Έρευνα: Τα On-Off πιο επικίνδυνα στις μετωπικές συγκρούσεις λόγω… ρεζερβουάρ!

Η στάση του σώματος και η πρώτη “σκληρή” επαφή
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/11/2020

Μια έρευνα στην Αυστραλία από νευρολόγους, προσπάθησε να δει αν το σχήμα του ρεζερβουάρ στις μοτοσυκλέτες έχει αντίκτυπο στο είδος και το μέγεθος του τραυματισμού του αναβάτη στο κάτω τμήμα του σώματος. Εξέτασαν δηλαδή περιπτώσεις ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες και έψαξαν να βρουν αν το σχήμα του ρεζερβουάρ διαφοροποιεί τη σοβαρότητα του τραυματισμού. Να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως τα στοιχεία που ανέλυσαν αφορούσαν μόνο μετωπικές συγκρούσεις και όχι όλα τα είδη ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα. Δηλαδή ασχολήθηκαν μόνο με τις περιπτώσεις όπου ένας μοτοσικλετιστής συγκρούεται πάνω σε ένα αντικείμενο (π.χ. αυτοκίνητο) με τη μοτοσυκλέτα όρθια. Από την έρευνα αυτή, έβγαλαν το συμπέρασμα πως η όρθια στάση του σώματος και το ανηφορικό σχήμα του ρεζερβουάρ (όπως είναι η τυπική θέση οδήγησης ενός on-off) προκαλούσε σοβαρότερους τραυματισμούς στα γεννητικά όργανα και γενικά στην περιοχή της λεκάνης και ως εκ τούτου περισσότερες βλάβες στο νευρικό σύστημα της περιοχής, ακόμα και παράλυση των κάτω άκρων.

Αντιθέτως στις Supersport μοτοσυκλέτες όπου το σώμα σκύβει εμπρός, το επάνω μέρος του σώματος είναι εκείνο που δέχεται πρώτο τις μεγαλύτερες δυνάμεις στις μετωπικές συγκρούσεις και οι σοβαροί τραυματισμοί στην περιοχή των γεννητικών οργάνων και της λεκάνης είναι μειωμένοι. Αυτό ακούγεται αρχικά παράδοξο, διότι με βάση την προσωπική εμπειρία, οι περισσότεροι, θα πουν πως  πέφτοντας σε λακκούβες ή φρενάροντας απότομα με μια supersport είχαν τους περισσότερους “δυσάρεστους” πόνους στην “ευαίσθητη” περιοχή.

Μια πιθανή εξήγηση για αυτή την αναντιστοιχία μεταξύ των προσωπικών μας εμπειριών και των συμπερασμάτων της έρευνας, βρίσκεται στο μέγεθος της επιβράδυνσης, δηλαδή στη σφοδρότητα της επαφής με το αντικείμενο. Προφανώς στα ατυχήματα που ερεύνησαν η ταχύτητα πρόσκρουσης τα G επιβράδυνσης, αλλά και η φορά των δυνάμεων ήταν πολύ διαφορετικά απ’ ότι από εκείνα που δέχεται το σώμα όταν πέφτει σε μια λακκούβα ή σε ένα δυνατό φρενάρισμα, οπότε και η κίνηση του σώματος πάνω στη μοτοσυκλέτα είναι διαφορετική. Δυστυχώς στις μοτοσυκλέτες το σώμα έχει μεγάλη ελευθερία κινήσεων και δεν είναι όπως στα αυτοκίνητα που η ζώνες ασφαλείας σε συγκρατούν πάνω στο κάθισμα. Οπότε οι έρευνες και τα crash-test δεν μπορούν να καλύψουν ένα μεγάλο φάσμα περιπτώσεων. Ουσιαστικά κάθε ατύχημα με μοτοσυκλέτα έχει τα δικά του χαρακτηριστικά και αυτό κάνει εξαιρετικά δύσκολες τις γενικεύσεις.

Honda: Παλιό και νέο CB1000F στην πίστα με Freddie Spencer και τα θρυλικά NSR500 και CB750F Daytona [Photos]

Παρέλαση αστέρων, ανθρώπων και μηχανών, στην πίστα Paul Ricard
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/5/2026

Η Honda Motor Europe France και η Honda Racing Corporation (HRC) διοργάνωσαν δύο ιστορικές εκδηλώσεις για να γιορτάσουν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον των αγώνων μοτοσυκλέτας, φέρνοντας μαζί θρυλικούς αναβάτες και μια εντυπωσιακή συλλογή μοτοσυκλετών σε δύο σημαντικές εκδηλώσεις στη Γαλλία.

