Ενδοεπικοινωνία SENA S20 και action cam SENA PRISM: Εξαντλητική δοκιμή, δείτε το video!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/9/2015
Σ’ ένα κόσμο δικτυωμένο…

"Θα είμαι εκεί σε λίγο. Όχι έχω ξεκινήσει. Όχι αλήθεια σου λέω, οδηγώ! Είμαι στην περιφερειακή και έχω τετάρτη! Το ξέρω ότι δεν ακούς τίποτα, αλλά σου ορκίζομαι ότι λέω την αλήθεια"!

*δημοσιεύτηκε, αρχικά, στο τεύχος 550, 1ης Σεπτεμβρίου

Ξέρετε τι είναι παρόμοιο, αλλά καλύτερο, από το να παίρνεις τηλέφωνο τους φίλους σου μέσα από το αεροπλάνο και να προσπαθείς να τους πείσεις ότι είσαι πράγματι πάνω από τα 30.000 πόδια; Να προσπαθείς να τους πείσεις ότι τους μιλάς, ενώ οδηγείς με 200 στο κοντέρ! Το πρώτο παραμένει μια υπηρεσία για λίγους, το δεύτερο όμως είναι εφικτό για όλους, δουλεύει άψογα και το διαπιστώσαμε στην πράξη! Θα πείτε, ποιος είναι ο λόγος να μιλάς στο τηλέφωνο όταν οδηγείς και άλλα τέτοια, περί απομόνωσης, νιρβάνας κτλ., αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση, φιλοσοφικού περιεχομένου. Εδώ μιλάμε για κάτι έμπρακτο: το καλύτερο σύστημα ενδοεπικοινωνίας και μια εξαιρετική action cam, που τα δοκιμάσαμε και πλέον δεν κάνουμε χωρίς αυτά!

 

Για όσους δεν γνωρίζουν την SENA, αρκεί μια πρόταση: πρωτοπόρος εταιρία σε συστήματα επικοινωνίας από το 1998, που δημιουργήθηκε από μοτοσυκλετιστές για μοτοσυκλετιστές. Έχουν αποδείξει ότι φτιάχνουν αξιόπιστα προϊόντα, περνώντας πλέον στις action κάμερες και με αφορμή την αντιπροσώπευση στην ελληνική αγορά, δοκιμάσαμε δύο από τα κορυφαία της προϊόντα, την Sena Prism και το σύστημα επικοινωνίας S20.

 

Το βασικό χαρακτηριστικό όλων των προϊόντων της SENA, είναι η ευκολία χειρισμού τους εν κινήσει. Όλες οι action cam είναι εύκολες στην λειτουργία τους, πράγμα που αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό τους, η Prism όμως είναι σχεδιασμένη για να την χειρίζεσαι με φωνητικές εντολές ή να σου μεταφέρει, αν έχεις ενδοεπικοινωνία της SENA, τις πληροφορίες της λειτουργίας της. Ακούς δηλαδή, αν καταγράφει, αν τελειώνει η μπαταρία της και είσαι έτσι σίγουρος για την κατάστασή της χωρίς να την βλέπεις, ενώ οδηγείς! Πρέπει όμως πρώτα να ξεκαθαρίσουμε ότι μιλάμε για δύο ξεχωριστά πακέτα που πωλούνται ξεχωριστά, αλλά συνεργάζονται καθώς είναι της ίδιας εταιρίας: Την ενδοεπικοινωνία S20 και το πακέτο της κάμερας Prism που περιλαμβάνει στην τιμή και όλους τους αντάπτορες και τους σφικτήρες για να στερεωθεί σε κάθε μοτοσυκλέτα, ειδικό αντάπτορα για όλα τα τριπόδια και φυσικά και την αδιάβροχη θήκη. Και τα δύο διαφορετικά προϊόντα όμως, συνεργάζονται με όλα τα Bluetooth, απλά σύνθετες λειτουργίες, όπως ο ασύρματος χειρισμός της Prism μπορεί να γίνει μόνο από το S20. Αντίστοιχα, οι ενδοεπικοινωνίες της Sena μπορούν να καταγράψουν ήχο και σε GoPro, φτάνει να προμηθευτείτε την αντίστοιχη προσθήκη από την Sena.

