Έρευνα: Σαν τρελοί οδηγούν οι ψυχίατροι!

Όταν η ειδικότητα επηρεάζει τη συμπεριφορά στο δρόμο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/12/2019

Όπως όλοι ξέρουμε, όποιος οδηγεί πιο αργά από εμάς είναι ανίκανος και όποιος οδηγεί πιο γρήγορα από εμάς είναι τρελός. Επίσης ξέρουμε πως άμα θέλεις να τεκμηριώσεις επιστημονικά μια μπούρδα, τότε κάνεις μια στατιστική έρευνα και μετά ερμηνεύεις τα στοιχεία της όπως σε βολεύει. Κάνουμε αυτόν τον πρόλογο, διότι η έρευνα που είδε το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες, κινείται στα όρια της σοβαρότητας ως προς τα συμπεράσματά της, έστω κι αν τα στοιχεία στα οποία βασίζεται είναι επίσημα έγραφα της τροχαίας των 52 πολιτειών των ΗΠΑ. Σύμφωνα λοιπόν με τους συντάκτες-ερευνητές, ήθελαν να δουν αν η ειδικότητα που έχει ο κάθε γιατρός επηρεάζει τον τρόπο που οδηγεί.

Δυστυχώς δεν οργάνωσαν οι ίδιοι κάποια αδιάβλητη διαδικασία που να εξασφαλίζει την επιστημονική εγκυρότητα της έρευνας, αλλά αρκέστηκαν να δουν πόσες τροχαίες παραβάσεις έχουν βεβαιωθεί σε γιατρούς και μετά τις χώρισαν ανά ειδικότητα. Πρωταθλητές στις παραβάσεις των ορίων ταχύτητας είναι οι ψυχίατροι, ενώ τις λιγότερες έχουν οι καρδιολόγοι και συγκεκριμένα οι γυναίκες καρδιολόγοι.

Αυτό σημαίνει δύο διαφορετικά πράγματα. Είτε οι ψυχίατροι λόγω ειδικότητας γνωρίζουν πως τα όρια ταχύτητας είναι παράλογα χαμηλά, είτε η καθημερινή επαφή με τους ψυχικά ασθενείς τους έχει αποτρελάνει και αυτούς! Όσο για τους καρδιολόγους και τα μικρά ποσοστά τους στις παραβάσεις στα όρια ταχύτητας, είναι εύκολα να πούμε πως λόγω ειδικότητας προσέχουν μην αυξηθούν οι καρδιακοί παλμοί τους κατά την οδήγηση!

Προφανώς η έρευνα αυτή μπάζει νερά από παντού και τα συμπεράσματά της είναι διαβλητά. Τότε γιατί έγινε και κυρίως γιατί κάποιοι έχασαν χρόνο και χρήμα για να την κάνουν; Η απάντηση είναι απλή, αν γνωρίζεις πως λειτουργούν οι ασφαλιστικές εταιρείες στα αγγλοσαξονικά κράτη. Είναι απόλυτα βέβαιο πως οι ψυχίατροι θα δουν σύντομα τα ασφάλιστρα των αυτοκινήτων τους να αυξάνονται λόγω… ειδικότητας! Κι αν αυτό σας φαίνεται παράλογο, σας λέμε πως στην Αυστραλία τα αυτοκίνητα που έχουν δύο πόρτες και είναι κόκκινα πληρώνουν περισσότερα χρήματα για να ασφαλιστούν σε σχέση με ακριβώς το ίδιο αυτοκίνητο που έχει 4 ή πέντε πόρτες και είναι γκρι! Κι αυτό έγινε διότι οι ασφαλιστικές είδαν σε ίδιου τύπου έρευνες πως όσοι αγοράζουν κόκκινα δίπορτα αυτοκίνητα παραβιάζουν τον Κ.Ο.Κ. περισσότερες φορές και εμπλέκονται πιο συχνά σε ατυχήματα. Φυσικά αν πας στην Αυστραλία δεν πρόκειται να δεις ούτε Ferrari σε κόκκινο χρώμα! 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.