Επετειακό R nineT/5

Για τα 50 χρόνια από τη δημιουργία της σειράς /5
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/7/2019

Η BMW είναι μια απ’ τις παλαιότερες ευρωπαϊκές εταιρείες που κατασκευάζει μοτοσυκλέτες, καθώς το πρώτο μοντέλο της βγήκε στην παραγωγή πριν από 97 χρόνια, το 1921, ενώ πριν από 50 χρόνια έβγαλε στην παραγωγή τη σειρά /5 με τις R50, R60 και R75 να είναι οι αντιπρόσωποί της. Αυτά τα μοντέλα θεωρούνται εκ των ουκ άνευ σε εκδηλώσεις με θέμα τις κλασικές μοτοσυκλέτες, όπως οι “Ημέρες Μοτοσυκλέτας” για παράδειγμα, γεγονός που αποδεικνύει την διαχρονική τους αξία. Με αφορμή το μισό αιώνα απ’ τη δημιουργία της σειράς /5, η BMW έφτιαξε μια επετειακή έκδοση της R nineT, μιας μοτοσυκλετιστικής οικογένειας που διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την παράδοση και το ιστορικό παρελθόν της φίρμας.

Η επετειακή έκδοση R nineT /5 περιορίζεται μόνο σε αισθητικές αλλαγές οι οποίες όμως αναδεικνύουν και συνδέουν περισσότερο το R nineT με τους προγόνους του. Αρχικά, το ρεζερβουάρ είναι πλέον μονόχρωμο και το μπλε είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό με την βαθιά απόχρωσή του, ενώ η BMW έχει φροντίσει να διατίθεται σε περισσότερα χρώματα.

Τα διπλά λευκά σιρίτια και τα προστατευτικά του ρεζερβουάρ εκεί που ακουμπούν τα πόδια του αναβάτη τονίζουν περισσότερο την κλασσική χροιά που απορρέει το μοντέλο. Πίσω απ’ την τάπα υπάρχει και το μεταλλικό έμβλημα της σειράς /5, ενώ η ίδια τεχνοτροπία βαφής χρησιμοποιείται και στο εμπρός φτερό του τροχού. Οι ζάντες, οι σωλήνες και το τελικό της εξάτμισης είναι χρωμιομένα όπως και οι καθρέπτες. Αντίστοιχα υπάρχει και το κλασικό χρωμιωμένο σιρίτι στη σέλα, που ήταν σημείο αναφοράς των μοντέλων της προηγούμενης χιλιετίας, όπως και η στάμπα πάνω της με τον χαρακτηριστικό έλικα.

Στους υπόλοιπους τομείς το R nineT παραμένει ίδιο και απαράλλαχτο με τον αεροελαίοψυκτο κινητήρα των 1.170cc καθώς και όλα τα ηλεκτρονικά βοηθήματα που τον συνοδεύουν, όπως το ABS και το ASC της BMW, ενώ τα θερμαινόμενα grip ανήκουν στον βασικό εξοπλισμό.

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.