Έξυπνες κάμερες: Αναβλήθηκε για δεύτερη φορά ο διαγωνισμός για την προμήθειά τους – Ξανά προσφυγές για τον ίδιο λόγο!

Η προμήθεια 1.000 καμερών από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης αρχίζει να μοιάζει με το γεφύρι της Άρτας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/7/2026

Δεν πρόλαβε να περάσει ένας μήνας από τότε που το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης επαναπροκήρυξε τον διαγωνισμό για την “Προμήθεια, εγκατάσταση, λειτουργία και συντήρηση δικτύου Καμερών Καταγραφής Παραβάσεων Κ.Ο.Κ.”, δηλαδή των περίφημων 1.000 έξυπνων καμερών που θα τοποθετούνταν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Την πρώτη φορά ο διαγωνισμός ματαιώθηκε μετά από προδικαστικές προσφυγές εταιρειών που ήθελαν να συμμετάσχουν, θεωρώντας πως είναι ασαφείς οι προδιαγραφές του, ενώ προέκυψαν υπόνοιες πως πρόκειται για φωτογραφικό διαγωνισμό που οδηγούσε σε συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Η εκ νέου προκήρυξή του είχε ως καταληκτική ημερομηνία υποβολής προσφορών την 27η Ιουλίου 2026, ωστόσο ούτε αυτή η προθεσμία πρόκειται να τηρηθεί, καθώς ξανά κατατέθηκαν δύο προσφυγές από εταιρείες που ήθελαν να λάβουν μέρος στον διαγωνισμό.

Η απόφαση της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) για τις εν λόγω νέες προσφυγές ήταν πως είναι βάσιμες και κατά συνέπεια προέβη σε αναστολή διενέργειάς του έως ότου εκδοθεί η οριστική απόφαση επί των προσφυγών.

Απ’ ότι φαίνεται και στη νέα προκήρυξη δεν άλλαξαν και πολλά από την πρώτη στο τεχνικό της σκέλος, γεγονός που οδήγησε τις εταιρείες Maycon και Aktor Κατασκευές στο να προσφύγουν εναντίον του και να δικαιωθούν από την ΕΑΔΗΣΥ που έκρινε πως, “α) οι υπό κρίση προσφυγές δεν παρίστανται προδήλως απαράδεκτες, β) ενδέχεται να υφίσταται βλάβη των προσφευγουσών από την προσβαλλόμενη διακήρυξη και τους όρους αυτής και γ) οι λόγοι των υπό κρίση προσφυγών δεν παρίστανται καταρχήν προδήλως αβάσιμοι, δεδομένου ότι η οριστική απόφαση περί της βασιμότητας των προσφυγών χρήζει περαιτέρω εξέτασης.”

Έχουμε γράψει πολλά για το θέμα και πιθανότατα δεν έχει νόημα να επαναλαμβανόμαστε όταν το υπουργείο δείχνει κάθε καλή διάθεση να επιβεβαιώσει κάθε κακή σκέψη που μπορεί κάποιος να κάνει για την ιστορία αυτή.

Εδώ ως Κράτος δεν μπορούμε επί χρόνια να ολοκληρώσουμε έναν διαγωνισμό για πινακίδες κυκλοφορίας, σε αυτό το τόσο περίπλοκο και ακριβότερο ζήτημα περιμέναμε αποτελέσματα;

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες