Euro NCAP Vision 2030 - Για πρώτη φορά η μοτοσυκλέτα σε κεντρικό ρόλο

Νέα στάνταρ με εκτεταμένες δοκιμές και crash-test ειδικά για μηχανοκίνητα δίκυκλα
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/11/2022

Στις 9 Νοεμβρίου του 2022, ο οργανισμός αξιολόγησης ασφαλείας αυτοκινήτων European New Car Assessment Programme (Euro NCAP) παρουσίασε το όραμα του που τιτλοφορείται Vision 2030: a Safer Future for Mobility, και αναλύει τα στάνταρ ασφαλείας οχημάτων του άμεσου μέλλοντος, με τη μοτοσυκλέτα να διαδραματίζει για πρώτη φορά κεντρικό ρόλο.

Στο κοντινό παρελθόν, τόσο η Ομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Ενώσεων Μοτοσυκλέτας FEMA όσο και ο οργανισμός Connected Motorcycle Consortium (CMC) είχαν εκφράσει την πεποίθηση τους πως τα μηχανοκίνητα δίκυκλα πρέπει να συμπεριληφθούν στην εξέλιξη των δοκιμαστικών διαδικασιών όσον αφορά στα Προηγμένα Βοηθητικά Συστήματα Οδηγού (Advanced Driver Assistance Systems ή ADAS). Συστήματα όπως το γνωστό μας πλέον και στις μοτοσυκλέτες Advanced Cruising Control (ACC), το ABS, το Traction Control, το Brake Assist, το Blind Spot Monitor, κ.α., τα οποία δεν έχουν δοκιμαστεί εκτενώς σε σενάρια και crash-test με μοτοσυκλέτες, και κάποιες φορές (ειδικά υπό κακές καιρικές συνθήκες) δεν αντιλαμβάνονται τα μηχανοκίνητα δίκυκλα, με αποτέλεσμα πολλές φορές την πρόκληση ατυχήματος.

Τώρα, το όραμα του Euro NCAP για το μέλλον περιλαμβάνει εκτεταμένα σενάρια δοκιμών των ADAS με μηχανοκίνητα δίκυκλα, με στόχο τη βελτιστοποίηση της λειτουργίας των συστημάτων απέναντι στις μοτοσυκλέτες και τα λιγότερα τροχαία ατυχήματα.

Στο νέο όραμα του Euro NCAP οι μοτοσυκλέτες παίζουν σημαντικό ρόλο, όπως θα δούμε στα παρακάτω 9 σημεία στα οποία γίνεται αναφορά στα μηχανοκίνητα δίκυκλα (PTWs):

  1. Οι δοκιμές αποφυγής τροχαίου ατυχήματος θα επεκταθούν με νέα σενάρια που θα περιλαμβάνουν πεζούς, ποδηλάτες και για πρώτη φορά αναβάτες μηχανοκίνητων δικύκλων!

  2. Οι πραγματικές δοκιμές θα γίνουν πιο πολύπλοκες με καλύτερη προσομοίωση του περιβάλλοντος οδήγησης, και θα περιλαμβάνουν και το interface μεταξύ ανθρώπου και βοηθημάτων.

  3. Ο Euro NCAP προτίθεται να ξεκινήσει δοκιμές στη συνδεσιμότητα όλων των ειδών στα οχήματα: (4G/5G), όχημα με όχημα, όχημα με VRU (Vulnerable Road User, ήτοι Ευάλωτους Χρήστες του Δρόμου), και οχημάτων με υποδομές.

  4. Οι δοκιμές θα επεκταθούν από την οδήγηση σε αυτοκινητόδρομο και στα υπόλοιπα οδηγικά περιβάλλοντα. Αυτό σημαίνει την επέκταση των προδιαγραφών του ACC, συμπεριλαμβανομένων δοκιμών αυτοκινήτων-μοτοσυκλετών από το 2024, κάτι που αναμένεται να βοηθήσει ιδιαίτερα στο να κάνει ορατές τις μοτοσυκλέτες στα συγκεκριμένα συστήματα των αυτοκινήτων.

  5. Στις δοκιμές αυτόματης πέδησης σε κατάσταση ανάγκης (Automatic Emergency Braking – AEB) προστέθηκαν δοκιμές με πεζούς, ποδηλάτες και μοτοσυκλετιστές, ενώ αναμένεται να προστεθούν και καταστάσεις όπου μια μοτοσυκλέτα πλησιάζει με μεγαλύτερη ταχύτητα απ’ ότι τα συστήματα μπορούσαν μέχρι σήμερα να προβλέψουν.

  6. Ο Euro NCAP προτίθεται να δώσει μεγάλο βάρος για πρώτη φορά σε δοκιμές με συνθήκες χαμηλού φωτισμού, και δυσδιάκριτων οχημάτων όπως τις μοτοσυκλέτες, ώστε αυτές να γίνονται ορατές από τα ADAS σε πραγματικές και όχι μόνο σε ιδανικές συνθήκες.

  7. Ως πρώτο βήμα για τη βελτίωση των ADAS σε κακές καιρικές συνθήκες (ομίχλη, βροχή, χιόνι), ο Euro NCAP ξεκινά έρευνα πάνω στην μειωμένη λειτουργικότητα τους σε ανάλογα περιβάλλοντα.

  8. Πέρα από τα σχεδιαζόμενα νέα τεστ συγκρούσεων με μοτοσυκλέτες, ο Euro NCAP σχεδιάζει να εξελίξει αυτά τα τεστ αυξάνοντας την ταχύτητα κίνησης των μοτοσυκλετών στις δοκιμές, και εισάγοντας σενάρια με μηχανοκίνητα δίκυκλα στις δοκιμές συγκρούσεων των βαν αλλά και των οχημάτων με υποβοηθούμενη / αυτόνομη οδήγηση.

  9. Προτάθηκε στον Euro NCAP να παρέχει καθοδήγηση στους αναβάτες μοτοσυκλέτας μέσω της αξιολόγησης συστημάτων ασφαλείας όπως τα συστήματα αντιμπλοκαρίσματος στα φρένα, τα συστήματα ελέγχου πρόσφυσης, συνδυασμένης πέδησης, προειδοποίησης για όχημα σε τυφλό σημείο του καθρέπτη, κ.α., προτείνοντας εκείνα με τον μεγαλύτερο αντίκτυπο στην ασφάλεια των αναβατών, ξεκινώντας με μια δοκιμαστική καμπάνια. Θα μπορούσε επίσης να τονίσει άλλες ανάγκες, όπως του eCall για τις μοτοσυκλέτες. Αυτό σημαίνει όχι μόνο crash tests αυτοκινήτων με μοτοσυκλέτες, αλλά και δοκιμές μοτοσυκλετών και προστατευτικού εξοπλισμού (PPE).

Τα παραπάνω είναι σίγουρα εξαιρετικά νέα για τους αναβάτες μοτοσυκλέτας και την ασφάλεια μας, και θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε θεαματική βελτίωση της λειτουργίας των ADAS που με τη σειρά της έχει τη δυναμική να μειώσει εξίσου θεαματικά τα τροχαία ατυχήματα με μοτοσυκλέτα, ειδικά όσον αφορά σε σενάρια που εμπλέκονται αυτοκίνητα.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.