Επετειακό R nineT/5

Για τα 50 χρόνια από τη δημιουργία της σειράς /5
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/7/2019

Η BMW είναι μια απ’ τις παλαιότερες ευρωπαϊκές εταιρείες που κατασκευάζει μοτοσυκλέτες, καθώς το πρώτο μοντέλο της βγήκε στην παραγωγή πριν από 97 χρόνια, το 1921, ενώ πριν από 50 χρόνια έβγαλε στην παραγωγή τη σειρά /5 με τις R50, R60 και R75 να είναι οι αντιπρόσωποί της. Αυτά τα μοντέλα θεωρούνται εκ των ουκ άνευ σε εκδηλώσεις με θέμα τις κλασικές μοτοσυκλέτες, όπως οι “Ημέρες Μοτοσυκλέτας” για παράδειγμα, γεγονός που αποδεικνύει την διαχρονική τους αξία. Με αφορμή το μισό αιώνα απ’ τη δημιουργία της σειράς /5, η BMW έφτιαξε μια επετειακή έκδοση της R nineT, μιας μοτοσυκλετιστικής οικογένειας που διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την παράδοση και το ιστορικό παρελθόν της φίρμας.

Η επετειακή έκδοση R nineT /5 περιορίζεται μόνο σε αισθητικές αλλαγές οι οποίες όμως αναδεικνύουν και συνδέουν περισσότερο το R nineT με τους προγόνους του. Αρχικά, το ρεζερβουάρ είναι πλέον μονόχρωμο και το μπλε είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό με την βαθιά απόχρωσή του, ενώ η BMW έχει φροντίσει να διατίθεται σε περισσότερα χρώματα.

Τα διπλά λευκά σιρίτια και τα προστατευτικά του ρεζερβουάρ εκεί που ακουμπούν τα πόδια του αναβάτη τονίζουν περισσότερο την κλασσική χροιά που απορρέει το μοντέλο. Πίσω απ’ την τάπα υπάρχει και το μεταλλικό έμβλημα της σειράς /5, ενώ η ίδια τεχνοτροπία βαφής χρησιμοποιείται και στο εμπρός φτερό του τροχού. Οι ζάντες, οι σωλήνες και το τελικό της εξάτμισης είναι χρωμιομένα όπως και οι καθρέπτες. Αντίστοιχα υπάρχει και το κλασικό χρωμιωμένο σιρίτι στη σέλα, που ήταν σημείο αναφοράς των μοντέλων της προηγούμενης χιλιετίας, όπως και η στάμπα πάνω της με τον χαρακτηριστικό έλικα.

Στους υπόλοιπους τομείς το R nineT παραμένει ίδιο και απαράλλαχτο με τον αεροελαίοψυκτο κινητήρα των 1.170cc καθώς και όλα τα ηλεκτρονικά βοηθήματα που τον συνοδεύουν, όπως το ABS και το ASC της BMW, ενώ τα θερμαινόμενα grip ανήκουν στον βασικό εξοπλισμό.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες