Euro NCAP Vision 2030 - Για πρώτη φορά η μοτοσυκλέτα σε κεντρικό ρόλο

Νέα στάνταρ με εκτεταμένες δοκιμές και crash-test ειδικά για μηχανοκίνητα δίκυκλα
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/11/2022

Στις 9 Νοεμβρίου του 2022, ο οργανισμός αξιολόγησης ασφαλείας αυτοκινήτων European New Car Assessment Programme (Euro NCAP) παρουσίασε το όραμα του που τιτλοφορείται Vision 2030: a Safer Future for Mobility, και αναλύει τα στάνταρ ασφαλείας οχημάτων του άμεσου μέλλοντος, με τη μοτοσυκλέτα να διαδραματίζει για πρώτη φορά κεντρικό ρόλο.

Στο κοντινό παρελθόν, τόσο η Ομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Ενώσεων Μοτοσυκλέτας FEMA όσο και ο οργανισμός Connected Motorcycle Consortium (CMC) είχαν εκφράσει την πεποίθηση τους πως τα μηχανοκίνητα δίκυκλα πρέπει να συμπεριληφθούν στην εξέλιξη των δοκιμαστικών διαδικασιών όσον αφορά στα Προηγμένα Βοηθητικά Συστήματα Οδηγού (Advanced Driver Assistance Systems ή ADAS). Συστήματα όπως το γνωστό μας πλέον και στις μοτοσυκλέτες Advanced Cruising Control (ACC), το ABS, το Traction Control, το Brake Assist, το Blind Spot Monitor, κ.α., τα οποία δεν έχουν δοκιμαστεί εκτενώς σε σενάρια και crash-test με μοτοσυκλέτες, και κάποιες φορές (ειδικά υπό κακές καιρικές συνθήκες) δεν αντιλαμβάνονται τα μηχανοκίνητα δίκυκλα, με αποτέλεσμα πολλές φορές την πρόκληση ατυχήματος.

Τώρα, το όραμα του Euro NCAP για το μέλλον περιλαμβάνει εκτεταμένα σενάρια δοκιμών των ADAS με μηχανοκίνητα δίκυκλα, με στόχο τη βελτιστοποίηση της λειτουργίας των συστημάτων απέναντι στις μοτοσυκλέτες και τα λιγότερα τροχαία ατυχήματα.

Στο νέο όραμα του Euro NCAP οι μοτοσυκλέτες παίζουν σημαντικό ρόλο, όπως θα δούμε στα παρακάτω 9 σημεία στα οποία γίνεται αναφορά στα μηχανοκίνητα δίκυκλα (PTWs):

  1. Οι δοκιμές αποφυγής τροχαίου ατυχήματος θα επεκταθούν με νέα σενάρια που θα περιλαμβάνουν πεζούς, ποδηλάτες και για πρώτη φορά αναβάτες μηχανοκίνητων δικύκλων!

  2. Οι πραγματικές δοκιμές θα γίνουν πιο πολύπλοκες με καλύτερη προσομοίωση του περιβάλλοντος οδήγησης, και θα περιλαμβάνουν και το interface μεταξύ ανθρώπου και βοηθημάτων.

  3. Ο Euro NCAP προτίθεται να ξεκινήσει δοκιμές στη συνδεσιμότητα όλων των ειδών στα οχήματα: (4G/5G), όχημα με όχημα, όχημα με VRU (Vulnerable Road User, ήτοι Ευάλωτους Χρήστες του Δρόμου), και οχημάτων με υποδομές.

  4. Οι δοκιμές θα επεκταθούν από την οδήγηση σε αυτοκινητόδρομο και στα υπόλοιπα οδηγικά περιβάλλοντα. Αυτό σημαίνει την επέκταση των προδιαγραφών του ACC, συμπεριλαμβανομένων δοκιμών αυτοκινήτων-μοτοσυκλετών από το 2024, κάτι που αναμένεται να βοηθήσει ιδιαίτερα στο να κάνει ορατές τις μοτοσυκλέτες στα συγκεκριμένα συστήματα των αυτοκινήτων.

  5. Στις δοκιμές αυτόματης πέδησης σε κατάσταση ανάγκης (Automatic Emergency Braking – AEB) προστέθηκαν δοκιμές με πεζούς, ποδηλάτες και μοτοσυκλετιστές, ενώ αναμένεται να προστεθούν και καταστάσεις όπου μια μοτοσυκλέτα πλησιάζει με μεγαλύτερη ταχύτητα απ’ ότι τα συστήματα μπορούσαν μέχρι σήμερα να προβλέψουν.

  6. Ο Euro NCAP προτίθεται να δώσει μεγάλο βάρος για πρώτη φορά σε δοκιμές με συνθήκες χαμηλού φωτισμού, και δυσδιάκριτων οχημάτων όπως τις μοτοσυκλέτες, ώστε αυτές να γίνονται ορατές από τα ADAS σε πραγματικές και όχι μόνο σε ιδανικές συνθήκες.

  7. Ως πρώτο βήμα για τη βελτίωση των ADAS σε κακές καιρικές συνθήκες (ομίχλη, βροχή, χιόνι), ο Euro NCAP ξεκινά έρευνα πάνω στην μειωμένη λειτουργικότητα τους σε ανάλογα περιβάλλοντα.

  8. Πέρα από τα σχεδιαζόμενα νέα τεστ συγκρούσεων με μοτοσυκλέτες, ο Euro NCAP σχεδιάζει να εξελίξει αυτά τα τεστ αυξάνοντας την ταχύτητα κίνησης των μοτοσυκλετών στις δοκιμές, και εισάγοντας σενάρια με μηχανοκίνητα δίκυκλα στις δοκιμές συγκρούσεων των βαν αλλά και των οχημάτων με υποβοηθούμενη / αυτόνομη οδήγηση.

  9. Προτάθηκε στον Euro NCAP να παρέχει καθοδήγηση στους αναβάτες μοτοσυκλέτας μέσω της αξιολόγησης συστημάτων ασφαλείας όπως τα συστήματα αντιμπλοκαρίσματος στα φρένα, τα συστήματα ελέγχου πρόσφυσης, συνδυασμένης πέδησης, προειδοποίησης για όχημα σε τυφλό σημείο του καθρέπτη, κ.α., προτείνοντας εκείνα με τον μεγαλύτερο αντίκτυπο στην ασφάλεια των αναβατών, ξεκινώντας με μια δοκιμαστική καμπάνια. Θα μπορούσε επίσης να τονίσει άλλες ανάγκες, όπως του eCall για τις μοτοσυκλέτες. Αυτό σημαίνει όχι μόνο crash tests αυτοκινήτων με μοτοσυκλέτες, αλλά και δοκιμές μοτοσυκλετών και προστατευτικού εξοπλισμού (PPE).

Τα παραπάνω είναι σίγουρα εξαιρετικά νέα για τους αναβάτες μοτοσυκλέτας και την ασφάλεια μας, και θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε θεαματική βελτίωση της λειτουργίας των ADAS που με τη σειρά της έχει τη δυναμική να μειώσει εξίσου θεαματικά τα τροχαία ατυχήματα με μοτοσυκλέτα, ειδικά όσον αφορά σε σενάρια που εμπλέκονται αυτοκίνητα.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.