Έρευνα: Σαν τρελοί οδηγούν οι ψυχίατροι!

Όταν η ειδικότητα επηρεάζει τη συμπεριφορά στο δρόμο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/12/2019

Όπως όλοι ξέρουμε, όποιος οδηγεί πιο αργά από εμάς είναι ανίκανος και όποιος οδηγεί πιο γρήγορα από εμάς είναι τρελός. Επίσης ξέρουμε πως άμα θέλεις να τεκμηριώσεις επιστημονικά μια μπούρδα, τότε κάνεις μια στατιστική έρευνα και μετά ερμηνεύεις τα στοιχεία της όπως σε βολεύει. Κάνουμε αυτόν τον πρόλογο, διότι η έρευνα που είδε το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες, κινείται στα όρια της σοβαρότητας ως προς τα συμπεράσματά της, έστω κι αν τα στοιχεία στα οποία βασίζεται είναι επίσημα έγραφα της τροχαίας των 52 πολιτειών των ΗΠΑ. Σύμφωνα λοιπόν με τους συντάκτες-ερευνητές, ήθελαν να δουν αν η ειδικότητα που έχει ο κάθε γιατρός επηρεάζει τον τρόπο που οδηγεί.

Δυστυχώς δεν οργάνωσαν οι ίδιοι κάποια αδιάβλητη διαδικασία που να εξασφαλίζει την επιστημονική εγκυρότητα της έρευνας, αλλά αρκέστηκαν να δουν πόσες τροχαίες παραβάσεις έχουν βεβαιωθεί σε γιατρούς και μετά τις χώρισαν ανά ειδικότητα. Πρωταθλητές στις παραβάσεις των ορίων ταχύτητας είναι οι ψυχίατροι, ενώ τις λιγότερες έχουν οι καρδιολόγοι και συγκεκριμένα οι γυναίκες καρδιολόγοι.

Αυτό σημαίνει δύο διαφορετικά πράγματα. Είτε οι ψυχίατροι λόγω ειδικότητας γνωρίζουν πως τα όρια ταχύτητας είναι παράλογα χαμηλά, είτε η καθημερινή επαφή με τους ψυχικά ασθενείς τους έχει αποτρελάνει και αυτούς! Όσο για τους καρδιολόγους και τα μικρά ποσοστά τους στις παραβάσεις στα όρια ταχύτητας, είναι εύκολα να πούμε πως λόγω ειδικότητας προσέχουν μην αυξηθούν οι καρδιακοί παλμοί τους κατά την οδήγηση!

Προφανώς η έρευνα αυτή μπάζει νερά από παντού και τα συμπεράσματά της είναι διαβλητά. Τότε γιατί έγινε και κυρίως γιατί κάποιοι έχασαν χρόνο και χρήμα για να την κάνουν; Η απάντηση είναι απλή, αν γνωρίζεις πως λειτουργούν οι ασφαλιστικές εταιρείες στα αγγλοσαξονικά κράτη. Είναι απόλυτα βέβαιο πως οι ψυχίατροι θα δουν σύντομα τα ασφάλιστρα των αυτοκινήτων τους να αυξάνονται λόγω… ειδικότητας! Κι αν αυτό σας φαίνεται παράλογο, σας λέμε πως στην Αυστραλία τα αυτοκίνητα που έχουν δύο πόρτες και είναι κόκκινα πληρώνουν περισσότερα χρήματα για να ασφαλιστούν σε σχέση με ακριβώς το ίδιο αυτοκίνητο που έχει 4 ή πέντε πόρτες και είναι γκρι! Κι αυτό έγινε διότι οι ασφαλιστικές είδαν σε ίδιου τύπου έρευνες πως όσοι αγοράζουν κόκκινα δίπορτα αυτοκίνητα παραβιάζουν τον Κ.Ο.Κ. περισσότερες φορές και εμπλέκονται πιο συχνά σε ατυχήματα. Φυσικά αν πας στην Αυστραλία δεν πρόκειται να δεις ούτε Ferrari σε κόκκινο χρώμα! 

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.