Ενδοεπικοινωνία SENA S20 και action cam SENA PRISM: Εξαντλητική δοκιμή, δείτε το video!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/9/2015
Σ’ ένα κόσμο δικτυωμένο…

"Θα είμαι εκεί σε λίγο. Όχι έχω ξεκινήσει. Όχι αλήθεια σου λέω, οδηγώ! Είμαι στην περιφερειακή και έχω τετάρτη! Το ξέρω ότι δεν ακούς τίποτα, αλλά σου ορκίζομαι ότι λέω την αλήθεια"!

*δημοσιεύτηκε, αρχικά, στο τεύχος 550, 1ης Σεπτεμβρίου

Ξέρετε τι είναι παρόμοιο, αλλά καλύτερο, από το να παίρνεις τηλέφωνο τους φίλους σου μέσα από το αεροπλάνο και να προσπαθείς να τους πείσεις ότι είσαι πράγματι πάνω από τα 30.000 πόδια; Να προσπαθείς να τους πείσεις ότι τους μιλάς, ενώ οδηγείς με 200 στο κοντέρ! Το πρώτο παραμένει μια υπηρεσία για λίγους, το δεύτερο όμως είναι εφικτό για όλους, δουλεύει άψογα και το διαπιστώσαμε στην πράξη! Θα πείτε, ποιος είναι ο λόγος να μιλάς στο τηλέφωνο όταν οδηγείς και άλλα τέτοια, περί απομόνωσης, νιρβάνας κτλ., αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση, φιλοσοφικού περιεχομένου. Εδώ μιλάμε για κάτι έμπρακτο: το καλύτερο σύστημα ενδοεπικοινωνίας και μια εξαιρετική action cam, που τα δοκιμάσαμε και πλέον δεν κάνουμε χωρίς αυτά!

 

Για όσους δεν γνωρίζουν την SENA, αρκεί μια πρόταση: πρωτοπόρος εταιρία σε συστήματα επικοινωνίας από το 1998, που δημιουργήθηκε από μοτοσυκλετιστές για μοτοσυκλετιστές. Έχουν αποδείξει ότι φτιάχνουν αξιόπιστα προϊόντα, περνώντας πλέον στις action κάμερες και με αφορμή την αντιπροσώπευση στην ελληνική αγορά, δοκιμάσαμε δύο από τα κορυφαία της προϊόντα, την Sena Prism και το σύστημα επικοινωνίας S20.

 

Το βασικό χαρακτηριστικό όλων των προϊόντων της SENA, είναι η ευκολία χειρισμού τους εν κινήσει. Όλες οι action cam είναι εύκολες στην λειτουργία τους, πράγμα που αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό τους, η Prism όμως είναι σχεδιασμένη για να την χειρίζεσαι με φωνητικές εντολές ή να σου μεταφέρει, αν έχεις ενδοεπικοινωνία της SENA, τις πληροφορίες της λειτουργίας της. Ακούς δηλαδή, αν καταγράφει, αν τελειώνει η μπαταρία της και είσαι έτσι σίγουρος για την κατάστασή της χωρίς να την βλέπεις, ενώ οδηγείς! Πρέπει όμως πρώτα να ξεκαθαρίσουμε ότι μιλάμε για δύο ξεχωριστά πακέτα που πωλούνται ξεχωριστά, αλλά συνεργάζονται καθώς είναι της ίδιας εταιρίας: Την ενδοεπικοινωνία S20 και το πακέτο της κάμερας Prism που περιλαμβάνει στην τιμή και όλους τους αντάπτορες και τους σφικτήρες για να στερεωθεί σε κάθε μοτοσυκλέτα, ειδικό αντάπτορα για όλα τα τριπόδια και φυσικά και την αδιάβροχη θήκη. Και τα δύο διαφορετικά προϊόντα όμως, συνεργάζονται με όλα τα Bluetooth, απλά σύνθετες λειτουργίες, όπως ο ασύρματος χειρισμός της Prism μπορεί να γίνει μόνο από το S20. Αντίστοιχα, οι ενδοεπικοινωνίες της Sena μπορούν να καταγράψουν ήχο και σε GoPro, φτάνει να προμηθευτείτε την αντίστοιχη προσθήκη από την Sena.

