Εντουροβόλτα - ΕΠΟΣ: 8ο Enduro Festival Μεγάρων

Μία συνάντηση ολόκληρης της Enduro Κοινότητας

Από το

motomag

31/1/2025

Στο καλύτερο ίσως βουνό της Αττικής για enduro, η Λέσχη Μοτοσυκλετιστών Μεγάρων (ΛΕ.Μ.Μ.) διοργάνωσε το 8^ο Enduro Festival με καταπληκτικό καιρό, εξαιρετικό σε πρόσφυση έδαφος και πάρα πολλές συμμετοχές, που ξεπέρασαν τις 670. Το ΜΟΤΟ εξασφάλισε ένα Husqvarna TE300 Heritage2025 για τον απεσταλμένο του και αυτός μεταδίδει…

Πέντε μήνες ξόδεψαν τα μέλη της ΛΕ.Μ.Μ. για να ετοιμάσουν αυτή τη βόλτα, η οποία είχε πραγματικά τα πάντα: μια πλατεία γεμάτη μοτοσυκλέτες και καλοστημένα περίπτερα με νέα μοντέλα, εξοπλισμό και αξεσουάρ που μπορούσες να αγοράσεις εκείνη τη στιγμή (σώθηκαν όσοι ξέχασαν τα γάντια στο σπίτι), αλλά και εξειδικευμένες υπηρεσίες για τους λάτρεις του enduro, όπως η επιτόπια επισκευή σε μπότες. Είχε πάρτι το βράδυ του Σαββάτου, για όσους βέβαια τυχερούς μπόρεσαν να παρευρεθούν, καθώς οι περισσότεροι Αθηναίοι το κάναμε μονοήμερη και πηγαίνοντας στα Μέγαρα Κυριακή πρωί. Μπορούσες να δεις από κοντά αρκετούς από τους πρωταγωνιστές του πανελληνίου πρωταθλήματος enduro, όπως τον Παναγιώτη Κακολύρη και την καινούργια RMX του στο περίπτερο της Suzuki αλλά και στη διαδρομή στο βουνό, τον Γιάννη Ντεβετζή στην πρώτη του βόλτα με Beta, τον «δικό μας» Κίμωνα Καράμπελα με Yamaha WR450F, καθώς και τον για 3^η συνεχόμενη φορά τερματίσαντα του Rally Dakar, Βασίλη Μπούδρο, που ξενάγησε καμία δεκαριά Άγγλους στα μεγαρίτικα μονοπάτια.

Η ατραξιόν του φεστιβάλ ήταν βέβαια η χορταστική -και πολύ κουραστική για τους απροπόνητους σαν και του λόγου μου- διαδρομή των 80 χιλιομέτρων σε εξαιρετικό έδαφος, χωμένη μέσα στο δάσος, με μεγάλο της μέρος να αποτελείται από φρεσκοανοιγμένα μονοπάτια. Στην ανακοίνωση, η διαδρομή είχε χαρακτηριστεί medium και σε αρκετά σημεία διαχωριζόταν σε hard και normal. Όσοι ακολούθησαν τα hard κομμάτια βρέθηκαν αντιμέτωποι με ζόρικες δυσκολίες αλλά και με αρκετό… μποτιλιάρισμα, καθώς δεν ήταν λίγοι αυτοί που μπήκαν να δοκιμάσουν την τύχη τους χωρίς να έχουν το ανάλογο οδηγικό επίπεδο για να τη βγάλουν.

Η normal διαδρομή είχε τα πάντα και σε χορταστικές δόσεις: σφιχτά τεχνικά κομμάτια με ρίζες, χοντρούς νεροσωλήνες, κορμούς και γλιστερή πέτρα, ανοιχτά γκαζερά με κοφτά αλματάκια, ζόρικες ανηφόρες με βαθιά λούκια και σκαλοπάτια, απότομες κατηφόρες με γλιστερό έδαφος και κάθετα drop.

