Επιτυχημένες οι πρώτες δοκιμές του Guy Martin για τα 640km/h!

Η πορεία προς το παγκόσμιο ρεκόρ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2021

Η πρώτη δοκιμή του 1.200 ίππων streamliner στο αεροδρόμιο North Weald ήταν πετυχημένη για τον Guy Martin που έχει βάλει στόχο το ρεκόρ των 400mph περίπου 640km/h και θα το επιχειρήσει τον ερχόμενο Ιούλιο στα πεδία άλατος της Βολιβίας, που μέχρι πρόσφατα ήταν μία τεράστια λίμνη την ξηρασία της οποίας θρηνούν κυριολεκτικά οι ντόπιοι.

Υπάρχουν πολλά ρεκόρ υψηλότερης ταχύτητας με μοτοσυκλέτα για διάφορες κατηγορίες αλλά εδώ μιλάμε για την κατηγορία streamliner, ειδικές αεροδυναμικές κατασκευές που η μόνη ομοιότητα που έχουν με την μοτοσυκλέτα είναι πως στηρίζονται σε δύο τροχούς, και μάλιστα από μία ταχύτητα και πάνω γιατί στις χαμηλές ταχύτητες χρειάζονται βοηθητικούς τροχούς. Μία λεπτομέρεια: Τώρα o Martin χρησιμοποιεί βοηθητικούς τροχούς για καρτ αλλά στην έρημο και στην σκληρή λευκή επιφάνεια από αλάτι θα χρησιμοποιηθούν πέδιλα που θα σηκωθούν μετά από μία ταχύτητα.

Κομμάτι της πρώτης αυτής δοκιμής ήταν να δει ποια είναι αυτή την ταχύτητα και πόσο καλά ισορροπεί η streamliner ώστε να προχωρήσουν τώρα σε δομικές αλλαγές, αν χρειάζονται. Προς το παρόν μετά τα περίπου 50km/h μπορεί να ισορροπήσει στους δύο τροχούς που ήταν και το ζητούμενο για τον Guy Martin και κάποιους μία από τους πιο έμπειρους που υπάρχουν στην Αγγλία για την κατασκευή αυτή κι έχουν ενωθεί σε ομάδα για να τα καταφέρουν.

Το ρεκόρ αυτή την στιγμή το κατέχει η streamliner Ack Attack με οδηγό τον Rocky Robinson και ιδιοκτήτη τον Mike Akatiff που έχει την Ack Technologies. Η Ack Attack είχε ένα παραπάνω κοινό με μοτοσυκλέτα, συγκριτικά με την streamliner του Guy Martin γιατί εκείνη χρησιμοποιούσε δύο κινητήρες Hayabusa με turbo αποδίδοντας περισσότερους από 1.000 ίππους! Το νέο ρεκόρ των 376.363mph (περίπου 605km/h) το κέρδισε η Ack Attack το 2010 έχοντας καταρρίψει το ρεκόρ κι άλλες φορές τα προηγούμενα χρόνια και μετά από δοκιμές που καταλήγουν σε βάθος δεκαετίας πριν από όλα αυτά! Από τότε κανείς δεν έχει καταφέρει να περάσει τα 400mph σε δύο τροχούς.

Σε αντίθεση με την Ack Attack, ο Martin θα χρησιμοποιήσει κάτι τελείως Εγγλέζικο, ένα κινητήρα ελικοπτέρου της Rolls-Royce που αποδίδει περίπου όσο οι δύο τουρμπισμένοι κινητήρες Hayabusa, φτάνοντας τους 1.200 ίππους.

Την επίβλεψη όλου του έργου έχει αναλάβει ο Toleman που ήταν ιδιοκτήτης ομάδας στο BSB και την κατασκευή επιβλέπει ο Alex Macfadzean που έχει μεγάλη εμπειρία σε ειδικές κατασκευές καθώς αγωνιζόταν με sidecar. Φυσικά η τεχνογνωσία και όλοι η μηχανολογική έρευνα για την κατασκευή έχει την υπογραφή της HORIBA MIRA και πριν από αυτή την πρώτη δοκιμή έγινε έλεγχος σε δυναμόμετρο για να δουν πως αντέχει την καταπόνηση και πως όλα δουλεύουν σωστά.

Ο Alex Macfadzean έχει ήδη διοργανώσει μία δημοπρασία τον ερχόμενο Μάιο πουλώντας την συλλογή του με BMW 1968 R69S, 1967 R50/2, 1970 R60/5, 1961 R50S και 1964 R27 για να χρηματοδοτήσει το εγχείρημα. Προς το παρόν η μοτοσυκλέτα με τον κινητήρα jet έχει το όνομα 52 Express και ο ρόλος του Martin είναι να την οδηγήσει σε λίγο καιρό στο ίδιο αεροδρόμιο μέχρι τα 200mph, περίπου 320km/h και η ομάδα ελπίζει να οριστικοποιήσουν και την συμμετοχή του ως οδηγό για το ρεκόρ, κάτι που θεωρείται σίγουρο αλλά δεν έχει πλήρως οριστικοποιηθεί. Κομμάτι που περιπλέκει λίγο την συμφωνία είναι η προσπάθεια να φέρουν ένα τηλεοπτικό κανάλι να καλύψει όλη την προετοιμασία μέχρι το εγχείρημα και να γίνει χορηγός αναλαμβάνοντας κομμάτι του υψηλού κόστους.

Αν ο Martin καταφέρει να καταρρίψει το ρεκόρ στην Βολιβία, θα έχει επιδείξει πολύ πιο γρήγορη πρόοδο από την Ack Attack στην έρημο της Boneville αλλά ταυτόχρονα κι αυτό το ρεκόρ έχει δείξει μεγάλη αντοχή στον χρόνο, ξεπερνώντας την δεκαετία!

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.