Ενδοεπικοινωνία SENA S20 και action cam SENA PRISM: Εξαντλητική δοκιμή, δείτε το video!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/9/2015
Σ’ ένα κόσμο δικτυωμένο…

"Θα είμαι εκεί σε λίγο. Όχι έχω ξεκινήσει. Όχι αλήθεια σου λέω, οδηγώ! Είμαι στην περιφερειακή και έχω τετάρτη! Το ξέρω ότι δεν ακούς τίποτα, αλλά σου ορκίζομαι ότι λέω την αλήθεια"!

*δημοσιεύτηκε, αρχικά, στο τεύχος 550, 1ης Σεπτεμβρίου

Ξέρετε τι είναι παρόμοιο, αλλά καλύτερο, από το να παίρνεις τηλέφωνο τους φίλους σου μέσα από το αεροπλάνο και να προσπαθείς να τους πείσεις ότι είσαι πράγματι πάνω από τα 30.000 πόδια; Να προσπαθείς να τους πείσεις ότι τους μιλάς, ενώ οδηγείς με 200 στο κοντέρ! Το πρώτο παραμένει μια υπηρεσία για λίγους, το δεύτερο όμως είναι εφικτό για όλους, δουλεύει άψογα και το διαπιστώσαμε στην πράξη! Θα πείτε, ποιος είναι ο λόγος να μιλάς στο τηλέφωνο όταν οδηγείς και άλλα τέτοια, περί απομόνωσης, νιρβάνας κτλ., αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση, φιλοσοφικού περιεχομένου. Εδώ μιλάμε για κάτι έμπρακτο: το καλύτερο σύστημα ενδοεπικοινωνίας και μια εξαιρετική action cam, που τα δοκιμάσαμε και πλέον δεν κάνουμε χωρίς αυτά!

 

Για όσους δεν γνωρίζουν την SENA, αρκεί μια πρόταση: πρωτοπόρος εταιρία σε συστήματα επικοινωνίας από το 1998, που δημιουργήθηκε από μοτοσυκλετιστές για μοτοσυκλετιστές. Έχουν αποδείξει ότι φτιάχνουν αξιόπιστα προϊόντα, περνώντας πλέον στις action κάμερες και με αφορμή την αντιπροσώπευση στην ελληνική αγορά, δοκιμάσαμε δύο από τα κορυφαία της προϊόντα, την Sena Prism και το σύστημα επικοινωνίας S20.

 

Το βασικό χαρακτηριστικό όλων των προϊόντων της SENA, είναι η ευκολία χειρισμού τους εν κινήσει. Όλες οι action cam είναι εύκολες στην λειτουργία τους, πράγμα που αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό τους, η Prism όμως είναι σχεδιασμένη για να την χειρίζεσαι με φωνητικές εντολές ή να σου μεταφέρει, αν έχεις ενδοεπικοινωνία της SENA, τις πληροφορίες της λειτουργίας της. Ακούς δηλαδή, αν καταγράφει, αν τελειώνει η μπαταρία της και είσαι έτσι σίγουρος για την κατάστασή της χωρίς να την βλέπεις, ενώ οδηγείς! Πρέπει όμως πρώτα να ξεκαθαρίσουμε ότι μιλάμε για δύο ξεχωριστά πακέτα που πωλούνται ξεχωριστά, αλλά συνεργάζονται καθώς είναι της ίδιας εταιρίας: Την ενδοεπικοινωνία S20 και το πακέτο της κάμερας Prism που περιλαμβάνει στην τιμή και όλους τους αντάπτορες και τους σφικτήρες για να στερεωθεί σε κάθε μοτοσυκλέτα, ειδικό αντάπτορα για όλα τα τριπόδια και φυσικά και την αδιάβροχη θήκη. Και τα δύο διαφορετικά προϊόντα όμως, συνεργάζονται με όλα τα Bluetooth, απλά σύνθετες λειτουργίες, όπως ο ασύρματος χειρισμός της Prism μπορεί να γίνει μόνο από το S20. Αντίστοιχα, οι ενδοεπικοινωνίες της Sena μπορούν να καταγράψουν ήχο και σε GoPro, φτάνει να προμηθευτείτε την αντίστοιχη προσθήκη από την Sena.