Πρωταγωνιστής των εκδηλώσεων ήταν ο δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Freddie Spencer, που κατέκτησε τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα συνολικά, στα κυβικά το 1983 και στα 250 κυβικά και 500 κυβικά το 1985.

Ο εορτασμός συμπίπτει με την παρουσίαση της νέας Honda CB1000F, μιας γυμνής μοτοσυκλέτας με ρετρό εμφάνιση που παραπέμπει στα ιστορικά CB750/CB900, ενώ στην έκθεση υπήρχε και η θρυλική NSR500, με την οποία ο Spencer κατέκτησε το πρωτάθλημα.

Honda

Η NSR500 του 1985 άλλαξε τα πάντα”, αναπολεί ο Spencer. “Επαναπροσδιόρισε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζαμε τη γεωμετρία, τις δοκιμές και τη σύνδεση με τον αναβάτη. Όταν την οδηγώ ξανά, νιώθω σαν να γυρίζω στο σπίτι μου. Είναι κάτι περισσότερο από μια μοτοσυκλέτα. Είναι μέρος του εαυτού μου και διαμόρφωσε γενιές αγωνιστικών μηχανών που ακολούθησαν”.

Το NSR500 ήταν ένα τετρακύλινδρο V και αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος για τη Honda για 18 ολόκληρα χρόνια, ώσπου άλλαξαν οι κανονισμοί και οι δίχρονες μοτοσυκλέτες αποτέλεσαν παρελθόν για τον κορυφαίο θεσμό.

Μαζί με τον Spencer στο Le Mans ήταν η Ana Carrasco, αναβάτρια της Honda World Supersport, πρωταθλήτρια World Supersport 300 το 2018 και η πρώτη γυναίκα που κέρδισε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας απέναντι σε άνδρες αντιπάλους.

“Νιώθω πιο νευρική για την οδήγηση αυτής της μοτοσυκλέτας από ό,τι πριν από έναν αγώνα. Είναι μια μοναδική στιγμή στη ζωή. Σήμερα βασιζόμαστε στα δεδομένα και τα ηλεκτρονικά. Αλλά με αυτή τη μοτοσυκλέτα, όλα έχουν να κάνουν με την αίσθηση και τη σύνδεση. Αυτό είναι μια πραγματική πρόκληση και ένα προνόμιο,” παραδέχτηκε η Carrasco

Οι εκδηλώσεις ανέδειξαν επίσης την τεχνολογική κληρονομιά της Honda, με σημαντικά στελέχη από το Honda Collection Hall της Ιαπωνίας να παρέχουν πληροφορίες για την απαραίτητη συντήρηση των μοτοσυκλετών αυτών. Το Collection Hall, που ιδρύθηκε το 1998, φιλοξενεί περισσότερα από 150 οχήματα σε έκθεση, ενώ εκατοντάδες ακόμη μοτοσυκλέτες βρίσκονται σε αποθήκη, όλες συντηρημένες σε κατάσταση λειτουργίας.

Honda

Η αντίθεση μεταξύ της μηχανικής του παρελθόντος και του παρόντος διερευνήθηκε περαιτέρω από τον Ujino-san, πρώην μηχανικό της Repsol Honda MotoGP και πλέον μέλος της ομάδας ανάπτυξης της HRC: Σήμερα, διαθέτουμε τηλεμετρία και σφραγισμένους κινητήρες. Στην εποχή των δίχρονων, οι μηχανικοί έπρεπε να «διαβάζουν» τη μοτοσυκλέτα – τον ήχο, τους κραδασμούς, ακόμα και τη μυρωδιά της. Απαιτούσε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο κατανόησης.

Μάλιστα ο Spencer πρόσφατα οδήγησε και τη νέα CB1000F και δήλωσε: “Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η σύνδεση. Μπορείς να νιώσεις την καταγωγή, αλλά με σύγχρονη τεχνολογία, σταθερότητα και ευελιξία. Η Honda κατασκευάζει πάντα μοτοσυκλέτες που επιτρέπουν στους αναβάτες να φτάνουν στα όρια και να επιστρέφουν. Η CB1000F συνεχίζει αυτή την παράδοση υπέροχα.”

Στην εκδήλωση οι οπαδοί της Ιαπωνικής εταιρείας είχαν την ευκαιρία  να δουν από κοντά τις CB1000F του 1977, NSR500 και CB750F Daytona, όπως φυσικά και τον Spencer. Ακολουθούν οι φωτογραφίες από τις εκδηλώσεις.