και στο Trophee des Nations τη δεκαετία του 1960, ενώ είχε κερδίσει χρυσό μετάλιο στο ISDE του 1966, και είχε νίκες και στα Scottish Six Days Trial (1963) και Scott Trial το 1960, 61 και 65.

Ο Arthur είχε γεννηθεί στο Kent στις 30 Μαίου 1938, και έμεινε στην ιστορία ως ένας ταχύτατος αναβάτης αγώνων off-road, κερδίζοντας στο ψηλότερο επίπεδο σε MX, Enduro και Trial.

Δίπλα του είχε τους δυο αδερφούς του, τον Alan και τον Martin, οι οποίοι κι εκείνοι σημείωσαν μεγάλες επιτυχίες στους αγώνες μοτοσυκλέτας, γράφοντας ανεξίτηλα στα βιβλία της ιστορίας το όνομα της οικογένειας.

Ο γιος του Arthur, John ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αγωνιζόμενος στο trial, όπου είχε και νίκη σε γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Trial της FIM, το 1983.

Dougie Lampkin

Οι περισσότεροι πάντως φαν αγώνων μοτοσυκλέτας από τις πιο πρόσφατες γενιές, έμαθαν το επίθετο κυρίως χάρη στον ανιψιό του Arthur, Dougie Lampkin, που κέρδισε 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Trial όταν αναζητούσε αντίπαλο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 -και μην ξεχνάμε τον γύρο που έκανε με σούζα στη διαδρομή του Isle of Man TT!

Arthur Lampkin

Ο Arthur αγωνιζόταν για την εργοστασιακή ομάδα της BSA, έχοντας επικές αναμετρήσεις με τους συμπατριώτες τους και έτερους θρύλους Dave Bickers και Jeff Smith στα σίξτις, όταν το BBC έδειχνε ζωντανά τους αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα Σαββάτου.

Στην καριέρα του, ο Arthur κέρδισε 7 γύρους GP αλλά και τον τίτλο των 500 στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Μotocross το 1959, κάτι που επανέλαβε το 1961 στα 250, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στο Παγκόσμιο της FIM στα 250. Νίκες σημείωσε και στο FIM Trophee des Nations το 1961 και 1962.

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2026, σε ηλικία 87 ετών, ο Arthur πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.