 

Στο πακέτο της Prism υπάρχουν επίσης και οι βάσεις για τοποθέτηση στο κράνος, που γίνεται χωρίς την σκληρή, αδιάβροχη θήκη, καθώς η ίδια η κάμερα είναι ανθεκτική στο βροχή. Η θήκη προορίζεται για υποβρύχιες λήψεις, ή για πολύ δυνατή βροχή. Στην πράξη, ανακαλύψαμε ότι η ποιότητα της εικόνας είναι παραπλήσια της GoPro 3 silver edition (χωρίς όμως τις ίδιες δυνατότητες σε video 60fps) παρόλο που η Prism υπολείπεται σε megapixel. Η ψαλίδα ανοίγει κι άλλο σε σύγκριση με τις ακριβότερες εκδόσεις της GoPro, αλλά αν υπολογίσεις ότι η Prism έρχεται με βάσεις και εξαρτήματα που στην GoPro κοστίζουν όσο και η κάμερα, τότε η διαφορά τιμής είναι τεράστια, υπέρ της SENA! Υπάρχουν επίσης κινητά τηλέφωνα που βγάζουν καλύτερες φωτογραφίες, αλλά σε video 1080p η ευκρίνειά της είναι άψογη, ενώ ο ήχος πολλαπλάσια καλύτερος από την στιγμή που το μικρόφωνο ευνοείται από τις πατέντες της SENA για μείωση του αέρα.

 

Η ενδοεπικοινωνία S20 σου επιτρέπει να μιλάς με άλλες μοτοσυκλέτες μέχρι 2 χιλιόμετρα μακριά, να ακούς μουσική από το ενσωματωμένο ραδιόφωνο ή άλλες πηγές και να μιλάς στο τηλέφωνο πραγματοποιώντας ή απαντώντας σε κλίσεις με φωνητικές εντολές. Η μπαταρία του κράτησε από Αθήνα μέχρι τις στροφές της Καβάλας, με συνεχή μουσική και μερικές κλήσεις στο δρόμο! Το S20 είναι αδιάβροχο, τοποθετείται πανεύκολα, ακόμα και σε παλιότερα ή φθηνότερα κράνη που δεν έχουν υποδοχή για ακουστικά. Η ένταση είναι αρκετά καλή, τα ηχεία δεν παραμορφώνουν και μεταδίδουν άψογα τον ήχο, αν και το καλύτερο είναι στο μικρόφωνο. Το S20 έρχεται με δύο μικρόφωνα, που το ένα είναι τύπου BOOM και υπεύθυνο για την εκμηδένιση του ήχου του αέρα και οτιδήποτε άλλο πέρα από την φωνή. Δεν περιορίζει τον θόρυβο, σας υπογράφω ότι τον κόβει τελείως!

 

Εννοείται ότι υπάρχουν κάποια «σκαμπανευάσματα» στην ένταση της φωνής, όσο το S20 προσπαθεί να βρει την ισορροπία, πάνω στο πόσο θα κόψει τον ήχο και πόσο θα επιτρέψει να ακουστεί, αλλά είναι ένας μικρός συμβιβασμός, και συμβαίνει μονάχα στα πολλά χιλιόμετρα, ή τέλος πάντων με έντονο αέρα. Μπορεί να απαντήσεις σε κλίση, ενώ τρέχεις με naked και να μην κόψεις καθόλου ταχύτητα. Ο συνομιλητής όχι μόνο θα σε ακούσει, αλλά δεν και να του πεις ότι εκείνη τη στιγμή οδηγείς, δεν θα σε πιστέψει γιατί απουσιάζει ο θόρυβος από τον αέρα.

 

Καθώς στο περιοδικό αλλάζουμε συχνά κράνη, ήταν αρκετά σημαντικό για εμάς, να είναι εύκολη η τοποθέτηση. Αντίθετα με τους αγοραστές της SENA, εμείς αλλάζαμε συνέχεια κράνος. Διαπιστώσαμε έτσι στην πράξη, ότι αν κάποιος έχει το ίδιο ζήτημα με εμάς, αν έχει δηλαδή δύο κράνη που τα εναλλάσσει συχνά, θα εντυπωσιαστεί από την απλότητα του συστήματος ασφάλισης της SENA. Θέλεις ένα μικρό αλεν (υπάρχει στη συσκευασία) και δύο λεπτά, για να τοποθετήσεις την ενδοεπικοινωνία σε άλλο κράνος. Το S20 παρέχει επίσης και ειδικές προσθήκες για τα ακουστικά, ώστε αναλόγως την κατασκευής του κράνους, να εξασφαλίσεις ότι εφάπτονται στα αυτιά σου, κάτω από όλες τις συνθήκες.

