Eric Geboers 1962 – 2018: Ο παγκόσμιος που έφυγε νωρίς [video]

Μαχητής ως το τέλος…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/5/2018

Πέντε φορές παγκόσμιος πρωταθλητής και ο πρώτος στον κόσμο που πήρε το παγκόσμιο και στις τρεις κατηγορίες, 125 – 250 & 500, ο Geboers ήταν μία χαρισματική φυσιογνωμία εξαιτίας της οποίας κέρδισε το παρατσούκλι 'The Kid'

Γεννημένος στις 5 Αυγούστου του 1962, ο παγκόσμιος Eric Geboers έχασε την ζωή του στις 6 Μαΐου 2018, στα παγωμένα νερά μία λίμνης, όταν πήδηξε για να σώσει το κουτάβι που είχε υιοθετήσει λίγες ημέρες πριν…

αριστερά ο Eric Geboers σε πρόσφατη φωτογραφία, δεξιά οι έρευνες για τον εντοπισμό του:

Η σωρός του ανασύρθηκε το απόγευμα της Δευτέρας, όταν και ανακαλύφθηκε από τους διασώστες που τον αναζητούσαν:

«Είναι ένα τραγικό περιστατικό» αναφέρει ο δήμαρχος Paul Rotthier στην περιφέρεια του οποίου υπάρχει η μικρή λίμνη Miramar, στην οποία ο Geboers έκανε βόλτα με την βάρκα του. Η λίμνη δημιουργήθηκε από την εκσκαφή άμμου και έχει ιδιαίτερα παγωμένα νερά και δυνατό ρεύμα, όπως εξηγεί ο δήμαρχος στην ενημέρωσή του: «Αμέσως μόλις ο Eric έπεσε στο νερό, ήρθε αντιμέτωπος με τον κίνδυνο. Ένας ακόμη που επέβαινε στην βάρκα έκανε μία προσπάθεια να τον σώσει, αλλά χρειάστηκε αμέσως να την εγκαταλείψει ειδοποιώντας τις αρχές». Η πυροσβεστική υπηρεσία έθεσε αμέσως δύτες στην υπηρεσία της έρευνας καθώς και μία βάρκα εξοπλισμένη με sonar και ραντάρ βυθού, καθώς και υποβρύχιο drone που εξέταζε τον βυθό, ωστόσο οι έρευνες αναγκαστικά διακόπηκαν τα ξημερώματα στις 2:30 για να συνεχίσουν με το πρώτο φως του ήλιου, έχοντας ήδη χάσει τις ελπίδες να βρεθεί εν ζωή. Τελικά οι έρευνες ανακάλυψαν την σωρό του Eric το απόγευμα της Δευτέρας…

Σταματώντας την αγωνιστική δράση στο παγκόσμιο Motocross, έχοντας αγωνιστεί με την Honda, (HRC μαζί Dave Thorpe &Andre Malherbe) αλλά και την Suzuki, ανέλαβε με τον μεγάλο του αδερφό και επίσης αγωνιζόμενο, Sylvain Geboers την εργοστασιακή ομάδα της Suzuki. Παράλληλα οργάνωσε πολλά Βελγικά πρωταθλήματα και συνέχισε να αγωνίζεται στα αυτοκίνητα.

Στη διάρκεια της αγωνιστικής του δράσης, ο Geboers είχε 38 νίκες σε μία πολύ απαιτητική περίοδο του αθλήματος, που οι αγωνιζόμενοι είχαν ταυτόχρονα πολλούς ρόλους και χρειαζόταν μόνοι τους να αντιμετωπίζουν τις περισσότερες δυσκολίες που προκύπταν. Στην διάρκεια της καριέρας του αυτό σταδιακά θα άλλαζε, όμως του έδωσε πολύτιμη εμπειρία που αργότερα την έθεσε υπό τις υπηρεσίες των Βέλγων αναβατών Clement Desalle και Kevin Strijbos, καθώς και μία αξιοθαύμαστη δυνατότητα να προσπερνά τις δυσκολίες τις τελευταίας στιγμής, πάντα με το χαμόγελο. Αυτό το χαρακτηριστικό του, που ήταν συνέχεια χαμογελαστός, και το μικρό του ανάστημα, διαμετρικά αντίθετο από το ταλέντο του, αποτέλεσαν την βάση για το παρατσούκλι 'The Kid', που ο ίδιος απολάμβανε ιδιαίτερα. Ο Geboers επισκεπτόταν συχνά την λίμνη και είχε μόλις υιοθετήσει τα κουτάβια, όπως φαίνεται στην φωτογραφία, πέφτοντας χωρίς κανέναν δισταγμό στα παγωμένα νερά, για να γλιτώσει το ένα από δύο που γλίστρησε κατά την διάρκεια της βόλτας…

Συλλυπητήρια στην οικογένεια του 55χρονου παγκόσμιου πρωταθλητή…

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες