Επετειακό R nineT/5

Για τα 50 χρόνια από τη δημιουργία της σειράς /5
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/7/2019

Η BMW είναι μια απ’ τις παλαιότερες ευρωπαϊκές εταιρείες που κατασκευάζει μοτοσυκλέτες, καθώς το πρώτο μοντέλο της βγήκε στην παραγωγή πριν από 97 χρόνια, το 1921, ενώ πριν από 50 χρόνια έβγαλε στην παραγωγή τη σειρά /5 με τις R50, R60 και R75 να είναι οι αντιπρόσωποί της. Αυτά τα μοντέλα θεωρούνται εκ των ουκ άνευ σε εκδηλώσεις με θέμα τις κλασικές μοτοσυκλέτες, όπως οι “Ημέρες Μοτοσυκλέτας” για παράδειγμα, γεγονός που αποδεικνύει την διαχρονική τους αξία. Με αφορμή το μισό αιώνα απ’ τη δημιουργία της σειράς /5, η BMW έφτιαξε μια επετειακή έκδοση της R nineT, μιας μοτοσυκλετιστικής οικογένειας που διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την παράδοση και το ιστορικό παρελθόν της φίρμας.

Η επετειακή έκδοση R nineT /5 περιορίζεται μόνο σε αισθητικές αλλαγές οι οποίες όμως αναδεικνύουν και συνδέουν περισσότερο το R nineT με τους προγόνους του. Αρχικά, το ρεζερβουάρ είναι πλέον μονόχρωμο και το μπλε είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό με την βαθιά απόχρωσή του, ενώ η BMW έχει φροντίσει να διατίθεται σε περισσότερα χρώματα.

Τα διπλά λευκά σιρίτια και τα προστατευτικά του ρεζερβουάρ εκεί που ακουμπούν τα πόδια του αναβάτη τονίζουν περισσότερο την κλασσική χροιά που απορρέει το μοντέλο. Πίσω απ’ την τάπα υπάρχει και το μεταλλικό έμβλημα της σειράς /5, ενώ η ίδια τεχνοτροπία βαφής χρησιμοποιείται και στο εμπρός φτερό του τροχού. Οι ζάντες, οι σωλήνες και το τελικό της εξάτμισης είναι χρωμιομένα όπως και οι καθρέπτες. Αντίστοιχα υπάρχει και το κλασικό χρωμιωμένο σιρίτι στη σέλα, που ήταν σημείο αναφοράς των μοντέλων της προηγούμενης χιλιετίας, όπως και η στάμπα πάνω της με τον χαρακτηριστικό έλικα.

Στους υπόλοιπους τομείς το R nineT παραμένει ίδιο και απαράλλαχτο με τον αεροελαίοψυκτο κινητήρα των 1.170cc καθώς και όλα τα ηλεκτρονικά βοηθήματα που τον συνοδεύουν, όπως το ABS και το ASC της BMW, ενώ τα θερμαινόμενα grip ανήκουν στον βασικό εξοπλισμό.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.