Δοκιμάσαμε το «ζευγάρωμα» του S20 σε android και iphone, και δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα στην επικοινωνία τους. Το μόνο θέμα που συναντήσαμε, ήταν με τρεις συσκευές ενωμένες, δηλαδή την PRISM, το S20 και το smartphone συνδεδεμένα ταυτόχρονα. Υπήρχαν κάποιες φορές τότε, που δεν συνδεόταν αυτόματα η κάμερα με την ενδοεπικοινωνία, και έπρεπε να την κλείσεις και να την ανοίξεις ξανά. Πέρα από αυτό, η επικοινωνία ήταν απρόσκοπτη, χωρίς κανένα πρόβλημα. Τόσο στις συνθήκες του Mega Test, όσο και αργότερα, στην καθημερινή χρήση. Για την S20, πέρα από την αργή διαδικασία αναζήτησης ραδιοφωνικού σταθμού, δεν έχουμε πραγματικά άλλη παρατήρηση. Χρειάζεται να ξοδέψεις χρόνο, ώστε να μάθεις τους συνδυασμούς κουμπιών, αλλά από εκεί και πέρα η S20 θα γίνει προέκτασή σου, και δεν θα μπορείς χωρίς αυτή.

Για την Prism, η εικόνα του video που παρουσιάζουμε παρακάτω, μιλά από μόνη της, και ο καθένας αποφασίζει με βάση αυτά που βλέπει. Εμείς να προσθέσουμε, ότι αργότερα σε μια δυνατή βροχή, η κάμερα άντεξε χωρίς την χρήση της προστατευτικής θήκης. Όπως επίσης και σε μερικές πτώσεις, ευτυχώς μόνη της, χωρίς την μοτοσυκλέτα και τον αναβάτη να ακολουθούν…

 

Όμως όλη αυτή η προστασία, της μικροσκοπικής κάμερας, έχει κι ένα μικρό μειονέκτημα. Για να την φορτίσεις θα πρέπει να την ανοίξεις, παρόλο που η mini usb υποδοχή, έχει το δικό της καπάκι. Είναι τόσο μικρό, που δεν εφαρμόζουν όλα τα καλώδια. Επίσης οι φωτογραφίες που τραβά, εκτός από το γεγονός ότι υπολείπονται της ευκρίνειας που έχει το video, αλλά και της χρωματικής απεικόνισης, περιορίζονται και από τον επεξεργαστή της κάμερας, και έτσι οι συνεχείς λήψεις είναι αναγκαστικά μέχρι 3MP αντί για 5MP, που τραβά στις μεμονωμένες φωτογραφίες.

 

Από την άλλη, το video, που για αυτό την θέλεις, πλησιάζει την GoPro, όταν μιλάμε για 1080p στα 30 frame. Γιατί η Gopro έχει περισσότερες δυνατότητες και ελαφρώς καλύτερη ευκρίνεια, ιδιαίτερα το βράδυ. Όμως η SENA, με το μακρόστενο σχήμα της, δεν προεξέχει από το κράνος σου, έχει μικρότερη αντίσταση από τον αέρα και στο πακέτο υπάρχουν όλα όσα χρειάζεσαι, για να την τοποθετήσεις σε κάθε δυνατό σημείο της μοτοσυκλέτας. Είναι σημαντικό να εστιάσουμε για λίγο στις βεντούζες που έρχονται μαζί της: Είναι ότι καλύτερο έχουμε δει! Έχουν μαλακή υφή και μια κολλώδη επιφάνεια, που μένουν πάνω σε πλαστικά και ρεζερβουάρ, πριν ακόμα τις ασφαλίσεις. Το μειονέκτημα είναι ότι απαιτούν προστασία. Για αυτό στη συσκευασία, έχεις και τα αντίστοιχα καλύμματα και δεν πρέπει να τις αφήνεις χωρίς αυτά. Η βάση με τις δύο βεντούζες, πέρα από την ασφάλεια (πιο εύκολα χαλαρώνει μία, αντί για δύο) προσφέρει και καλύτερη σταθερότητα.

 

Στο video που ετοιμάσαμε, πέρα από τις διαφορετικές μοτοσυκλέτες, και τις διαδρομές για ποικιλία στην εικόνα, βάλαμε στο τέλος και υποβρύχια λήψη, αλλά και ένα πλάνο από τον κρατήρα ενός παλιού ηφαιστείου, που σταθερά βγάζει ατμούς, περίπου στους 100ο Κελσίου, γιατί αφού βρήκαμε την ευκαιρία, είπαμε να μην σπάσουμε τα στερεότυπα, σε ότι αφορά τις δοκιμές των «action cam»!

 

 

 

Ετικέτες

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”