Εκτινασσόμενο κάθισμα ασφαλείας για scooter από την Italdesign Giugiaro

Εμπνευσμένο από τον… James Bond!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

31/5/2021

Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις για την παθητική ασφάλεια των δίτροχων, καθώς το σώμα του αναβάτη δεν μένει σταθερό πάνω όχημα. Η BMW με το C1 προσπάθησε να δημιουργήσει ένα κέλυφος γύρω από τον αναβάτη και να τον κρατήσει σταθερά μέσα σε αυτό με τις κλασσικές ζώνες ασφαλείας, όμως στην πράξη είχε πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην ενεργητική ασφάλεια, λόγω του υπερβολικού βάρους και μάλιστα σε εντελώς πολύ ψηλά.

Η Honda από την μεριά της προσπάθησε να προσαρμόσει του αερόσακους στα δίκυκλα και υπάρχει έκδοση της Goldwing με αερόσακο, όμως και πάλι η αποτελεσματικότητά του είναι αποδεκτή μόνο στις μετωπικές συγκρούσεις. Τώρα, έρχεται μια πιο εξειδικευμένη λύση από τον ιταλικό σχεδιαστικό οίκο Italdesign Giugiaro, όπου ένα hi-tech εκτινασσόμενο κάθισμα υπόσχεται προστασία του αναβάτη σε πολλαπλά σενάρια σύγκρουσης.

 Όπως βλέπουμε, ο αναβάτης είναι δεμένος με ζώνες ασφαλείας στο  “παιδικό καθισματάκι”, το οποίο με τη σειρά του στηρίζεται σε μια ειδικά βάση πάνω στη σέλα του δίκυκλου. Στη βάση αυτή βρίσκονται όλα τα μυστικά της πατέντας των Ιταλών, καθώς επιτρέπει στον αναβάτη να πλαγιάσει το πάνω μέρος τους σώματός του ελεύθερα στις στροφές, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις και σενάρια σύγκρουσης (π.χ. με υψηλή ταχύτητα ή σε περίπτωση πτώσεις χωρίς να έχει προηγηθεί σύγκρουση), έχει τη δυνατότητα να αποσυνδέεται από τη βάση του ώστε το σώμα του αναβάτη να δεχτεί μικρότερες δυνάμεις επιβράδυνσης.

Ο ρόλος του καθίσματος είναι να γίνει ασπίδα προστασίας για τη σπονδυλική στήλη, την λεκάνη και τον αυχένα του αναβάτη, δηλαδή για τραυματισμούς που προκαλούν πολύ σοβαρά προβλήματα. Το πότε θα μείνει το κάθισμα πάνω στη σέλα και το πότε θα αποσυνδεθεί, το καθορίζει μια ειδική ηλεκτρονική μονάδα στη βάση του καθίσματος που έχει τη δυνατότητα να επικοινωνεί με την ECU του δίκυκλου και να λαμβάνει δεδομένα για την ταχύτητα, τα φρένα και τα υπόλοιπα σύγχρονα συστήματα ενεργητικής ασφάλειας (TC, blind spot assist κ.τ.λ.) Η Italdesign προορίζει την πατέντα της κυρίως για τα scooter και για αστική χρήση, όπου οι πιθανότητες σύγκρουσης με αυτοκίνητα και επαφής του σώματος του αναβάτη με σκληρά σταθερά εμπόδια είναι πολύ μεγάλη. 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.