Επιτέλους ψηφίζεται η μείωση ΦΠΑ στα κράνη στο 13% από 24%

Στη Βουλή μαζί με τον προϋπολογισμό
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/11/2019

Μετά από… αιώνες θα γίνει τελικά το αυτονόητο και τα κράνη δεν θα επιβαρύνονται με τον ανώτερο συντελεστή ΦΠΑ του 24% σαν να πρόκειται για είδη πολυτελείας. Όχι πως ο νέος ΦΠΑ του 13% έχει λογική για ένα καταναλωτικό είδος που η κατοχή και η χρήση του επιβάλλεται δια νόμου και έχει άμεση σχέση με την ανθρώπινη ζωή. Τουλάχιστον όμως το πρώτο βήμα προς τη λογική έγινε και η μείωση κατά 11% είναι αρκετή για να κάνει μια σημαντική διαφορά τιμής στα ποιοτικά κράνη της μεσαίας και premium κατηγορίας. Προφανώς στα πολύ φτηνά η μείωση της τελικής τιμής θα είναι αμελητέα και τα 5-10 ευρώ της μείωσης δεν πρόκειται να δημιουργήσουν ουρές αγοραστών έξω από τα καταστήματα.

Όμως για τα κράνη άνω των 200€ και κυρίως για τα κράνη που προσφέρουν την τελευταία λέξη της τεχνολογίας σε υλικά κατασκευής και άνεσης, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά και η μείωση του συντελεστή ΦΠΑ στο 13% μπορεί να τα φέρει πιο κοντά στο πορτοφόλι του μέσου μοτοσυκλετιστή, αφού σε κάποιες περιπτώσεις θα ξεπερνά τα 200€.

Όπως κι αν έχει, η φορολογική ελάφρυνση στα κράνη έχει κυρίως συμβολική αξία και είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Παρ’ όλα αυτά, εμείς πιστεύουμε πως τα κράνη μοτοσυκλέτας θα έπρεπε να μπουν στον χαμηλότερο συντελεστή, διότι δεν μπορείς να λες ως κράτος πως κάνεις ό,τι μπορείς για την μείωση των ατυχημάτων στους δρόμους και την ίδια στιγμή να φορολογείς τον εξοπλισμό ασφαλείας που είναι απαραίτητος για να πετύχεις τον στόχο σου. 

Η.Π.Α.: Νόμος προστατεύει τις πίστες από τις καταγγελίες κατοίκων

Αναφέρει πως οι κάτοικοι δεν μπορούν να αξιώσουν κάτι, εφόσον η πίστα υπήρχε από πριν
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

22/4/2026

Οι καταγγελίες των κατοίκων που μένουν κοντά σε πίστες είναι συχνό φαινόμενο, όμως στο Κάνσας των Ηνωμένων Πολιτειών θεσπίστηκε νόμος για την προστασία των χώρων μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Η Πολιτεία του Κάνσας λοιπόν θέσπισε νόμο με στόχο να διασφαλίσει το μέλλον των πιστών της από αστικές αγωγές σχετικά με τον θόρυβο και την κυκλοφορία, υπό την προϋπόθεση ότι η πίστα υπήρχε πριν μείνουν εκεί οι γείτονες.

Στην ουσία, το επιχείρημα είναι ότι αν επιλέξεις να αγοράσεις ή να χτίσεις δίπλα σε μια υπάρχουσα πίστα, δεν μπορείς στη συνέχεια να αλλάξεις γνώμη και να παραπονεθείς για τον θόρυβο που κάνει αφότου μετακομίσεις.

Οι καταγγελίες των ανθρώπων που μένουν κοντά σε μία πίστα δεν είναι βέβαια αποκλειστικά αμερικανικό ζήτημα και με την κίνηση αυτή στο Κάνσας αποκλείονται οι αξιώσεις όσων μετακόμισαν σε ακτίνα πέντε μιλίων μετά την ύπαρξη μιας πίστας.

Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμοί στο νομοσχέδιο, όπως το ότι η προστασία δεν ισχύει αν διαπιστωθεί ότι μια πίστα έχει παραβιάσει τους όρους λειτουργίας της – για παράδειγμα, λειτουργώντας εκτός των επιτρεπόμενων ωρών ή αν δεν έχει φιλοξενήσει αγώνα τα τέσσερα χρόνια πριν από την κατασκευή των γειτονικών ακινήτων.

Ακόμη και μερικές από τις πιο γνωστές πίστες της Αμερικής δεν γλιτώνουν. Η Laguna Seca αντιμετωπίζει συνεχείς διαμάχες με τους κατοίκους της περιοχής λόγω του θορύβου. Νομοθεσίες όπως αυτή δεν διαφυλάσσουν απλώς την κληρονομιά των αγώνων, αλλά αναγνωρίζουν και την οικονομική αξία που προσφέρουν αυτές οι εγκαταστάσεις μέσω της απασχόλησης, του τουρισμού και των εκδηλώσεων.

Ετικέτες