 

Στο πακέτο της Prism υπάρχουν επίσης και οι βάσεις για τοποθέτηση στο κράνος, που γίνεται χωρίς την σκληρή, αδιάβροχη θήκη, καθώς η ίδια η κάμερα είναι ανθεκτική στο βροχή. Η θήκη προορίζεται για υποβρύχιες λήψεις, ή για πολύ δυνατή βροχή. Στην πράξη, ανακαλύψαμε ότι η ποιότητα της εικόνας είναι παραπλήσια της GoPro 3 silver edition (χωρίς όμως τις ίδιες δυνατότητες σε video 60fps) παρόλο που η Prism υπολείπεται σε megapixel. Η ψαλίδα ανοίγει κι άλλο σε σύγκριση με τις ακριβότερες εκδόσεις της GoPro, αλλά αν υπολογίσεις ότι η Prism έρχεται με βάσεις και εξαρτήματα που στην GoPro κοστίζουν όσο και η κάμερα, τότε η διαφορά τιμής είναι τεράστια, υπέρ της SENA! Υπάρχουν επίσης κινητά τηλέφωνα που βγάζουν καλύτερες φωτογραφίες, αλλά σε video 1080p η ευκρίνειά της είναι άψογη, ενώ ο ήχος πολλαπλάσια καλύτερος από την στιγμή που το μικρόφωνο ευνοείται από τις πατέντες της SENA για μείωση του αέρα.

 

Η ενδοεπικοινωνία S20 σου επιτρέπει να μιλάς με άλλες μοτοσυκλέτες μέχρι 2 χιλιόμετρα μακριά, να ακούς μουσική από το ενσωματωμένο ραδιόφωνο ή άλλες πηγές και να μιλάς στο τηλέφωνο πραγματοποιώντας ή απαντώντας σε κλίσεις με φωνητικές εντολές. Η μπαταρία του κράτησε από Αθήνα μέχρι τις στροφές της Καβάλας, με συνεχή μουσική και μερικές κλήσεις στο δρόμο! Το S20 είναι αδιάβροχο, τοποθετείται πανεύκολα, ακόμα και σε παλιότερα ή φθηνότερα κράνη που δεν έχουν υποδοχή για ακουστικά. Η ένταση είναι αρκετά καλή, τα ηχεία δεν παραμορφώνουν και μεταδίδουν άψογα τον ήχο, αν και το καλύτερο είναι στο μικρόφωνο. Το S20 έρχεται με δύο μικρόφωνα, που το ένα είναι τύπου BOOM και υπεύθυνο για την εκμηδένιση του ήχου του αέρα και οτιδήποτε άλλο πέρα από την φωνή. Δεν περιορίζει τον θόρυβο, σας υπογράφω ότι τον κόβει τελείως!

 

Εννοείται ότι υπάρχουν κάποια «σκαμπανευάσματα» στην ένταση της φωνής, όσο το S20 προσπαθεί να βρει την ισορροπία, πάνω στο πόσο θα κόψει τον ήχο και πόσο θα επιτρέψει να ακουστεί, αλλά είναι ένας μικρός συμβιβασμός, και συμβαίνει μονάχα στα πολλά χιλιόμετρα, ή τέλος πάντων με έντονο αέρα. Μπορεί να απαντήσεις σε κλίση, ενώ τρέχεις με naked και να μην κόψεις καθόλου ταχύτητα. Ο συνομιλητής όχι μόνο θα σε ακούσει, αλλά δεν και να του πεις ότι εκείνη τη στιγμή οδηγείς, δεν θα σε πιστέψει γιατί απουσιάζει ο θόρυβος από τον αέρα.

 

Καθώς στο περιοδικό αλλάζουμε συχνά κράνη, ήταν αρκετά σημαντικό για εμάς, να είναι εύκολη η τοποθέτηση. Αντίθετα με τους αγοραστές της SENA, εμείς αλλάζαμε συνέχεια κράνος. Διαπιστώσαμε έτσι στην πράξη, ότι αν κάποιος έχει το ίδιο ζήτημα με εμάς, αν έχει δηλαδή δύο κράνη που τα εναλλάσσει συχνά, θα εντυπωσιαστεί από την απλότητα του συστήματος ασφάλισης της SENA. Θέλεις ένα μικρό αλεν (υπάρχει στη συσκευασία) και δύο λεπτά, για να τοποθετήσεις την ενδοεπικοινωνία σε άλλο κράνος. Το S20 παρέχει επίσης και ειδικές προσθήκες για τα ακουστικά, ώστε αναλόγως την κατασκευής του κράνους, να εξασφαλίσεις ότι εφάπτονται στα αυτιά σου, κάτω από όλες τις συνθήκες.

Δοκιμάσαμε το «ζευγάρωμα» του S20 σε android και iphone, και δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα στην επικοινωνία τους. Το μόνο θέμα που συναντήσαμε, ήταν με τρεις συσκευές ενωμένες, δηλαδή την PRISM, το S20 και το smartphone συνδεδεμένα ταυτόχρονα. Υπήρχαν κάποιες φορές τότε, που δεν συνδεόταν αυτόματα η κάμερα με την ενδοεπικοινωνία, και έπρεπε να την κλείσεις και να την ανοίξεις ξανά. Πέρα από αυτό, η επικοινωνία ήταν απρόσκοπτη, χωρίς κανένα πρόβλημα. Τόσο στις συνθήκες του Mega Test, όσο και αργότερα, στην καθημερινή χρήση. Για την S20, πέρα από την αργή διαδικασία αναζήτησης ραδιοφωνικού σταθμού, δεν έχουμε πραγματικά άλλη παρατήρηση. Χρειάζεται να ξοδέψεις χρόνο, ώστε να μάθεις τους συνδυασμούς κουμπιών, αλλά από εκεί και πέρα η S20 θα γίνει προέκτασή σου, και δεν θα μπορείς χωρίς αυτή.

Για την Prism, η εικόνα του video που παρουσιάζουμε παρακάτω, μιλά από μόνη της, και ο καθένας αποφασίζει με βάση αυτά που βλέπει. Εμείς να προσθέσουμε, ότι αργότερα σε μια δυνατή βροχή, η κάμερα άντεξε χωρίς την χρήση της προστατευτικής θήκης. Όπως επίσης και σε μερικές πτώσεις, ευτυχώς μόνη της, χωρίς την μοτοσυκλέτα και τον αναβάτη να ακολουθούν…

 

Όμως όλη αυτή η προστασία, της μικροσκοπικής κάμερας, έχει κι ένα μικρό μειονέκτημα. Για να την φορτίσεις θα πρέπει να την ανοίξεις, παρόλο που η mini usb υποδοχή, έχει το δικό της καπάκι. Είναι τόσο μικρό, που δεν εφαρμόζουν όλα τα καλώδια. Επίσης οι φωτογραφίες που τραβά, εκτός από το γεγονός ότι υπολείπονται της ευκρίνειας που έχει το video, αλλά και της χρωματικής απεικόνισης, περιορίζονται και από τον επεξεργαστή της κάμερας, και έτσι οι συνεχείς λήψεις είναι αναγκαστικά μέχρι 3MP αντί για 5MP, που τραβά στις μεμονωμένες φωτογραφίες.

 

Από την άλλη, το video, που για αυτό την θέλεις, πλησιάζει την GoPro, όταν μιλάμε για 1080p στα 30 frame. Γιατί η Gopro έχει περισσότερες δυνατότητες και ελαφρώς καλύτερη ευκρίνεια, ιδιαίτερα το βράδυ. Όμως η SENA, με το μακρόστενο σχήμα της, δεν προεξέχει από το κράνος σου, έχει μικρότερη αντίσταση από τον αέρα και στο πακέτο υπάρχουν όλα όσα χρειάζεσαι, για να την τοποθετήσεις σε κάθε δυνατό σημείο της μοτοσυκλέτας. Είναι σημαντικό να εστιάσουμε για λίγο στις βεντούζες που έρχονται μαζί της: Είναι ότι καλύτερο έχουμε δει! Έχουν μαλακή υφή και μια κολλώδη επιφάνεια, που μένουν πάνω σε πλαστικά και ρεζερβουάρ, πριν ακόμα τις ασφαλίσεις. Το μειονέκτημα είναι ότι απαιτούν προστασία. Για αυτό στη συσκευασία, έχεις και τα αντίστοιχα καλύμματα και δεν πρέπει να τις αφήνεις χωρίς αυτά. Η βάση με τις δύο βεντούζες, πέρα από την ασφάλεια (πιο εύκολα χαλαρώνει μία, αντί για δύο) προσφέρει και καλύτερη σταθερότητα.

 

Στο video που ετοιμάσαμε, πέρα από τις διαφορετικές μοτοσυκλέτες, και τις διαδρομές για ποικιλία στην εικόνα, βάλαμε στο τέλος και υποβρύχια λήψη, αλλά και ένα πλάνο από τον κρατήρα ενός παλιού ηφαιστείου, που σταθερά βγάζει ατμούς, περίπου στους 100ο Κελσίου, γιατί αφού βρήκαμε την ευκαιρία, είπαμε να μην σπάσουμε τα στερεότυπα, σε ότι αφορά τις δοκιμές των «action cam»!

 

 

 

Ετικέτες

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος
athens road
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates
Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

eu road death rates
Η εικόνα της Ε.Ε. το 2025 (σε θανάτους από τροχαία ανά εκατομμύριο κατοίκων)

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn
Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.