Η εντύπωση που έχουμε σχηματίσει όλα αυτά τα χρόνια για το βουνό των Μεγάρων επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά: αν το enduro είναι το χόμπι σου, δεν υπάρχει καλύτερος προορισμός στην Αττική.

Αν εξαιρέσεις το μποτιλιάρισμα στα hard και τον κόσμο που μαζευόταν στα πιο απαιτητικά σημεία της διαδρομής, δύσκολα θα αντιλαμβανόσουν ότι κινείσαι στα ίδια μονοπάτια με άλλες 670 μοτοσυκλέτες. Η βόλτα είχε ροή και οι αναβάτες ήταν αρκετά απλωμένοι μέσα στη διαδρομή, καθώς μπήκαν σε κύματα από τις 8.30 που άνοιξε η είσοδος μέχρι τις 10.35 που μπήκε ο Σεβαστόπουλος με τον γιο του, τελευταίος και καταϊδρωμένος από το βιαστικό ξεφόρτωμα μπας και προλάβαινε την πόρτα ανοιχτή. Μετά τα παρακάλια του Γιάννη για να μπει, πέντε λεπτά μετά το κλείσιμο της πόρτας και λίγο πριν η διοργάνωση αμολήσει τις σκούπες -οι οποίες αν σε πετύχαιναν μέσα στη διαδρομή είχαν σαφή οδηγία να σε βγάλουν να γυρίσεις στην πλατεία από άσφαλτο-, το βουνό των Μεγάρων είχε γεμίσει Enduro, τα οποία οι Μεγαρίτες δέχονται με ευχαρίστηση στην περιοχή τους. Απόδειξη αυτού, η παρουσία του Δημάρχου Μεγάρων, που αντί να κάτσει σπίτι του να απολαύσει το ζεστό κυριακάτικο πρωϊνό, ήρθε από τις επτάμισι στην πλατεία Έξω Βρύσης και ευχαρίστησε τους συμμετέχοντες από τα μικρόφωνα λίγο πριν δοθεί η εκκίνηση.

Και τώρα που είπαμε εκκίνηση, να κάνουμε και το -μοναδικό- παράπονό μας. Αγαπητοί συνάδελφοι της ΛΕ.Μ.Μ., δεν υπήρχε κανένας λόγος να ξεκινήσουν οι πρώτοι μέσα από τη λασπωμένη κοίτη του ρέματος. ΟΚ, ήταν εντυπωσιακό για τους -ελάχιστους- περαστικούς που χάζεψαν τα πρώτα μηχανάκια να σηκώνουν έναν τεράστιο πίδακα λάσπης πίσω τους - και μερικά από αυτά να μην καταφέρνουν να ξαναβγούν στην άσφαλτο, τριάντα μέτρα πιο κάτω, χωρίς εξωτερική βοήθεια. Οι αναβάτες όμως ξεκίνησαν τη μεγάλη βόλτα τους λασπωμένοι, με τα φτερά χτισμένα από πηλό, τα μαρσπίε να γλιστράνε, τις αλυσίδες σε άθλια κατάσταση και τα ρούχα τους μουλιασμένα. Ευτυχώς επικράτησε η λογική και λίγα λεπτά αργότερα, το κομμάτι του ρέματος κόπηκε και οι μοτοσυκλέτες ξεκινούσαν τη διαδρομή μερικά μέτρα πιο κάτω.

Σε όλα τα υπόλοιπα, η διοργάνωση έδειξε για ποιον λόγο προετοιμαζόταν πέντε μήνες: παρουσία ασθενοφόρου και πυροσβεστικής, τόσο στην εκκίνηση όσο και στη στάση ανεφοδιασμού, στην οποία πέρα από το μπιτόνι σου, που το παρέδιδες σε φορτηγό στην εκκίνηση, μπορούσες να βρεις νερά, μπανάνες, μπάρες δημητριακών και Red Bull σε αφθονία. Πολλά, ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ άΆτομα της λέσχης διάσπαρτα στο βουνό, άλλοι πεζοί, άλλοι με μοτοσυκλέτες, πανταχού παρόντες, έτοιμοι να βοηθήσουν στα δύσκολα σημεία αλλά και να προειδοποιήσουν σε τυχόν δυσκολίες που δεν φαίνονταν με τη φόρα που προσέγγιζες το σημείο. Τους αξίζουν συγχαρητήρια και ευχόμαστε να συνεχίσουν έτσι κάθε χρόνο!

Husqvarna TE 300 Heritage
του Κωνσταντίνου Δάλλα:

Μια από τις αγαπημένες μας enduro μοτοσυκλέτες για κάθε χρήση. Άλλωστε έχει και την εμφάνιση που ταιριάζει στην ηλικία του προσωρινού αναβάτη της. Μπορεί τα 300 δίχρονα κυβικά της να ακούγονται πολλά, όμως η μεγάλη Husqvarna είναι ένα από τα πιο ευκολοδήγητα enduro που μπορείς να αγοράσεις σήμερα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ξεκινούσα να ανεβαίνω μια ανηφόρα και, λίγο μετά τη βάση, διαπίστωνα ότι είμαι με «μια πάνω». Κανένα πρόβλημα για το TE 300, λίγη βοήθεια με τον συμπλέκτη και φτάνεις πάνω άνετα, χωρίς δράματα. Την ίδια στιγμή, έχει τόσο μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που μπορώ να αξιοποιήσω που δύσκολα θα επέλεγα κάτι άλλο για βόλτα ή αγώνα enduro. Μπορεί το KTM να μου ταιριάζει περισσότερο σε μέγεθος, όμως η παρουσία μοχλικού στο Husqvarna, καθαρά για ψυχολογικούς λόγους, θα με έντυνε στα μπλε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Δείτε περισσότερα στη συλλογή φωτογραφιών που ακολουθεί.

Ετικέτες

enduro

ENDURO FESTIVAL ΜΕΓΑΡΩΝ

https://bit.ly/MOTO_674

Επικαιρότητα

Stark Varg EX: Παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου από τα Temu - Λέει ότι το έκανε, αλλά υπάρχει μεγαλύτερο [Video]

Η ανωτερότητα των ηλεκτρικών κινητήρων που ευαγγελίζεται η εταιρεία σηκώνει συζήτηση - Όπως και το ρεκόρ που ισχυρίζεται

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/12/2025

Η Stark Future πραγματοποίησε ανάβαση στο υψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, Los Ojos del Salado, φτάνοντας σε υψόμετρο 6.721 μέτρων με τον Ελβετό αναβάτη Jiri Zak επάνω στην ηλεκτρική Varg EX και διατυμπανίζει ότι έσπασε το ρεκόρ για την υψηλότερη ανάβαση με μοτοσυκλέτα που ανήκει στη Yamaha και τον Pol Tarres. Τα δεδομένα την διαψεύδουν.

Εν συντομία: Υπάρχει ένα κωνικό ηφαίστειο που προσφέρεται για αναβάσεις οχημάτων εξαιτίας της ομαλότητάς του και τις εύκολης προσέγγισης με αυτοκίνητο μέχρι περίπου τα 5.000 μέτρα. Εδώ και μία εικοσαετία, 9 στους 10 που θέλουν να σπάσουν το συγκεκριμένο ρεκόρ, επιλέγουν το συγκεκριμένο βουνό και σε ότι αφορά τις μοτοσυκλέτες κολλάνε σε ένα σημείο της σάρας που βυθίζει την μοτοσυκλέτα και έτσι κανείς δεν έχει σπάσει το όριο των 7.000 μέτρων, ενώ είναι αρκετά εύκολο (συγκριτικά και μόνο η λέξη "εύκολο") να φτάσουν στα 6.500 μέτρα.

