Επιτυχημένες οι πρώτες δοκιμές του Guy Martin για τα 640km/h!

Η πορεία προς το παγκόσμιο ρεκόρ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2021

Η πρώτη δοκιμή του 1.200 ίππων streamliner στο αεροδρόμιο North Weald ήταν πετυχημένη για τον Guy Martin που έχει βάλει στόχο το ρεκόρ των 400mph περίπου 640km/h και θα το επιχειρήσει τον ερχόμενο Ιούλιο στα πεδία άλατος της Βολιβίας, που μέχρι πρόσφατα ήταν μία τεράστια λίμνη την ξηρασία της οποίας θρηνούν κυριολεκτικά οι ντόπιοι.

Υπάρχουν πολλά ρεκόρ υψηλότερης ταχύτητας με μοτοσυκλέτα για διάφορες κατηγορίες αλλά εδώ μιλάμε για την κατηγορία streamliner, ειδικές αεροδυναμικές κατασκευές που η μόνη ομοιότητα που έχουν με την μοτοσυκλέτα είναι πως στηρίζονται σε δύο τροχούς, και μάλιστα από μία ταχύτητα και πάνω γιατί στις χαμηλές ταχύτητες χρειάζονται βοηθητικούς τροχούς. Μία λεπτομέρεια: Τώρα o Martin χρησιμοποιεί βοηθητικούς τροχούς για καρτ αλλά στην έρημο και στην σκληρή λευκή επιφάνεια από αλάτι θα χρησιμοποιηθούν πέδιλα που θα σηκωθούν μετά από μία ταχύτητα.

Κομμάτι της πρώτης αυτής δοκιμής ήταν να δει ποια είναι αυτή την ταχύτητα και πόσο καλά ισορροπεί η streamliner ώστε να προχωρήσουν τώρα σε δομικές αλλαγές, αν χρειάζονται. Προς το παρόν μετά τα περίπου 50km/h μπορεί να ισορροπήσει στους δύο τροχούς που ήταν και το ζητούμενο για τον Guy Martin και κάποιους μία από τους πιο έμπειρους που υπάρχουν στην Αγγλία για την κατασκευή αυτή κι έχουν ενωθεί σε ομάδα για να τα καταφέρουν.

Το ρεκόρ αυτή την στιγμή το κατέχει η streamliner Ack Attack με οδηγό τον Rocky Robinson και ιδιοκτήτη τον Mike Akatiff που έχει την Ack Technologies. Η Ack Attack είχε ένα παραπάνω κοινό με μοτοσυκλέτα, συγκριτικά με την streamliner του Guy Martin γιατί εκείνη χρησιμοποιούσε δύο κινητήρες Hayabusa με turbo αποδίδοντας περισσότερους από 1.000 ίππους! Το νέο ρεκόρ των 376.363mph (περίπου 605km/h) το κέρδισε η Ack Attack το 2010 έχοντας καταρρίψει το ρεκόρ κι άλλες φορές τα προηγούμενα χρόνια και μετά από δοκιμές που καταλήγουν σε βάθος δεκαετίας πριν από όλα αυτά! Από τότε κανείς δεν έχει καταφέρει να περάσει τα 400mph σε δύο τροχούς.

Σε αντίθεση με την Ack Attack, ο Martin θα χρησιμοποιήσει κάτι τελείως Εγγλέζικο, ένα κινητήρα ελικοπτέρου της Rolls-Royce που αποδίδει περίπου όσο οι δύο τουρμπισμένοι κινητήρες Hayabusa, φτάνοντας τους 1.200 ίππους.

Την επίβλεψη όλου του έργου έχει αναλάβει ο Toleman που ήταν ιδιοκτήτης ομάδας στο BSB και την κατασκευή επιβλέπει ο Alex Macfadzean που έχει μεγάλη εμπειρία σε ειδικές κατασκευές καθώς αγωνιζόταν με sidecar. Φυσικά η τεχνογνωσία και όλοι η μηχανολογική έρευνα για την κατασκευή έχει την υπογραφή της HORIBA MIRA και πριν από αυτή την πρώτη δοκιμή έγινε έλεγχος σε δυναμόμετρο για να δουν πως αντέχει την καταπόνηση και πως όλα δουλεύουν σωστά.

Ο Alex Macfadzean έχει ήδη διοργανώσει μία δημοπρασία τον ερχόμενο Μάιο πουλώντας την συλλογή του με BMW 1968 R69S, 1967 R50/2, 1970 R60/5, 1961 R50S και 1964 R27 για να χρηματοδοτήσει το εγχείρημα. Προς το παρόν η μοτοσυκλέτα με τον κινητήρα jet έχει το όνομα 52 Express και ο ρόλος του Martin είναι να την οδηγήσει σε λίγο καιρό στο ίδιο αεροδρόμιο μέχρι τα 200mph, περίπου 320km/h και η ομάδα ελπίζει να οριστικοποιήσουν και την συμμετοχή του ως οδηγό για το ρεκόρ, κάτι που θεωρείται σίγουρο αλλά δεν έχει πλήρως οριστικοποιηθεί. Κομμάτι που περιπλέκει λίγο την συμφωνία είναι η προσπάθεια να φέρουν ένα τηλεοπτικό κανάλι να καλύψει όλη την προετοιμασία μέχρι το εγχείρημα και να γίνει χορηγός αναλαμβάνοντας κομμάτι του υψηλού κόστους.

Αν ο Martin καταφέρει να καταρρίψει το ρεκόρ στην Βολιβία, θα έχει επιδείξει πολύ πιο γρήγορη πρόοδο από την Ack Attack στην έρημο της Boneville αλλά ταυτόχρονα κι αυτό το ρεκόρ έχει δείξει μεγάλη αντοχή στον χρόνο, ξεπερνώντας την δεκαετία!

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.