 

Στο πακέτο της Prism υπάρχουν επίσης και οι βάσεις για τοποθέτηση στο κράνος, που γίνεται χωρίς την σκληρή, αδιάβροχη θήκη, καθώς η ίδια η κάμερα είναι ανθεκτική στο βροχή. Η θήκη προορίζεται για υποβρύχιες λήψεις, ή για πολύ δυνατή βροχή. Στην πράξη, ανακαλύψαμε ότι η ποιότητα της εικόνας είναι παραπλήσια της GoPro 3 silver edition (χωρίς όμως τις ίδιες δυνατότητες σε video 60fps) παρόλο που η Prism υπολείπεται σε megapixel. Η ψαλίδα ανοίγει κι άλλο σε σύγκριση με τις ακριβότερες εκδόσεις της GoPro, αλλά αν υπολογίσεις ότι η Prism έρχεται με βάσεις και εξαρτήματα που στην GoPro κοστίζουν όσο και η κάμερα, τότε η διαφορά τιμής είναι τεράστια, υπέρ της SENA! Υπάρχουν επίσης κινητά τηλέφωνα που βγάζουν καλύτερες φωτογραφίες, αλλά σε video 1080p η ευκρίνειά της είναι άψογη, ενώ ο ήχος πολλαπλάσια καλύτερος από την στιγμή που το μικρόφωνο ευνοείται από τις πατέντες της SENA για μείωση του αέρα.

 

Η ενδοεπικοινωνία S20 σου επιτρέπει να μιλάς με άλλες μοτοσυκλέτες μέχρι 2 χιλιόμετρα μακριά, να ακούς μουσική από το ενσωματωμένο ραδιόφωνο ή άλλες πηγές και να μιλάς στο τηλέφωνο πραγματοποιώντας ή απαντώντας σε κλίσεις με φωνητικές εντολές. Η μπαταρία του κράτησε από Αθήνα μέχρι τις στροφές της Καβάλας, με συνεχή μουσική και μερικές κλήσεις στο δρόμο! Το S20 είναι αδιάβροχο, τοποθετείται πανεύκολα, ακόμα και σε παλιότερα ή φθηνότερα κράνη που δεν έχουν υποδοχή για ακουστικά. Η ένταση είναι αρκετά καλή, τα ηχεία δεν παραμορφώνουν και μεταδίδουν άψογα τον ήχο, αν και το καλύτερο είναι στο μικρόφωνο. Το S20 έρχεται με δύο μικρόφωνα, που το ένα είναι τύπου BOOM και υπεύθυνο για την εκμηδένιση του ήχου του αέρα και οτιδήποτε άλλο πέρα από την φωνή. Δεν περιορίζει τον θόρυβο, σας υπογράφω ότι τον κόβει τελείως!

 

Εννοείται ότι υπάρχουν κάποια «σκαμπανευάσματα» στην ένταση της φωνής, όσο το S20 προσπαθεί να βρει την ισορροπία, πάνω στο πόσο θα κόψει τον ήχο και πόσο θα επιτρέψει να ακουστεί, αλλά είναι ένας μικρός συμβιβασμός, και συμβαίνει μονάχα στα πολλά χιλιόμετρα, ή τέλος πάντων με έντονο αέρα. Μπορεί να απαντήσεις σε κλίση, ενώ τρέχεις με naked και να μην κόψεις καθόλου ταχύτητα. Ο συνομιλητής όχι μόνο θα σε ακούσει, αλλά δεν και να του πεις ότι εκείνη τη στιγμή οδηγείς, δεν θα σε πιστέψει γιατί απουσιάζει ο θόρυβος από τον αέρα.

 

Καθώς στο περιοδικό αλλάζουμε συχνά κράνη, ήταν αρκετά σημαντικό για εμάς, να είναι εύκολη η τοποθέτηση. Αντίθετα με τους αγοραστές της SENA, εμείς αλλάζαμε συνέχεια κράνος. Διαπιστώσαμε έτσι στην πράξη, ότι αν κάποιος έχει το ίδιο ζήτημα με εμάς, αν έχει δηλαδή δύο κράνη που τα εναλλάσσει συχνά, θα εντυπωσιαστεί από την απλότητα του συστήματος ασφάλισης της SENA. Θέλεις ένα μικρό αλεν (υπάρχει στη συσκευασία) και δύο λεπτά, για να τοποθετήσεις την ενδοεπικοινωνία σε άλλο κράνος. Το S20 παρέχει επίσης και ειδικές προσθήκες για τα ακουστικά, ώστε αναλόγως την κατασκευής του κράνους, να εξασφαλίσεις ότι εφάπτονται στα αυτιά σου, κάτω από όλες τις συνθήκες.