Ο Tarres επιχείρησε με Tenere και έκανε ρεκόρ δικύλινδρων αλλά επιχείρησε και με YZ450 και έφτασε ψηλότερα από όλους. Εκείνο το ρεκόρ ΔΕΝ έχει σπάσει ακόμη. Η Yamaha το έχει επικοινωνήσει και διάφοροι οργανισμοί καταγραφής ρεκόρ περιμένουν ακόμη να το πιστοποιήσουν. Διασημότερος όλων είναι τα Guiness φυσικά που δεν τα βρήκαν με την Yamaha στην δήλωση του ρεκόρ και δεν έχουν συμπεριλάβει στην λίστα τους την προσπάθεια του Tarres. Η Stark Varg ποντάρει ότι θα μπει στην λίστα αυτή, όμως αυτό δεν σημαίνει πως το YZ450 της Yamaha δεν έχει φτάσει ψηλότερα. Αν η Stark Varg έκανε λόγο για ρεκόρ ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, δεν θα ήταν πρόβλημα. Δηλώνοντας πως έχει πάει ψηλότερα από όλους και μάλιστα πως αυτό συνέβη γιατί δεν έχει τα "προβλήματα των κινητήρων εσωτερικής καύσης σε μεγάλα υψόμετρα" είναι ένα σημαντικό ατόπημα.

Ακόμη και αν οι Ισπανοί δεν θέλουν να υπολογίσουν το ρεκόρ του YZ450, υπάρχει άλλο ρεκόρ μόλις 40 μέτρων που αναγνωρίζεται και από τα Guiness με μόλις διψήφια διαφορά, οπότε ο τονισμός της προσπάθειας ως κάτι που μόνο μία ηλεκτρική μπορεί να κάνει είναι διπλά άτοπος.

Πιο αναλυτικά:

Το μόνο σίγουρο πως ανεβαίνοντας αναπνέει ένας κινητήρας δυσκολότερα. Έχουμε φτάσει εντός Ελλάδας τα 2.810 με τέσσερις μοτοσυκλέτες, ΤΕΥΧΟΣ #625 Δεκέμβριος 2021, και τα 1.301 κυβικά δεν είχαν κανένα θέμα, τα μικρότερα είχαν χάσει λίγη από την δύναμη τους.

Στο Νεπάλ οδηγώντας στα 5.200 μέτρα το πρόβλημα των 400 κυβικών ήταν ακριβώς το ίδιο με πριν, δεν υπήρχε σημαντική διαφορά. Δεν έχουμε οδηγήσει πάνω από τα 6.000 μέτρα εδώ στο MOTO, αλλά το μόνο σίγουρο, μιλώντας και με τον Tarres, είναι πως κάθε 100 μέτρα είναι και σημαντική η διαφορά ιδιαίτερα αν μιλάμε για ταχεία άνοδο, όπως συμβαίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση που απαιτεί δηλαδή μπόλικο γκάζι.

Τα ψηλά βουνά είναι απαιτητικά με τα μέλη των αποστολών να χρειάζονται εβδομάδες σταδιακής προσαρμογής για να εγκλιματιστούν στην οροσειρά των Άνδεων. Ακόμη και με την απίστευτη φυσική κατάσταση των κορυφαίων αθλητών τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Το μεγάλα υψόμετρα μπορούν να λυγίσουν τους περισσότερους ανθρώπους με την “ασθένεια του υψομέτρου” να είναι μόνιμος σύντροφος για τις ομάδες που επιχειρούν σε αυτά. Χιονοπτώσεις, κατολισθήσεις, ισχυροί άνεμοι, χαμηλές θερμοκρασίες, απότομές κόψεις, παγωμένα τμήματα και σάρες περιπλέκουν την αναζήτηση και τελική επιλογή βέλτιστης διαδρομής. Ξεκινώντας από το Καταφύγιο Murray στα 4.522 μέτρα, οι δυσκολίες των εγχειρημάτων αυτών είναι δυσκολότερες από όσο οι περισσότεροι φανταζόμαστε.

