Επιτέλους ξύπνησαν οι εταιρείες και θα προωθήσουν τον μοτοσυκλετισμό!

Ας ελπίσουμε πως θα προλάβουν την καταστροφή
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/8/2019

Πιθανότατα είναι πολύ αργά πλέον, αλλά όπως λένε “η ελπίδα πεθαίνει τελευταία” οπότε και εμείς ελπίζουμε και ευχόμαστε να έχει αποτέλεσμα η πρωτοβουλία που ανέλαβε η Ένωση Κατασκευαστών Μοτοσυκλετών των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα αποφάσιζαν να βάλουν όλοι μαζί χρήματα και να πληρώσουν μια διαφημιστική-προωθητική εταιρεία (την Centauric Group) με σκοπό να σχεδιάσει και να υλοποιήσει δράσεις που θα κάνουν τις νέες γενιές να ενδιαφερθούν για τον μοτοσυκλετισμό. Η συγκεκριμένη εταιρεία δεν βάζει απλώς διαφημίσεις στην τηλεόραση, τα έντυπα και ηλεκτρονικά media και δεν διοργανώνει απλώς εκδήλωσης, αλλά σχεδιάζει και προσφέρει ολοκληρωμένες υπηρεσίες προώθησης. Όπως είπαν κορυφαία μέλη της Ένωσης Κατασκευαστών των ΗΠΑ, στόχος τους δεν είναι μια πρόσκαιρη διαφημιστική προβολή που θα έχει άμεσα εμπορικά αποτελέσματα. Εκείνο που θέλουν να πετύχουν, είναι να περάσει στους νέους (κυρίως…) το βασικό μήνυμα πως μια μοτοσυκλέτα έχει θέση στη ζωή τους και δεν είναι απλώς ένα χόμπι που κάνουν κάποιοι στις πλούσιες χώρες της δύσης, ούτε είναι απλώς ένας “παράξενος” τρόπος μετακίνησης των φτωχών λαών της ανατολής και της Ασίας. Διότι έτσι ακριβώς βλέπουν οι νέοι τον μοτοσυκλετισμό στις μέρες μας. Για τις προηγούμενες γενιές, η μοτοσυκλέτα (και το αυτοκίνητο…) ήταν πρώτα απ’ όλα το βασικό εργαλείο και σύμβολο ενηλικίωσης του κάθε ανθρώπου. Χωρίς μοτοσυκλέτα ή αυτοκίνητο δεν μπορούσες να κάνεις ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΤΙΠΟΤΑ από τα πράγματα που κάνουν οι ενήλικες. Ήσουν “φυλακισμένος” στη γειτονιά σου ή στο χωριό σου και έρμαιο των γονιών σου. Χωρίς μηχανή ή χωρίς αυτοκίνητο, ένας 18χρονος έως το 1980 ή ακόμα και το 1990 είχε σοβαρό πρόβλημα να απεγκλωβιστεί από τον προεφηβικό τρόπο ζωής.    

Σήμερα τα πιτσιρίκια περνάνε πολύ καλύτερα μέσα στο σπίτι των γονιών τους (που αισθάνονται και είναι βασιλιάδες…)  απ’ ότι έξω από αυτά. Με τα κινητά, τα tablet και τα video game επικοινωνούν και ταξιδεύουν σε ολόκληρο το σύμπαν πατώντας ένα κουμπί. Όχι μόνο αυτό, αλλά το κάνουν τσάμπα, χωρίς κανέναν σωματικό κόπο.

Ναι είναι ψεύτικα και digital και κανένα virtual reality παιχνίδι και κανένα chat δεν θα σου δώσει τα συναισθήματα της πραγματική περιπέτειας και της πραγματικής επικοινωνίας πρόσωπο με πρόσωπο, αλλά όπως είδαμε και στην ταινία Matrix, ο ψηφιακός κόσμος έχει σχεδιαστεί για να περνάμε τέλεια, ενώ ο πραγματικός κόσμος απαιτεί διαρκή και πολύ προσπάθεια για να περνάς καλά.

Η προσπάθεια που κάνει τώρα η Ένωση Κατασκευαστών στις ΗΠΑ για να επανεντάξει τη μοτοσυκλέτα μέσα στη ζωή των νέων ανθρώπων έπρεπε να είχε γίνει πολλά χρόνια πριν και συγκεκριμένα στα τέλη των 80ies, όταν το λόμπι των ασφαλιστικών εταιρειών κατάφερε να περάσει στην κοινωνία το μήνυμα πως τα δίκυκλα είναι τα πιο επικίνδυνα μέσα μετακίνησης. Ένα μήνυμα που εδραιώθηκε στο μυαλό των γονιών των σημερινών νέων.   Πραγματικά ελπίζουμε να μην αποδειχτεί αυτή η προσπάθεια ως… απέλπιδα!

Επίσης ελπίζουμε να ξυπνήσουν και οι Ενώσεις κατασκευαστών και εμπόρων μοτοσυκλετών στην Ευρώπη και κυρίως στην Ελλάδα (δίπλωμα για 125cc στα 18; Στην ίδια ηλικία που μπορεί να οδηγάει Fiat Punto Nitro-Turbo με 400 άλογα;), όπου η Ε.Ε. ήδη έχει ξεκινήσει τις διαδικασίες για μια νέα επίθεση κατά των μοτοσυκλετών (διαβάστε το σχετικό μας άρθρο ΕΔΩ). Οι δράσεις υπέρ της προώθησης και προστασίας  του μοτοσυκλετισμού είναι απολύτως μηδενικές, όπως απολύτως μηδενικές είναι οι παρεμβάσεις σε οποιοδήποτε σοβαρό θέμα αφορά τον μοτοσυκλετισμό στην Ελλάδα.

  

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.