Έξυπνες κάμερες: Αναβλήθηκε για δεύτερη φορά ο διαγωνισμός για την προμήθειά τους – Ξανά προσφυγές για τον ίδιο λόγο!
Η προμήθεια 1.000 καμερών από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης αρχίζει να μοιάζει με το γεφύρι της Άρτας
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
8/7/2026
Δεν πρόλαβε να περάσει ένας μήνας από τότε που το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης επαναπροκήρυξε τον διαγωνισμό για την “Προμήθεια, εγκατάσταση, λειτουργία και συντήρηση δικτύου Καμερών Καταγραφής Παραβάσεων Κ.Ο.Κ.”, δηλαδή των περίφημων 1.000 έξυπνων καμερών που θα τοποθετούνταν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Την πρώτη φορά ο διαγωνισμός ματαιώθηκε μετά από προδικαστικές προσφυγές εταιρειών που ήθελαν να συμμετάσχουν, θεωρώντας πως είναι ασαφείς οι προδιαγραφές του, ενώ προέκυψαν υπόνοιες πως πρόκειται για φωτογραφικό διαγωνισμό που οδηγούσε σε συγκεκριμένο κατασκευαστή.
Η εκ νέου προκήρυξή του είχε ως καταληκτική ημερομηνία υποβολής προσφορών την 27η Ιουλίου 2026, ωστόσο ούτε αυτή η προθεσμία πρόκειται να τηρηθεί, καθώς ξανά κατατέθηκαν δύο προσφυγές από εταιρείες που ήθελαν να λάβουν μέρος στον διαγωνισμό.
Η απόφαση της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) για τις εν λόγω νέες προσφυγές ήταν πως είναι βάσιμες και κατά συνέπεια προέβη σε αναστολή διενέργειάς του έως ότου εκδοθεί η οριστική απόφαση επί των προσφυγών.
Απ’ ότι φαίνεται και στη νέα προκήρυξη δεν άλλαξαν και πολλά από την πρώτη στο τεχνικό της σκέλος, γεγονός που οδήγησε τις εταιρείες Maycon και Aktor Κατασκευές στο να προσφύγουν εναντίον του και να δικαιωθούν από την ΕΑΔΗΣΥ που έκρινε πως, “α) οι υπό κρίση προσφυγές δεν παρίστανται προδήλως απαράδεκτες, β) ενδέχεται να υφίσταται βλάβη των προσφευγουσών από την προσβαλλόμενη διακήρυξη και τους όρους αυτής και γ) οι λόγοι των υπό κρίση προσφυγών δεν παρίστανται καταρχήν προδήλως αβάσιμοι, δεδομένου ότι η οριστική απόφαση περί της βασιμότητας των προσφυγών χρήζει περαιτέρω εξέτασης.”
Έχουμε γράψει πολλά για το θέμα και πιθανότατα δεν έχει νόημα να επαναλαμβανόμαστε όταν το υπουργείο δείχνει κάθε καλή διάθεση να επιβεβαιώσει κάθε κακή σκέψη που μπορεί κάποιος να κάνει για την ιστορία αυτή.
Εδώ ως Κράτος δεν μπορούμε επί χρόνια να ολοκληρώσουμε έναν διαγωνισμό για πινακίδες κυκλοφορίας, σε αυτό το τόσο περίπλοκο και ακριβότερο ζήτημα περιμέναμε αποτελέσματα;
Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα
Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
6/7/2026
Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).
Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους
Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.
Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.
Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.
Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο
Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.
Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.
Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.
Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν
Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.
Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.
Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.
Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή
Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.
Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.
Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία
Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.
Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.
Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.
Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.