Το πνεύμα της δημοσίευσης δεν είναι να μειωθεί καμία από τις απόπειρες που καταβάλλουν κατασκευαστές και εταιρείες, επιτυχημένες ή όχι, αλλά μια διευκρίνηση στο τι έχει έως τώρα επιτευχθεί, το οποίο είναι και αντίθετο με τους ισχυρισμούς της Stark Varg για νέο παγκόσμιο ρεκόρ.

Το απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου διατηρεί ο Pol Tarres από το 2024 όταν στο πλαίσιο της αποστολής της Yamaha, ανέβηκε έως τα 6.756 μέτρα με ένα cross country YZ450FX, ξεπερνώντας το ρεκόρ των 6.546 μέτρων που είχε κάνει ο Jiri Zak με ένα ΚΤΜ 450 τo 2020.

Στην ίδια αποστολή ο Ισπανός αναβάτης επέκτεινε το ήδη δικό του ρεκόρ ανάβασης σε υψόμετρο για πολυκύλινδρη μοτοσυκλέτα από τα 6.157,5 μετρά (Yamaha Tenere 700 - 2022), στα 6.677 μέτρα, ξανά με ένα Yamaha Tenere 700.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως ένα ρεκόρ δεν καταγράφεται μονάχα από τα Guiness Records καθώς η συγκεκριμένη εταιρεία και οι διαδικασίες της δεν είναι ο μοναδικός "θεματοφύλακας" ρεκόρ στον κόσμο.

Σύμφωνα με αυτήν πάντως, το υψηλότερο υψόμετρο που επιτεύχθηκε ποτέ με μοτοσικλέτα είναι τα 6.639 μέτρα και καταγράφηκε από τους Francisco Rencoret, Max Rencoret και Tomás Rencoret, στις 25 Νοεμβρίου 2025, με την ομάδα (πατέρας και δύο γιοι) να σημειώνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου οδηγώντας τις μοτοσυκλέτες τους έως τα 6.639,976 μέτρα, πάλι στο Ojos del Salado, το ψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, χωρίς να γίνεται αναφορά στις μοτοσυκλέτες.

Η προσπάθεια κεφαλαιοποίησης του εγχειρήματος από το τμήμα marketing της Stark Future είναι τουλάχιστον προβληματική, παρουσιάζοντας την ανωτερότητα των ηλεκτροκινητήρων έναντι των συμβατικών, εσωτερικής καύσης, λόγω της μη εξάρτησης τους από την περιεκτικότητα του ατμοσφαιρικού αέρα σε οξυγόνο που χρειάζεται ο θερμικός κινητήρας για να λειτουργήσει σωστά κατά την καύση του μίγματος. Τι κάνει δηλαδή νιάου νιάου στα κεραμίδια.

Την ίδια στιγμή η Starl Varg φυσικά και “ξεχνάει” να αναφερθεί στα ζητήματα αυτονομίας και ανεφοδιασμού της μοτοσυκλέτας της, το ντύσιμο των μπαταριών με αλουμινοκουβέρτες (φαίνεται στις φωτογραφίες) για την διατήρηση της θερμότητας που απαιτείται ώστε λειτουργούν οι μπαταρίες και κυρίως το γεγονός ότι δεν πρόκειται για ένα απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου, αλλά για την καλύτερη επίδοση ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, έως τώρα. Χώρια που για να φτάσει εκεί η ηλεκτρική της μοτοσυκλέτα χρειάστηκαν άλλα οχήματα με θερμικούς κινητήρες για να τη μεταφέρουν εκεί πάνω, αλλά και για να την φέρουν ξανά κάτω... Άρα για ποια ακριβώς "νίκη" των ηλεκτρικών έναντι των συμβατικών μοτοσυκλετών υπερηφανεύεται;

Ακόμα και άγοντας όμως την ανάβαση του Tarres με το YZ450FX -το ρεκόρ περιμένει επικαιροποίηση- είναι όντως τόσο μεγάλη επιτυχία για ένα αγωνιστικό enduro, ακόμα και εάν αυτό είναι ηλεκτρικό, το να ξεπεράσει ένα μεσαίο on-off για μόλις 44 μέτρα;