Δοκιμάσαμε το «ζευγάρωμα» του S20 σε android και iphone, και δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα στην επικοινωνία τους. Το μόνο θέμα που συναντήσαμε, ήταν με τρεις συσκευές ενωμένες, δηλαδή την PRISM, το S20 και το smartphone συνδεδεμένα ταυτόχρονα. Υπήρχαν κάποιες φορές τότε, που δεν συνδεόταν αυτόματα η κάμερα με την ενδοεπικοινωνία, και έπρεπε να την κλείσεις και να την ανοίξεις ξανά. Πέρα από αυτό, η επικοινωνία ήταν απρόσκοπτη, χωρίς κανένα πρόβλημα. Τόσο στις συνθήκες του Mega Test, όσο και αργότερα, στην καθημερινή χρήση. Για την S20, πέρα από την αργή διαδικασία αναζήτησης ραδιοφωνικού σταθμού, δεν έχουμε πραγματικά άλλη παρατήρηση. Χρειάζεται να ξοδέψεις χρόνο, ώστε να μάθεις τους συνδυασμούς κουμπιών, αλλά από εκεί και πέρα η S20 θα γίνει προέκτασή σου, και δεν θα μπορείς χωρίς αυτή.

Για την Prism, η εικόνα του video που παρουσιάζουμε παρακάτω, μιλά από μόνη της, και ο καθένας αποφασίζει με βάση αυτά που βλέπει. Εμείς να προσθέσουμε, ότι αργότερα σε μια δυνατή βροχή, η κάμερα άντεξε χωρίς την χρήση της προστατευτικής θήκης. Όπως επίσης και σε μερικές πτώσεις, ευτυχώς μόνη της, χωρίς την μοτοσυκλέτα και τον αναβάτη να ακολουθούν…

 

Όμως όλη αυτή η προστασία, της μικροσκοπικής κάμερας, έχει κι ένα μικρό μειονέκτημα. Για να την φορτίσεις θα πρέπει να την ανοίξεις, παρόλο που η mini usb υποδοχή, έχει το δικό της καπάκι. Είναι τόσο μικρό, που δεν εφαρμόζουν όλα τα καλώδια. Επίσης οι φωτογραφίες που τραβά, εκτός από το γεγονός ότι υπολείπονται της ευκρίνειας που έχει το video, αλλά και της χρωματικής απεικόνισης, περιορίζονται και από τον επεξεργαστή της κάμερας, και έτσι οι συνεχείς λήψεις είναι αναγκαστικά μέχρι 3MP αντί για 5MP, που τραβά στις μεμονωμένες φωτογραφίες.

 

Από την άλλη, το video, που για αυτό την θέλεις, πλησιάζει την GoPro, όταν μιλάμε για 1080p στα 30 frame. Γιατί η Gopro έχει περισσότερες δυνατότητες και ελαφρώς καλύτερη ευκρίνεια, ιδιαίτερα το βράδυ. Όμως η SENA, με το μακρόστενο σχήμα της, δεν προεξέχει από το κράνος σου, έχει μικρότερη αντίσταση από τον αέρα και στο πακέτο υπάρχουν όλα όσα χρειάζεσαι, για να την τοποθετήσεις σε κάθε δυνατό σημείο της μοτοσυκλέτας. Είναι σημαντικό να εστιάσουμε για λίγο στις βεντούζες που έρχονται μαζί της: Είναι ότι καλύτερο έχουμε δει! Έχουν μαλακή υφή και μια κολλώδη επιφάνεια, που μένουν πάνω σε πλαστικά και ρεζερβουάρ, πριν ακόμα τις ασφαλίσεις. Το μειονέκτημα είναι ότι απαιτούν προστασία. Για αυτό στη συσκευασία, έχεις και τα αντίστοιχα καλύμματα και δεν πρέπει να τις αφήνεις χωρίς αυτά. Η βάση με τις δύο βεντούζες, πέρα από την ασφάλεια (πιο εύκολα χαλαρώνει μία, αντί για δύο) προσφέρει και καλύτερη σταθερότητα.

 

Στο video που ετοιμάσαμε, πέρα από τις διαφορετικές μοτοσυκλέτες, και τις διαδρομές για ποικιλία στην εικόνα, βάλαμε στο τέλος και υποβρύχια λήψη, αλλά και ένα πλάνο από τον κρατήρα ενός παλιού ηφαιστείου, που σταθερά βγάζει ατμούς, περίπου στους 100ο Κελσίου, γιατί αφού βρήκαμε την ευκαιρία, είπαμε να μην σπάσουμε τα στερεότυπα, σε ότι αφορά τις δοκιμές των «action cam»!

 

 

 

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες